با ما همراه باشید

فرهنگی و هنری

جشنواره‌هایی پر از ابهام و تردید

منتشر شده

در

جشنواره‌هایی پر از ابهام و تردید
عکس تزیینی است

«در این شرایط نمی‌توان به صورت قطعی برنامه‌ریزی کرد.» این جمله ترجیع‌بند سخنان بسیاری از مدیران و مسئولان است و دبیران جشنواره‌های تئاتری هم از این وضعیت مستثنی نیستند.

عموما جشنواره‌های ما برنامه‌ریزی‌های طولانی مدتی ندارند و در هر دوره شاهد تغییراتی در آنها هستیم ولی کرونا همان برنامه‌ریزی‌های محدود را هم دستخوش تغییر کرده و در حالیکه کمتر از چند ماه تا برگزاری هر یک جشنواره‌ها باقی مانده، تنها موضوعی که برای دبیران ما به قطعیت رسیده، برگزاری جشنواره است.

نزدیکترین جشنواره‌ای که پیش رو داریم، جشنواره تئاتر خیابانی مریوان است که آبان ماه برگزار می‌شود. در چند روز گذشته آثار پذیرفته شده دو بخش «ویژه» و «جشنواره جشنواره‌ها» این جشنواره اعلام شد. از جمله تغییرات این جشنواره، این است که در این دوره با همکاری بنیاد شهید و امور ایثارگران و به منظور حمایت از آثار نمایشی با رویکرد دفاع مقدس، ایثار و شهادت و پاسداشت مدافعان سلامت، بخش ویژه‌ای به پانزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان اضافه شده است. سال گذشته این جشنواره با این عنوان برگزار نشد و رویداد دیگری با عنوان خیابان تئاتر ایران جایگزین آن شد.

همه برنامه‌های ما مجازی و آنلاین است

بعد از جشنواره تئاتر خیابانی مریوان، جشنواره تئاتر آیینی سنتی را خواهیم داشت که پیش از این قرار بود نیمه دوم مهر ماه برگزار شود ولی به دلیل اوج گیری کرونا در تابستان، برگزاری آن به تعویق افتاد.

لازم به توضیح است که داود فتحعلی بیگی، دبیر این جشنواره در چند روز گذشته به دلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری بود که خوشبختانه با بهبودی حالش، مرخص شد. با این حال برای رعایت حال او که در حال استراحت است، پرسش‌های خود را با دستیارش در میان گذاشتیم.

بر همین اساس، مهدی صفاری‌نژاد، دستیار دبیر جشنواره تئاتر آیینی سنتی و مسئول دبیرخانه این جشنواره ، درباره تازه‌ترین تصمیم‌گیری‌ها در برگزاری این رویداد هنری می‌گوید: پیش‌بینی ما برای شروع جشنواره در تاریخ نهم آذر ماه است ولی باید دید بعد از این چه اتفاقی رخ می‌دهد.

او درباره شکل برگزاری این جشنواره توضیح می‌دهد: همه برنامه‌های ما به صورت مجازی و آنلاین خواهد بود. هرچند بسیار علاقه‌مندیم جشنواره آیینی سنتی به شکل فیزکی و با حضور تماشاگران برگزار شود ولی فعلا شرایط به گونه‌ای است که بهتر است ریسک نکنیم. بر همین اساس تا این لحظه برنامه‌ای برای برگزاری جشنواره به شکل فیزیکی نداریم.

صفاری‌نژاد در پاسخ به این پرسش که آیا در این دوره از جشنواره شاهد اجراهای بخش بین‌الملل خواهیم بود، می‌گوید: تنها بخش جشنواره که به صورت بین‌المللی است، بخش سمینار است که به صورت مجازی برگزار می‌شود ولی برنامه‌ای برای دعوت از اجراهای خارجی به صورت آنلاین یا آفلاین نداریم.

اما جشنواره تئاتر کودک و نوجوان هم دیگر جشنواره‌ای بود که سال گذشته برپا نشد و رویداد دیگری جایگزین این جشنواره هم شد. این جشنواره به انگیزه هفته ملی کودک (16 تا 23 مهر ماه) برگزار می‌شود. با این حال در این سال‌ها، بازه زمانی برگزاری آن به دلیل رویدادهایی مانند همزمانی با ایام سوگواری ماه محرم یا صفر، تا آبان و آذر هم کشیده شده است.

دنبال بیلان نیستیم

امیر مشهدی عباس دبیر جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان درباره برنامه‌های این دوره از جشنواره می‌گوید: معمولا جشنواره در فصل پاییز برگزار می‌شد اما امسال به دلیل کرونا عملا امکان برگزاری آن در این بازه زمانی حتی به صورت آنلاین نبود چراکه لازمه اجرا در فضای مجازی هم این است که گروه‌های نمایشی دور هم جمع شوند تا اثرشان را تمرین و آماده کنند. ضمن اینکه در این دوران، اجراهای کودک بسیار محدود بود و همان اندک نمایش‌هایی هم که اجرا شده بودند، فیلمبرداری نشده بودند. بنابراین بهتر دیدیم جشنواره را به اسفند ماه موکول کنیم تا واکسیناسیون سراسری انجام شده باشد و امیدواریم که تا آن زمان کرونا فروکش کند.

او درباره برگزاری این دوره از جشنواره به صورت حضوری توضیح می‌دهد: پیش‌بینی‌مان این است که جشنواره به صورت حضوری باشد ولی هنوز نمی‌دانیم تا آن زمان شرایط چگونه خواهد بود. در این مدت به خاطر کرونا، برنامه‌ریزی‌هایمان دستخوش تغییر شد. اگر امکان برگزاری جشنواره به شکل حضوری نباشد، به صورت آنلاین آن را برگزار می‌کنیم. البته در هر صورت، حتما بخش آنلاین را خواهیم داشت و از حالا به دنبال برنامه‌ریزی برای برگزاری این بخش هستیم بخصوص بسیار امیدواریم به این شیوه، یکی از برنامه‌های طولانی مدت خود را عملی کنیم که همان بحث رای مردمی است .

این کارگردان با ابراز تاسف از وضعیت دشوار فعالان تئاتر کودک در دوران کرونا اضافه می‌کند: امیدواریم امسال شرایط بهتری برای هنرمندان تئاتر کودک ایجاد کنیم . تقریبا تمام آنان در دو سال گذشته بیکار بودند و عملا حرکت رو به رشدی در تئاتر کودک نداشتیم.

مشهدی عباس درباره اضافه شدن بخش‌های تازه در فراخوان این دوره از جشنواره نیز می‌گوید: وقتی جشنواره‌ای به صورت تخصصی برگزار می‌شود، باید تمام موارد مربوط به آن را مورد توجه قرار بدهیم. به عنوان نمونه پیش از این جای نمایش‌های ایرانی در جشنواره خالی بود در حالیکه شیوه‌های نمایش ایرانی در بسیاری مدارس و موسسات با کودکان کار می‌شود ولی خلاقیت آنان در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان دیده نمی‌شد.

دبیر جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان در پاسخ به پرسشی درباره احتمال حضور نمایش‌های خارجی در این دوره از جشنواره نیز توضیح می‌دهد: برایمان مهم است کارهایی باشند که به فضای تئاتر کودک ما کمک کنند . به دنبال بیلان کاری یا دعوت از دوستان بین‌المللی خود نیستیم . امیدواریم بتوانیم چند نمایش خوب دعوت کنیم ولی باید دید تا آن زمان وضعیت چگونه خواهد بود. اگر شرایط مهیا بود، دوست داریم چند گروه خارجی را به صورت حضوری یا آنلاین در جشنواره داشته باشیم. به هر حال شرایط سختی است و نمی‌توان تصمیم قطعی گرفت اما امیدواریم جشنواره امسال در شان تئاتر کودک و نوجوان ما و هنرمندان آن باشد.

باید دید تا زمان برگزاری جشنواره فجر وضعیت جهان چگونه خواهد بود

به تازگی هم حسین مسافر آستانه دبیر چهلمین جشنواره تئاتر فجر احتمال داد تاریخ برگزاری این جشنواره تغییر کند و اعلام کردکه این موضوع طی فراخوانی اعلام خواهد شد.

او توضیح داد که برنامه‌ریزی‌ها برای برگزاری این دوره از جشنواره به شکل حضوری و فیزیکی بود ولی تعطیلات تابستانی تئاتر، برنامه‌های دبیرخانه این جشنواره را تحت‌الشعاع قرار داد و حالا هم که سالن‌های تئاتر بازگشایی شده، هنوز مطمئن نیستیم اوج دیگری از نظر شیوع کرونا در پیش نباشد هر چند امیدواریم این اتفاق رخ ندهد.

مسافر آستانه عنوان کردکه تغییرات اجتناب ناپذیر است؛ یا باید مهلت آماده‌سازی آثار متقاضی را افزایش داد یا این‌که تاریخ برگزاری جشنواره را عوض کرد و شورای سیاستگذاری جشنواره هر دو مورد را به رای می‌گذارد و نتیجه را طی اطلاعیه‌ای اعلام خواهد کرد که درواقع این اطلاعیه، کامل‌کننده فراخوان اولیه جشنواره است.

او گفت که تلاش می‌شود امسال جشنواره تئاتر و فیلم همزمان با هم برگزار نشوند  همچنان‌که در فراخوان هم بازه برگزاری جشنواره را یکم تا دوازدهم بهمن‌ماه اعلام شده ولی باید دید آیا تا آن زمان آثار قابل‌توجهی به دبیرخانه جشنواره می‌رسد یا نه. شاید شرایط به گونه‌ای پیش برود که چاره‌ای جز عقب انداختن زمان برگزاری جشنواره نباشد تا آثار متقاضی، فرصت بیشتری برای آماده‌سازی داشته باشند.

مسافر آستانه که پیش‌تر تاکید کرده بود جشنواره امسال حتما بخش بین‌الملل خواهد داشت، هنوز هم امید دارد این موضوع محقق شود ولی باید دید تا آن زمان، شرایط جهان چگونه خواهد بود چون فقط بحث وضعیت ما هم مطرح نیست و باید دید دیگر کشورها هم چه شرایطی خواهند داشت.

منبع: ايسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فرهنگی و هنری

پیکر کفشچیان مقدم در خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد

منتشر شده

در

توسط

پیکر کفشچیان مقدم در خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد
تصویری از مراسم خاکسپاری مرحوم اصغر کفشچیان مقدم

مراسم تشییع پیکر اصغر کفشچیان مقدم ـ هنرمند و مدرس دانشگاه ـ که در روزهای گذشته به دلیل عوارض ناشی از ابتلاء به ویروس کرونا درگذشت، امروز برگزار شد.

 پیکر این هنرمند و پژوهشگر، چهارشنبه ـ بیست و یکم مهر ماه ـ در آرامگاه خواجه ربیع مشهد با حضور خانواده، دوستان و جمعی از مسئولان فرهنگی هنری و همکارانش به خاک سپرده شد.

این مراسم که طبق اعلام قبلی مهدی کفشچیان، فرزند آن هنرمند از ساعت ۱۰ صبح امروز در شهر مشهد شروع شد، ساعاتی قبل به پایان رسید.

مهدی کفشچیان در متنی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، ضمن تشکر از تمام افرادی که در این مدت برای پدرش دعا کرده‌اند، این چنین نوشته است: «امیدوارم بتوانم مثل پدرم قوی باشم و درست زندگی کنم.»

به گزارش ایسنا، اصغر کفشچیان مقدم، هنرمند و پژوهشگر معاصر بود که حضور پررنگی در فضای آکادمیک کشور داشت. این هنرمند که در سال ۱۳۴۲ در شهر مشهد متولد شده بود، به دنبال عوارض ناشی از ابتلاء به ویروس کرونا روز دوشنبه، نوزدهم مهر ماه درگذشت.

 

منبع: ايسنا

ادامه مطلب

فرهنگی و هنری

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

منتشر شده

در

توسط

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

در روزهای اخیر، افشاگری‌های یک خبرنگار در رابطه با استخدام‌های غیرقانونی در وزارت نفت، بار دیگر این پرسش را در ذهن برخی ایجاد کرده که آیا چنین افشاگری‌هایی اساسا جزو وظایف ذاتی یک خبرنگار محسوب می‌شود و در کل مرز میان پیگیری و طرح مطالبات مردمی و ورود به حریم خصوصی کجاست؟

 چندی پیش یک خبرنگار در صفحه توییتر خود اعلام کرد که به سبب افشاگری‌هایش در رابطه با استخدام‌های غیرقانونی در وزارت نفت، این وزارتخانه از او شکایت کرده است. موضوعی که به سرعت در رسانه‌ها منعکس شد و حمایت کتبی و شفاهی چند نماینده مجلس از این خبرنگار را نیز به دنبال داشت. در همین راستا نماینده اهواز در مجلس در توییتر خود نوشت: «نفس عمل شکایت از خبرنگاران آن هم کسانی که پیگیر مطالبه حقوق مردم و امر به‌ معروف هستند، ناپسندیده است. خبرنگاران چشم بینای مردم و مسئولان هستند و ما از این عزیزان حمایت می‌کنیم.»

و البته در ادامه مازیار هوشمند، رییس خانه مطبوعات با انتشار توییتی اعلام کرد وزارت نفت شکایت خود از خبرنگار خوزستانی و سایر شکایت‌ها از رسانه‌ها را پس گرفته است.

برای بررسی ابعاد این قضیه از دریچه علم روزنامه‌نگاری که سال‌هاست در مراکز علمی و آموزشی دنیا تدریس شده و کتاب‌ها و مقالات زیادی را به خود اختصاص داده است، با یکی از اساتید ارتباطات به گفت‌وگو نشستیم و از او خواستیم تا چهارچوب حرفه‌ای که برای یک خبرنگار جهت افشای حقایق و تخلفاتی که درون یک سازمان یا نهاد در جریان است و یا تخلفات فردی مسوولان و متولیان سازمان‌های مختلف کشور، ترسیم می‌شود را برایمان تبیین و تشریح کند.

امیدعلی مسعودی ـ استاد ارتباطات ـ  در ابتدا درباره حرفه خبرنگاری و مسوولیت این قشر از جامعه به ایسنا گفت: در دنیای امروز و از خیلی قبل‌تر از زمانی که در اروپا‍ انقلاب‌های رهایی بخش به ویژه انقلاب مشروطه انگلستان و بعد، انقلاب فرانسه اتفاق افتاد، بخش‌هایی از مطالبات مردم آزادی‌هایی بود که در سطح جامعه ایجاد شد. رسانه‌ها رکن چهارم آزادی هستند. ما قوه قضائیه، مقننه و مجریه را داریم معمولا رکن چهارمی هم هست که کارهایی که این سه قوه انجام می‌دهند را گزارش می‌کند یا درخواست‌های مردم را به آن‌ها منتقل می‌کنند. مطبوعات و خبرنگاران، همیشه پل ارتباطی میان مردم و مسوولان هستند؛ از طرفی نظرات مردم را به سمع و نظر مسوولان رسانده و از طرفی اقداماتی که مسوولان می‌خواهند انجام دهند را به گوش مردم می‌رسانند.

این استاد دانشگاه با طرح این پرسش که «حال اگر اقدامات مسوولان ما اشکال داشته باشد آیا رکن چهارم می‌تواند این مشکلات را مطرح کند؟» ادامه داد: قانون اساسی کشور ما گفته است مطبوعات در بیان مطالب آزاد هستند مگر اینکه مخالف حکم شرع و قانون باشد. وقتی که مشکلی در جامعه ایجاد می‌شود و این مشکل تکرار می‌شود، به طور طبیعی خبرنگار این حق را دارد که جلوی این تکرار را بگیرد؛ البته به صورتی که مستنداتش قوی و قابل استناد باشد.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

 

او یکی از مرزبندی‌هایی که برای خبرنگاران در افشای اخبار و اطلاعات وجود دارد را امنیت ملی و نظامی عنوان کرد و گفت: گاهی مواقع بعضی اطلاعات و اخبار به امنیت جامعه مربوط می‌شود؛ هم امنیت فکری هم امنیت نظامی. به جز این، مانع دیگری نداریم و اگر جایی تشخیص دادیم کسی خلاف کرده و اگر این خلاف ادامه پیدا کند و باعث ضرر و زیان به جامعه شود، اینجا دیگر وظیفه خبرنگار است که جلوی ضرر و زیان به جامعه را بگیرد. از طرفی هم باید مطمئن باشد، خبری نیست که اگر منتشر شود خدایی نکرده خطر امنیتی یا اخلاقی داشته باشد. بنابراین با حفظ محدودیت‌های قانونی، نقد و بررسی یا ارائه گزارش درباره اشکالاتی که در سه قوه دیگر هست، توسط خبرنگار، هیچ اشکالی ندارد. حضرت امام خمینی(ره) هم می‌گفتند اگر اشکالی هست به من بگویید؛ مقام معظم رهبری هم همیشه از نقد و انتقاد سازنده دفاع کرده‌اند. هر مطلبی که به آگاهی جامعه و اصلاح امور کمک کند، به نظر من عقلانی است که منتشر شود تا فرد خطاکار خودش را اصلاح کند و اگر مستحق مجازات باشد، مجازات شود. اما در بحث سیاسی و نظامی، باید محدوده‌های حفظ امنیت ملی را حتما مد نظر قرار دهیم.

مسعودی درباره حریم خصوصی و ضرورت رعایت این حریم توسط خبرنگاران توضیح داد: ما حق نداریم وارد حریم خصوصی اشخاص شویم. ولی وقتی شخصی از حریم خصوصی خودش به حریم دیگری تجاوز می‌کند، بحث فرق می‌کند. مثلا در یک اداره درست است که رییس هست، حراست هم هست، ولی میز و کشوی یک کارمند حریم خصوصی‌اش است و کسی به جز با حکم قانون حق ندارد آن را تفتیش کند. عکس‌های خصوصی که افراد در جایی منتشر نکرده و یا به صورت خصوصی منتشر کرده‌اند، بحث ازدواج و فرزند همه مصادیق حریم خصوصی است. اما اگر فرزندان یک شخص کار خلاف قانونی در سطح جامعه انجام دهند، آن دیگر حریم خصوصی نیست.

او نکته‌ای دیگری را هم به خبرنگاران گوشزد کرد و افزود: مسئله دیگری که خیلی مهم است این است که ما باید تفاوت میان متهم و مجرم را بشناسیم. متاسفانه بعضی از مطبوعات این فاصله را خیلی کم کرده‌اند. متهمِ پرونده ای که هنوز به آن رسیدگی نشده را نمی‌توانیم مجرم بنامیم.

مسعودی در ادامه با اشاره به افشاگری خبرنگار خوزستانی و اینکه خبرنگاران تا چه اندازه مجاز به افشاگری هایی از این دست هستند، توضیح داد: گاهی مسوولی خطایی می‌کند و آن خطا، خطای راهبردی و خلاف فرهنگ اسلامی و عرف جاری است. در مورد افشاگری خبرنگار خوزستانی، در شرایطی که مردم در تنگنا هستند و بسیاری از جوانان ما داوطلب هستند تا شغلی پیدا بکنند، ما می بینیم که به راحتی و بدون رعایت ضوابط و معیارها افرادی استخدام می‌شوند؛ در اینجا حق الناس از بین رفته است. البته خبرهایی که خبرنگار می‌دهد باید مستند باشد و درج اخبار کذب خودش خلاف قانون است. هر جایی خبرنگار اسناد و مدارکی از تخلفاتی را می بیند مجاز به افشاگری است اما محدودیت دیگری هم وجود دارد و آن محدودیت اخلاقی و محدودیت امنیتی است. گاهی نیز خلافی صورت می گیرد اما قبل از رفتن به دادگاه خبرنگار نباید آبروی شخص را ببرد و باید از طریق مراجع قضایی اقدام کند.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

 

این استاد ارتباطات درباره شکایت احتمالی سازمان ها از خبرنگاران افشاگر، عنوان کرد: اشکالی ندارد می‌توانند شکایت کنند. وقتی دادگاه تشکیل می‌شود دادگاه هیئت منصفه دارد و مثل دادگاه‌های معمولی نیست. هیئت منصفه مدارک و مستندات خبرنگار را می‌بینند. باید به دو سوال جواب بدهند یکی اینکه آیا خبرنگار مجرم است؟ که اگر مستندات کامل باشد مجرم شناخته نمی‌شود؛ دوم اینکه اگر مجرم است آیا مستحق تخفیف است؟ اگر ببینند دفعه اولش است و مستنداتش کافی نبوده مستحق کاهش جرائم هم می‌شود و در نهایت جرائم سبکی برایش در نظر گرفته می‌شود.

او دلیل بروز چنین اتفاقاتی را ارتباط ضعیف روابط عمومی‌ها با خبرنگاران دانست و در این زمینه توضیح داد: خبرنگاران به جامعه آگاهی می‌دهند. ما نباید حرمت خبرنگار را بشکنیم. این مسایل باید میان روابط عمومی و رسانه ها حل شود. متاسفانه رابطه روابط عمومی ها با خبرنگاران ضعیف است و هر دو طرف به یکدیگر اعتماد ندارند. اگر این فضا را درست کنیم به طوری که روابط عمومی ها خبرنگاران را از خودشان بدانند و خبرنگاران هم به روابط عمومی ها به عنوان منابعی موثق اعتماد داشته باشند، ما دچار این مشکلات نمی شویم. مثلا خبرنگار خوزستانی می‌توانست به خود وزیر این مساله را اطلاع دهد تا وزیر بلافاصله مساله را اصلاح کند. البته ما الان نمی دانیم آیا در این مورد خاص، این مسیر طی شده است یا نه. ولی در کل خبرنگار، به عنوان یک شهروند مشکل را به اطلاع  آن سازمان یا نهاد می‌رساند و بعد به عنوان یک خبرنگار تعقیب و پیگیری می‌کند. ما گزارش های پیگیرانه هم داریم. خبرنگار خورستانی می‌توانست به روابط عمومی وزارت نفت مراجعه کند اگر جواب نمی دادند هم مستنداتش بیشتر می‌شد.

مسعودی پس گرفتن شکایت وزارت نفت از خبرنگار را اقدامی عاقلانه عنوان کرده و افزود: اینکه شکایت را پس گرفتند دو حالت دارد؛ یا شأن و جایگاه رسانه را محترم شمرده اند و یا اینکه فکر کرده اند که ممکن است خودشان محکوم و خبرنگار تبرئه شود. در هر صورت همین که شکایتشان را پس گرفته اند به نظرم آن اعتمادی که از دست داده بودند را می توانند به دست بیاورند.

او در پایان عنوان کرد: خبرنگاران مثل پزشکان، معلمان و حقوقدانان کار فکری می‌کنند؛ کارشان اطلاع رسانی است. باید شأن خبرنگار را حفظ کنیم بسیاری از خبرنگاران ما در جبهه های دفاع مقدس یا حین انجام وظیفه به شهادت رسیدند؛ بنابراین شأن و جایگاه بالایی در جامعه ما دارند و اهل قلم هستند. من امیدوارم که ارتباط بین رسانه‌ها و مسوولان نظام آنقدر قوی باشد که به یکدیگر کمک کنند. مطبوعات هم مشکلات خودشان را دارند و ان شاءالله که با همکاری یکدیگر مشکلات را حل کنند.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟
امیدعلی مسعودی ـ استاد ارتباطات

منبع: ايسنا

ادامه مطلب

فرهنگی و هنری

خانه پدری فروغ فرخزاد به تملک شهرداری درآمد

منتشر شده

در

توسط

خانه پدری فروغ فرخزاد به تملک شهرداری درآمد

خانه پدری فروغ فرخزاد پس از چند سال کش و قوس سرانجام به تملک شهرداری درآمد و کارهای مرمت و بازسازی آن آغاز خواهد شد.

 دست کم از سال ۱۳۹۱ زمزمه‌های تخریب خانه پدری فروغ فرخزاد (شاعر معاصر متولد ۱۳۱۳ و درگذشته ۱۳۴۵) واقع در انتهای کوچه خادم آزاد در محله امیریه تهران توسط مالکان این خانه شنیده می‌شد که در سال ۱۳۹۷ بار دیگر قوت گرفت. در پی این موضوع شهرداری تهران  قول‌هایی برای حفظ این خانه  داد و سازمان وقت میراث فرهنگی هم مهرماه همان سال خبر داد که خانه به ثبت ملی رسیده است. اما وضعیت این خانه در یکی‌ دو سال اخیر نامشخص بود و پیگیری‌هایی برای حفظ آن وجود داشت تا این‌که سرانجام به تملک شهرداری درآمد.

دیانا قوقاسیان، همسر مهرداد فرخزاد (برادر فروغ فرخزاد) که پیگیر کارهای خانه پدری فروغ فرخزاد بوده است به ایسنا می‌گوید: کارهای تملک روز چهارشنبه (۲۲ مهرماه) به انجام رسید و توانستند خانه را بگیرند زیرا کسی که ساکن بود، سخت می‌خواست بلند شود. قبلا هم کارهای ثبت ملی این خانه انجام شده است و ان‌شاءالله از  هفته آینده کارهای مرمت خانه آغاز و به زودی به روی علاقه‌مندان باز می‌شود.

او می‌افزاید: قرار شد کارهای مرمت توسط سازمان زیباسازی شهرداری تهران و با نظارت من انجام شود، زیرا تقریبا آخرین کسی هستم که همه مسائل را می‌داند.  همسر من کوچک‌ترین فرد خانواده بود و دائم به آن خانه می‌رفتیم، توضیحات را داریم، از قبل هم نقشه اولیه را برای شهرداری آماده کرده‌ام و امیدوارم خانه هرچه زودتر به روز اول برگردد و موزه‌ای شود برای آیندگان.

عروس خانواده فرخزاد درباره جزئیات این خانه موزه و این‌که آیا اشیاء باقی‌مانده از فرخزادها در این خانه به نمایش گذاشته خواهد شد مانند اتفاقی که برای خانه موزه «سیمین و جلال» افتاد بیان می‌کند: تقریبا چیزی نمانده است.  این خانه شبیه خانه سیمین و جلال نخواهد شد و مقداری متفاوت‌تر خواهد بود. چیزی نمانده که به عنوان چیدمان منزل باشد؛ در حد عکس و مدارک خواهد بود.

کوی خادم آزاد در محله امیریه تهران متشکل از دو کوچه‌ به هم متصل است که یکی به خیابان مولوی امروز می‌رسد و دیگری به خیابان ولیعصر؛ «خیابان دراز لکه‌های سبز». خانه‌ پدری فروغ فرخزاد درست در نقطه‌ اتصال این دو کوچه قرار گرفته است.

«کوچه‌ای هست که قلب من آن را

از محله‌های کودکی‌ام دزدیده‌ست» (فروغ فرخزاد/ تولدی دیگر)

به گفته‌ پوران فرخزاد (شاعر و پژوهشگر فقید و خواهر فروغ فرخزاد)، سروان محمد فرخزاد، پدرشان (که بعد سرهنگ شد)، این خانه را سال‌ها پیش در میان باغی در این کوچه بنا کرده بود.

منبع: ايسنا

ادامه مطلب

برترین ها