با ما همراه باشید

ورزشی

رونالدو: رنج به علاوه سرمستی

منتشر شده

در

توفیق ستاره پرتغالی آن هم در سن و سالی که فوتبالیست ها اغلب به دنبال لذت بردن از درآمد سالها کار خود در این رشته ورزشی هستند به شمایل او  به‌عنوان یکی از مهمترین ورزشکاران تاریخ استحکام می‌بخشد.او حداقل دو نسل فوتبالی را با موفقیتهای بی‌شمار دلباخته خود کرده و هنوز جابجایی‌های بعدی باشگاهی اش هم غول آسا خواهد بود.

به بهانه این رکوردشکنی جدید، یادداشتی از حمید رضا صدر نویسنده و محقق فوتبال را بازنشر می‌کنیم؛مطلبی که پس از چهارمین توپ طلای او به نگارش درآمده بود اما هنوز هم تازه است:

 

 

سال 2016 با دو رخداد بزرگ برای دو بازیکن بزرگ اروپایی همراه بود. یوهان کرایف هلندی در این سال درگذشت و کریستیانو رونالدو پرتغالی در همین سال برای چهارمین بار توپ طلای اروپا را ربود. رونالدو در این سال از آنهایی که سه بار این عنوان را کسب کرده بودند فاصله گرفت، از کرایف، میشل پلاتینی و مارکو فن باستن… کرایف با آژاکس سه بار پیاپی قهرمان باشگاه های اروپا شده و با هلند پا به فینال جام جهانی 1974 گذاشته بود. رکورد زدن 33 گل طی فقط 48 بازی ملی به او تعلق داشت. کرایف بود که دامنه “توتال فوتبال” را ورای مرزهای هلند برد. او بود که راه و رسم فوتبال در بارسلونا را تغییر داد و بارسا را به گشودن فصلی درخشان فراخواند. در چنین قابی هر بار که به “تاثیرگذارترین” بازیکن تاریخ اروپا اشاره می شود و چیزی به عنوان “فوتبال مدرن” مطرح می شود از کرایف نام می برند.

کرایف در سالی وداع کرد که تیم ملی هلند جایی در یورو 2016 نداشت و نارنجی پوش ها بدترین دوران شان در نیم قرن اخیر را سپری کردند، در حالی که تیم ملی پرتغال از سایه بیرون آمد و سرانجام بر بام ایستاد.

 

آوردگاهی که رونالدو ماموریت نیمه کاره اوزه بیو و لوئیس فیگو را به پایان رساند. ولو آن که پرتغال در مرحله گروهی پایین تر از مجارستان و ایسلند سوم شده و افتان و خیزان به نبرد نهایی رسیده بود. وقتی او در دقیقه 25 فینال برابر فرانسه با پایی مجروح و چشمانی اشکبار زمین را ترک می کرد به نظر می رسید باز هم در نبردهای ملی ناکام مانده، ولی وقتی در پایان 120 دقیقه نبرد در استادوفرانس جام قهرمانی را به عنوان کاپیتان بالا برد برق چشمایش در نماهای دور می دیدم. چنان که چهل و سه روز پیش از آن در سن سیرو جام قهرمانی باشگاه های اروپا را باز هم پس از 120 دقیقه نبرد بالا برده بود. شبی که برابر آتلتیکو مادرید آخرین ضربه رئال در نبرد پنالتی ها را پس از ضربه بر باد رفته خوانفران نواخت تا رئال مادرید برای یازدهمین بار قهرمان اروپا شود.

 

 

رونالدو با دو گل از روی نقطه پنالتی مقابل فرانسه، سرانجام به رکورد علی دایی رسید.

 

سال 2016 برای رونالدو آمیخته به بیم آغاز شده بود. رئال در لیگ پشت سر بارسا قرار داشت و زیدان تازه وارد شده بود. خیلی ها تصور می کردند کریستیانو با گذر از مرز سی سالگی از صف بزرگان فاصله گرفته. چنان که دقت شوت هایش پایین آمده و از 2.19 درصد در 2014 و 1.16 در 2015 به 7.14 رسیدند. با این وصف در همین سالی که همیشه هم نقش اول را بازی نکرد طی 54 بازی باشگاهی و ملی 51 گل زد (38 گل برای رئال و 13 گل برای پرتغال) که یعنی به ثمر رساندن بیش از 50 گل برای ششمین فصل متوالی. او در سالی که در بسیاری از دیدارها بازیکنان بهتری در میدان بودند رکوردهای دیگری را جابه جا کرد: بهترین گلزن تاریخ  لیگ قهرمانان با 95 گل، 16 گل در فصل 16-2015 لیگ قهرمانان، 44 گل در مراحل پلی اف لیگ قهرمانان، 18 گل در داربی های مادرید…و سرانجام فتح توپ طلا برای چهارمین بار. برای توصیف اهمیت این “چهار توپ” همین کافی که بزرگانی مثل رائول، ژاوی، اینیستا و توتی هرگز این عنوان را نگرفتند.

 

او در کتاب زندگینامه اش گفته بود: “… در فوتبال رفقای چندانی ندارم. در فوتبال به چند نفر می توان اعتماد کرد؟ تعدادشان زیاد نیست، هست؟ اکثر اوقات تنها هستم. من آدم گوشه گیری هستم. من تمرینات فردی خودم را دنبال می کنم…” دگردیسی جسمی رونالدو از فصلی به فصل دیگر خبر از مرارتی که در خلوت کشیده بود می داد. با این نهیب که هیچ چیز ارزشمندی، آسان به دست نخواهد آمد. می توانستیم طی دویدن هایش در گذر ایام تغییر عضلانی ماهیچه هایش را ببینیم. همان عضله های برتافته ای که به مدد آنها در نبردهای تن به تن، حریفانش را به بند می کشید. قدرت جسمی به علاوه قد 1.85 متری اش او را در نبردهای هوایی پیروزی می کردند. شوت هایش مهلک بودند و کورس هایش مهارناپذیر.

 

روزنامه‌های امروز پرتغال در تسخیر رونالدو بود؛ بازیکنی که در پنجمین حضورش در یورو همچنان ستاره اول پرتغالی‌هاست.

 

در نگاه اول رونالدو را در سیاهه بازیکنان تکرو قرار داده بودیم، یکی از آن پسرهای خودخواهی که به هم تیمی هایش نق می زند چرا توپ را برایش نمی فرستند. چنان که حالت ایستادن بی حرکت شق و رق او پس از گشودن دروازه ها ترکیب متکبرانه ای داشت. با این وصف آمار چیز دیگری می گفت. می گفت بهترین پاسور تاریخ لیگ قهرمانان بین بازیکنانی که بیش از صد بار به میدان رفته اند کسی جز او نبوده: متوسط 0.23 پاس گل در هر دیدار لیگ قهرمانان، رایان گیگز با متوسط 0.21 پاس گل دوم است و مسی با 0.22 سوم، در حالی که فرانک لمپارد که مرد میانی به شمار می رفت 0.17 پاس گل در هر بازی اش در لیگ قهرمانان ارسال کرده بود.

 

قابلیت هایش چنان بودند که مربیانش با هر راه و رسمی را به اقتدا وادار کرد، از فرگوسن که به او اعتقاد داشت تا مورینیو که برابرش دست به چالش زد، همین طور از آنچلوتی محافظه کار تا زیدان که هنر بازی کردن را می شناخت. به رونالدو نگاه می کردیم و می دانستیم شعار “فردا روز دیگری است” را فراموش نکرده، هیچ وقت. همان شعاری که سال 2016 را برایش رویایی کرد. مسیری که او طی کرد برخلاف کرایف، زاده یک مکتب – رینوس میشل و توتال فوتبال – نبود، او به “غنای هنر فردی” چنگ زده بود. او راه و رسمی که “میل بی حصر به پیروزی” خوانده می شد را ادامه داده بود، رنج فردی به علاوه سرمستی جمعی را.

حمید رضا صدر

 

منبع: ورزش سه

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورزشی

پایان کار ورزشکاران ایران در روز افتتاحیه المپیک + نتایج

منتشر شده

در

توسط

پایان کار ورزشکاران ایران در روز افتتاحیه المپیک + نتایج

در نخستین روز از رقابت ورزشکاران ایران در المپیک ۲۰۲۰ توکیو، نازنین ملایی به مرحله یک چهارم نهایی روئینگ تک نفره راه یافت و میلاد وزیری در مرحله مقدماتی ریکرو شصت و سوم شد.

 بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو بعد از یک وقفه یک‌ساله به دلیل شیوع ویروس کرونا، ساعت ۱۵:۳۰ به وقت تهران امروز با برگزاری مراسم افتتاحیه، رسما آغاز می‌شود.

اما در نخستین روز از رقابت ورزشکاران ایرانی، مسابقات نازنین ملایی قبل از شروع رسمی مسابقات در مرحله گروهی رویینگ تک نفره مسابقه داد که موفق به صعود به مرحله یک چهارم نهایی شد.

*قایقرانی:
نازنین ملایی به عنوان اولین نماینده ایران در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ در مرحله گروهی روئینگ یک نفره زنان پارو زد و در گروه خود سوم شد تا به مرحله یک چهارم نهایی راه یابد.

*تیروکمان:

میلاد وزیری نیز به عنوان تنها نماینده ایران در تیروکمان در مرحله مقدماتی ریکرو انفرادی مسابقه داد که از میان ۶۴ تیرانداز حاضر در این ماده در رده شصت و سوم قرار گرفت. او روز سه‌شنبه در مرحله حذفی مسابقه خواهد داد.

ایران در المپیک توکیو ۶۶ نماینده دارد که به تدریج به رقابت با حریفان خود می‌پردازند.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

ورزشی

محرومیت داور لیگ برتری از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت ۲۰روز

منتشر شده

در

توسط

محرومیت داور لیگ برتری از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت ۲۰روز

کمیته اخلاق از محرومیت داور دیدار ملوان بندرانزلی و بادران تهران به علت اشتباهات این داور در این دیدار خبر داد.

بعد از اشتباه محرز رضا کرمانشاهی در دیدار سرنوشت ساز ملوان و بادران، کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال او را از هر گونه فعالیت محروم کرد.

در بیانیه این کمیته آمده است: «مستنداً به مواد ٦٥ آئین نامه اخلاق و بند الف ماده ٧٣ مقررات انضباطی با توجه به گزارش واصله مبنی بر رفتارهای غیرحرفه ای داوری، رضا کرمانشاهی (داور دیدار ملوان بندرانزلی و بادران)، نظر به اینکه تمام اشخاص تابع اساسنامه فدراسیون فوتبال و مقررات آئین نامه اخلاق متعهد و مکلف هستند که از ارتکاب هرگونه رفتاری که به سلامت مسابقات لطمه وارد می‌کند خودداری نمایند، لذا رضا کرمانشاهی از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت بیست روز محروم است. جلسه رسیدگی به تخلف وی متعاقبا اعلام می‌شود.»

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

ورزشی

دستمال کثیف، شیشه تمیز!

منتشر شده

در

توسط

دستمال کثیف، شیشه تمیز!

احضار و محرومیت چند بازیکن فقط مُسکن است، درمان نیست، برای این که متخلفان واقعاً احساس ناامنی کنند لازم است یک عزم ملی شکل بگیرد. نهادهای امنیتی و نظارتی و قضایی لازم است نه فقط مشارکت سلبی کنند بلکه به سمت فرهنگ‌سازی و پیشگیری بروند وگرنه گذاشتن تمام تخم مرغ‌های گندیده در سبد فدراسیون فوتبال نه منصفانه است و نه چاره کار.

در یادداشتی در عصر ایران به قلم احسان محمدی آمده است: «دو سال پیش مجری یک سلسله‌نشست در مورد مسائل اجتماعی بودم. در جلسه‌ای با حضور مقامی از قوه قضاییه و چهره‌ای دانشگاهی در خصوص لزوم حمایت از سوت‌زنان فساد حرف زدیم. سوت‌زن فساد کسی است که با محض آگاهی از شکل‌گیری یا رخ‌دادن فساد در هر حوزه‌ای مقامات قضایی را در جریان می‌گذارد. فارغ از مسئولیت اجتماعی بعضی اوقات نهادهای نظارتی مشوق‌های مالی هم برای این افراد در نظر می‌گیرند. مهمان برنامه بارها این جمله را تکرار کرد: با دستمال کثیف نمی‌توان شیشه را تمیز کرد.

مقصودش این بود که وقتی در یک ساختار افراد خودشان آلوده هستند انتظار این که بتوانند با فساد مبارزه کنند خیالپردازانه است. حرفش منطقی بود اما در پاسخ این سوال که نمی‌توانیم برای مبارزه با فساد فرشته استخدام کنیم و چطور افراد منزه را پیدا کرد وقتی ساختاری وجود دارد که در آن فساد تکثیر می‌شود جواب قانع‌کننده‌ای داشت. پاسخی که بتوان از آن به عنوان راهکاری «عملی» در شرایط حال حاضر کشور بهره گرفت.

این روزها بحث فساد در فوتبال و تبانی به‌ویژه در لیگ یک‌ و دو داغ است. تصاویری وجود دارد که اکثر بینندگان را متقاعد می‌کند که جز شرط‌بندی و تبانی هیچ عامل دیگری نمی‌تواند رقم‌زننده آن باشد. فشار زیادی بر فدراسیون فوتبال وارد است که هم جلوی رخ‌دادن این اتفاقات را بگیرد، هم آن را اثبات‌ و افشا کند و هم با متخلفان قاطعانه برخورد شود. رئیس فدراسیون فوتبال قول برخورد بدون تعارف داده است اما آیا می‌توان این کار را به‌تنهایی انجام داد؟ فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ قادر هستند ریشه این تخلفات را بخشکانند؟

برخی بازیکنان، مربیان و حتی داوران که زیست و ارتزاق‌شان از فوتبال است متهم‌ شده‌اند که در این فساد دخیل هستند. همان کسانی که انتظار می‌رود دستمال سفید پاک‌کننده شیشه کثیف باشند خودشان قسمتی از معضل هستند.

این اتفاق خاص ایران نیست. رسوایی کالچوپولی در ایتالیا یا حتی تبانی داوران در فوتبال آلمان به عنوان دو کشور ممتاز در فوتبال جهان که لیگ‌های باکیفیتی دارند نشان داد که هر جا پای‌ پول وسط بیاید آدم‌ها زانوهایشان سست می‌شود. نه از شعار برخورد قاطع می‌ترسند و نه آن قدر اهل زهد و تقوا هستند که از عذاب الهی خوف کنند. بازیکنی که قراردادش در یک لیگ ۶۰ میلیون تومان است وقتی پیشنهاد وسوسه‌انگیزی از سوی سایت‌های شرط‌بندی دریافت می‌کند که مثلا ۲۰ میلیون تومان بگیرد و در رقم‌خوردن یک‌ نتیجه سهیم باشد احتمالاً به ۲۰ میلیون تومان بیشتر از شعار بازی جوانمردانه فکر می‌کند. البته که همه از این قماش نیستند و بازیکنان و مربیان شریفی هستند که تحت هیچ شرایطی تن به این رفتارها نمی‌دهند.

این اتفاقات از قبل وجود داشته و حالا به مدد نظارت رسانه‌ها امکان علنی‌شدن آن فراهم آمده و هیچ فدراسیونی به‌تنهایی قادر به برگرداندن دیو فساد به شیشه نیست. مگر روسای قوه قضاییه و نهادهای نظارتی و حسابرسی توانستند ریشه اختلاس بانکی را بخشکانند؟ آنجا ورودی و خروجی به ریال مشخص است و این همه سوراخ دارد، در فوتبال که گاهی امکان اثبات این که دروازه‌بان لیز خورده یا عمداً به‌ توپ راه داده است که اثبات آن محال است، چطور می‌شود به‌راحتی این کار را کرد؟

وقتی اقتصاد یک کشور به هم ریخته شده، پول جای اخلاقیات را گرفته، نمودار مثل موشک در حال حرکت عمودی و آینده ناروشن است نمی‌توان با شعار جلوی فساد را گرفت. بنگاه‌های زیرزمینی شرط‌بندی همه جا ریشه دارند، بازیکنان‌ وحتی گاهی مربیان و داوران را آلوده‌ کرده‌اند و فدراسیون فوتبال اجازه‌ و اختیار برخورد با آنها را ندارد چطور می‌شود از مبارزه بنیادین با فساد در فوتبال حرف زد. احضار و محرومیت چند بازیکن فقط مُسکن است، درمان نیست، برای این که متخلفان واقعاً احساس ناامنی کنند لازم است یک عزم ملی شکل بگیرد. نهادهای امنیتی و نظارتی و قضایی لازم است نه فقط مشارکت سلبی کنند بلکه به سمت فرهنگ‌سازی و پیشگیری بروند وگرنه گذاشتن تمام تخم مرغ‌های گندیده در سبد فدراسیون فوتبال نه منصفانه است و نه چاره کار.»

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها