با ما همراه باشید

اخبار 8

فرصتی غم انگیز و تلف شده؛ خروج خفت بار استرالیا از افغانستان

منتشر شده

در

فرصتی غم انگیز و تلف شده؛ خروج خفت بار استرالیا از افغانستان

“آیا دو دهه شرکت استرالیا در جنگ افغانستان ارزش هزینه‌های جانی و مالی و رنجهای مداومش را داشت؟ بستگی دارد به اینکه شما این سوال را از چه کسی بپرسید.”

به گزارش ایسنا، روزنامه گاردین در تحلیلی به قلم پل دالی و بن دوهرتی به ارزش شرکت استرالیا در جنگ افغانستان و نتایجش با تیتر “یک فرصت غم انگیز و تلف شده؛ خروج خفت بار استرالیا از افغانستان” پرداخته است.

در این مطلب آمده است: در طول دو دهه درگیر بودن استرالیا در یک جنگ غیرقابل برد بعد از دنبال کردن آمریکا در ورود به افغانستان، رهبران سیاسی متوالی این کشور با اطمینان از اینکه افغانها را رها نخواهند کرد صحبت کردند.

جولیا گیلارد، نخست وزیر اسبق استرالیا در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد: ما افغانستان را رها نخواهیم کرد.

تونی ابوت، جانشین او در نخست وزیری هم گفت: ما هرگز نباید “زود جا بزنیم”.

با این حال استرالیا بدون اعلام رسمی نهایتا در اواسط ژوئن از افغانستان بدون سروصدای چندانی خارج شده و آخرین بخش از تعداد ۸۰ پرسنل نظامی خود را قبل از خروج نهایی سربازان آمریکا از افغانستان در اواخر اوت، بیرون کشید.

نویسندگان این مطلب با اشاره به هزینه‌های شرکت استرالیا در جنگ افغانستان از جمله با اشاره به کشته شدن ۴۱ سرباز استرالیایی و زخمی شدن جدی تعداد ۲۶۰ تن دیگر در این جنگ و همچنین رقم سرسام آور خودکشی ۵۰۰ تن دیگر و سرمایه گذاری بیش از ۱۰ میلیارد دلاری این کشور در این جنگ می نویسد: ماجراجویی استرالیا در افغانستان به شکلی خفت بار پایان می یابد. طالبان در حال احیا بوده و به تصرف پایگاه های ارتش افغانستان و تهدید بسیاری از کسانی که با آمریکا و همپیمانانش و ناتو همکاری کردند از جمله صدها مترجمی که به نیروهای استرالیایی کمک کردند پرداخته است.دولت مرکزی مورد حمایت آمریکا در افغانستان که یک دولت درگیر در تفرقه و فساد است، قادر به دفاع مناسب از خودش با یک ارتش چند تکه و بی انضباط نیست. ترس از یک آینده نامطئن گریبان افغانستان را گرفته است.

به نظر می رسد گرفتن این نتیجه که استرالیا در دنباله روی از آمریکا در مسیر خروج، افغانستان را رها کرده، اجتناب ناپذیر است. ظواهر امر رقت بار و حتی شرم آور هستند.

باقی مانده نظامیان ارتش استرالیا بی تشریفات از افغانستان خارج شدند و تنها نشانه علنی آن یک گزارش خبری در دو هفته بعد از آن بود.

جوانب خروج آمریکا ننگین تر بوده است. نیروهای آمریکایی در روزهای اخیر در پوشش شب پایگاه عملیاتی اصلی خودشان در بگرام را در تاریکی فرو بردند، برق را قطع کردند و این مقر را در ضمن بیرون خزیدن از درب پشتی که دیگر قفل نبود، در دسترس غارتگران قرار دادند. آمریکایی‌ها به خودشان زحمت ندادند به فرمانده افغانی که در بگرام مانده بود بگویند که او اکنون مسئول پایگاه است.

دریادار بازنشسته کریس باری زمانی که استرالیا به حمله آمریکا در اواخر ۲۰۰۱ به افغانستان تحت رهبری طالبان پیوست، رئیس ارتش استرالیا بود. باری میگوید: ما همچون آمریکایی‌ها با یک شتاب بی‌شرمانه خارج می‌شویم. ما برای ورود از آمریکایی‌ها پیروی کردیم و قصد نداریم حتی یک ساعت بیشتر از آنها آنجا بمانیم. ما واقعا افغانستان را رها ساخته‌ایم. ۲۰ سال تلاش به تقریبا هیچ چیز نرسیده است.

هدف ابراز شده این حمله پاک کردن افغانستان از پایگاه‌های تروریستی القاعده و دستگیر کردن یا کشتن اسامه بن لادن بود.

باری می گوید: این یک کشور فقیر است که زیر ساختش در بسیاری از جاها از بین رفته است. تعداد زیادی نان آور در تعداد زیادی خانواده توسط تعداد زیادی از نیروهای ائتلاف از جمله نیروهای ما کشته شده‌اند. طالبان در حال ظهور است و من از رخدادهای در حال وقوع ناخرسند هستم.

او ادامه داد:اما ما واقعا آنجا برای خیر رساندن به مردم افغانستان نبودیم. ما آنجا بودیم تا به آمریکا کمک کنیم و این سوال پیش می آید که ما چه نقشی در روند تصمیم گیری در واشنگتن بر سر پیگیری کمپین داشتیم؟

این مطلب در ادامه با اشاره به مراحل مختلف مداخله نظامی استرالیا در افغانستان عنوان می‌کند: در استراتژی استرالیا برای بازسازی تحت عنوان استراتژی “ذهن ها و قلبها” زیرساختهای زیادی شامل جاده‌ها، بیمارستان‌ها و مدارس ایجاد شد که به دختران برای دریافت آموزشی که طالبان از آنها سلب کرده بود، کمک می‌کرد. آنها حالا احتمالا اگر که تا الان نابود نشده باشند، توسط طالبان نابود خواهند شد.

اگر طبق گفته باری همه این تلاشها به “تقریبا هیچ چیز” نرسیدند، یک سوال مهم بر دو دهه گذشته سایه می‌اندازد: آیا شرکت در این جنگ ارزش هزینه‌های مالی و مهمتر از همه هزینه جانی و درد و رنجهای مداومش را داشت؟ بستگی دارد این سوال را از چه کسی بپرسید.

فرماندهان ارتش استرالیا همواره موکدا گفته‌اند که بله ارزشش را داشت.  انگوس کمپبل، رئیس سابق ارتش استرالیا و رئیس فعلی نیروی دفاعی این کشور در سال ۲۰۱۶ گفت: من می گویم فداکاری افراد ما یک فداکاری است که ارزشش را دارد و یک ضایعه وحشتناک است  اما موضوع آن کمک به افغانستان است نه کمک به دره یا استانی که آنها در آنجا ممکن است جانشان را از دست داده باشند بلکه نهایتا موضوع درباره افغانستان است.

اسکات موریسون، نخست وزیر استرالیا در آوریل گذشته در پاسخ به سوالی درباره این که آیا شرکت در جنگ افغانستان ارزشش را داشت گفت: بله آزادی همیشه ارزشش را دارد . استرالیایی ها همواره به آن باور داشته‌اند.

نویسندگان این تحلیل در ادامه نوشته‌اند: پسر ۲۳ ساله هیو پوآت که از سربازان ارتش استرالیا بود، اوت ۲۰۱۲ در افغانستان جانش را پس از آن که یک عضو خودسر  ارتش افغانستان آتش گشود از دست داد؛ اتفاقی که در آن علاوه بر رابرت پوآت دو تن دیگر نیز کشته شدند.

پدر رابرت پوآت گفت: من اصلا نمی توانستم باور کنم که کمپبل چنین حرفی زد. من پشت سر هم دوباره این حرف را می خواندم. نمی توانستم بفهمم چطور شخصی در یک چنین سطح بالایی در فرماندهی در نیروی دفاعی استرالیا می تواند با توجه به تعداد کشته‌ها و این حقیقت که هیچ چیز به دست نیامده، چنین بیانیه‌ای بدهد. و در این جا یکی از مسائل این فرماندهان هنگامی که آنها به این سطح می رسند نهفته است – آنها به جای آنکه رهبران یک نیروی مسلح باشند تبدیل به شبه سیاستمداران میشوند.

او در کتاب اخیرش درباره مرگ رابرت با اسم “شکستهای فرماندهی” به بی کفایتی رهبران ارشد ارتش و تزویر آنها پیرامون مرگ پسرش می‌پردازد.

پوآت و باری هر دو می گویند که مرحله نخست عملیاتهای ضد تروریستی در افغانستان موفقیت آمیز بود.

پوآت اظهار کرد: دلیل رفتن ما به این جنگ صراحتا در آن زمان از سوی جان هووارد اعلام شد – از بین بردن کمپهای آموزشی القاعده و کشتن یا دستگیر کردن اسامه بن لادن. ماموریت، اینها بودند. هر دو مورد تا سال ۲۰۱۱ انجام شدند. بعد از ماموریت نهایی، استرالیا همچنان در آنجا بود و ما تعداد ۱۸ نفر دیگر را از جمله پسر من از دست دادیم.

دیوید سویج، افسر سابق پلیس و محقق جنایات جنگی به هنگام کار در یک پروژه امدادرسانی استرالیا در سال ۲۰۱۲ در استان اروزگان افغانستان، توسط یک کودک بمبگذار انتحاری شدیدا معلول شده و تقریبا تا نزدیکی مرگ رفت.

سویج حالا میگوید: ما برخی کارهای خوب را انجام دادیم. ما توانستیم یک نسل و نصفی یا شاید دو نسل از افغانها را در معرض تحصیلات عالی قرار دهیم که بعد از آن به کشورهایی مثل استرالیا بیایند تا آموزشهای بعد از فارغ التحصیلی را طی کنند و به عنوان آینده افغانستان در نظر گرفته شوند. اما حالا با بازگشت طالبان، آیا شما حاضر هستید اگر که اینجا دوره‌های ارشد یا پی اچ دی را به پایان رسانده‌اید به افغانستان برگردید؟ من اینطور فکر نمی کنم.

سویج همچون پوآت منتقد “وادادگی ماموریت” و “اهداف نامشخص” و تمایل سبکسرانه آن برای پیروزی از واشنگتن در ورود به یک بن بست نظامی غیرقابل برد است.

سویج گفت: فکر نمی کنم کسی چیزی به جز این فکر کند که چه فرصت غم انگیز، تلف شده‌ای برای ما بود. ما این قابلیت و فرصت انبوه را داشتیم تا این جا را برای مردم افغانستان بهتر سازیم. اما تقریبا انگار وضعیت به این صورت است که باید پرسید، اصلا ما آنجا بودیم؟ فقط چند پایگاه و ساختمان باقی مانده‌اند. همه چیز این طور به نظر می رسد که انگار این تلاش اساسا برای هیچ بوده است.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار 8

پیش‌بینی کاهش ۴۵ درصدی تولید گیلاس و آلبالو در خراسان رضوی

منتشر شده

در

توسط

پیش‌بینی کاهش ۴۵ درصدی تولید گیلاس و آلبالو در خراسان رضوی

ایسنا/خراسان رضوی مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی گفت: در سال جاری پیش‌بینی می‌شود ۳۸ هزار تن گیلاس و آلبالو در استان از سطح باغ‌های بارور استان برداشت شود که به دلیل پدیده‌های سرمازدگی اسفند ماه ۱۳۹۹، همچنین خشکسالی و عدم تامین آب مورد نیاز به دلیل کاهش آبدهی قنوات و رودخانه‌ها در باغات مناطق کوهپایه‌ای و تنش‌های دمایی سال جاری، شاهد کاهش ۴۵ درصدی تولید این محصولات نسبت به سال گذشته هستیم.

محمد میری دراین خصوص اظهار کرد: عمده شهرستان‌های تولیدکننده این محصولات در استان شامل چناران، مشهد، طرقبه شاندیز، نیشابور، تربت‌جام  و فریمان هستند که بخش عمده سطح زیرکشت و تولید این محصولات را به خود اختصاص داده‌اند. رقم عمده گیلاس در استان تک دانه و سیاه مشهد و در آلبالو ارقام مجاری و محلی است و در کنار آن سایر ارقام نیز به صورت محدود تولید می‌شود.

پیش‌بینی برداشت ۳۸ هزار تن گیلاس و آلبالو در خراسان رضوی

وی افزود: پیش‌بینی می‌شود ۳۸ هزار تن گیلاس و آلبالو در استان امسال از سطح باغ‌های بارور استان برداشت شود که بدلیل پدیده‌های سرمازدگی اسفند ماه ۱۳۹۹، همچنین خشکسالی و عدم تامین آب مورد نیاز به دلیل کاهش آبدهی قنوات و رودخانه‌ها در باغات مناطق کوهپایه‌ای و تنش‌های دمایی سال جاری، شاهد کاهش ۴۵ درصدی تولید این محصولات نسبت به سال گذشته هستیم.

مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی بیان کرد: سیاست سازمان جهاد کشاورزی استان استفاده از ارقام پایه رویشی به جای باغ‌های سنتی و غیر اقتصادی بوده تا بتوان افزایش کیفی و کمی محصول را رقم زد.

میری عنوان کرد: آلبالو و گیلاس تولیدی در استان خراسان رضوی از مرغوبیت بالایی برخوردار بوده و عمده آن در این استان مصرف تازه‌خوری داشته و مازاد آن به استان‌های همجوار فرستاده می‌شود، ضمن اینکه بخشی از محصول تولیدی نیز به کشورهای روسیه، عراق، ترکیه، افغانستان و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس صادر می‌شود.

وی اضافه کرد: از مشکلات عمده گیلاس کاران باروری کم درختان گیلاس به خصوص رقم تکدانه مشهدی است که پیشنهاد می‌شود باغداران با اجرای طرح سرشاخه‌کاری درختان گیلاس نسبت به جایگزینی ارقام معرفی شده توسط مرکز تحقیقات کشاورزی اقدام کنند.

مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی تصریح نمود:  باغداران برای کاهش خسارت نسبت به بیمه کردن باغ‌ها نزد صندوق بیمه محصولات کشاورزی، تقویت درختان، استفاده از سامانه‌های ضد تگرگ، مه پاش، سیستم‌های گرمایشی و استفاده از ارقام دیرگل ومتحمل به سرما اقدام کنند.

میری گفت: در طول دوره برداشت به طور متوسط در هر هکتار ۳۰ نفرروز مشغول به کار می‌شوند که در مجموع حدود ۳۴۰ هزار نفر روز در محدوده زمانی برداشت این محصولات در سطح استان مشغول به کار می‌شوند.

به گزارش روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی، وی عنوان کرد:  از جمله اقدامات انجام شده طی سال‌های اخیر در راستای بهبود کمی وکیفی عملکرد محصول می‌توان به (اجرای برنامه‌های اصلاحی از قبیل توصیه‌های فنی در زمینه کاشت ارقام سازگار و پرمحصول و کاشت ترکیبی ارقام در خصوص افزایش گردافشانی، استفاده از کندوی زنبور عسل همزمان باگرده افشانی در باغات گیلاس، اجرای طرح سرشاخه‌کاری در باغات قدیمی و کم‌بازده و استفاده از ارقام جدید وارداتی پرمحصول و با بازارپسندی مناسب، احداث باغات مدرن متراکم  و اصلاح و نوسازی و هرس باغات قدیمی)  اشاره کرد.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

اخبار 8

چگونه پایان نامه خود را کتاب کنیم؟

منتشر شده

در

توسط

چگونه پایان نامه خود را کتاب کنیم؟

سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی، کارگاه آموزشی اصول استخراج کتاب از پایان نامه را برگزار می کند.

به گزارش ایسنا، کارگاه آموزشی اصول استخراج کتاب از پایان‌نامه با محوریت رشته‌های علوم انسانی ۲۸ تیرماه ۱۴۰۰ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ برگزار خواهد شد. دکتر غزاله حجتی و دکتر علیرضا صالحی، مدرسان این دوره آموزشی برخط خواهند بود.

براساس اعلام روابط عمومی سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی، علاقه‌مندان به شرکت در این دوره می‌توانند تا ۲۵ تیرماه نسبت به ثبت‌نام اقدام کنند. ثبت نام در این دوره از طریق پست الکترونیکی به نشانی Research@isba.ir یا پیام‌رسان به شماره 09108445943 میسر است.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

اخبار 8

ادامه اکران آنلاین «تکخال» همزمان با سینماها

منتشر شده

در

توسط

ادامه اکران آنلاین «تکخال» همزمان با سینماها

تهیه‌کننده فیلم «تکخال» با اعلام فروش یک میلیاردی این فیلم در سینماها از استقبال مخاطب در اکران آنلاین می‌گوید که تا یک ماه ادامه خواهد داشت.

فیلم «تکخال» که یکی از فیلم‌های اکران نوروزی سینماها بود، چند روزی است در پلتفرم‌های اینرنتی در حال اکران است و محمدحسین فرحبخش در این باره به ایسنا گفت: در روزهای گذشته اکران آنلاین «تکخال» همزمان با اکران پرده‌ای در سینماها آغاز شده و تا یک ماه ادامه دارد.

او با اشاره به استقبال مخاطبان اکران آنلاین افزود: نمایش فیلم در سینماها تاکنون یک میلیارد و 100 میلیون تومان فروش داشته و تا وقتی سینمادارها بخواهند همچنان روی پرده خواهد بود.

به گفته فرحبخش پیش از شروع ماه محرم که تقریبا یک ماه دیگر خواهد بود، نسخه نمایش خانگی «تکخال» در ‌VOD‌ها می‌شود.

«تکخال» به کارگردانی مجید مافی یک کمدی موزیکال است که پوریا پورسرخ، سحرقریشی، شبنم قلی‌خانی، امیر کربلایی‌زاده و یوسف تیموری در آن بازی کرده‌اند.

انتهای پیام

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها