با ما همراه باشید

علمی پزشکی

پیشگیری از اختلالات شناختی با کمک داروی ضد انعقاد خون!

منتشر شده

در

پیشگیری از اختلالات شناختی با کمک داروی ضد انعقاد خون!

پژوهشگران برزیلی در بررسی جدید خود دریافته‌اند که شاید داروهای ضد انعقاد بتوانند به پیشگیری از زوال شناختی در افراد مسن کمک کنند.

 به نقل از نیوز مدیکال نت، یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که داروی ضد انعقاد موسوم به “دابیگاتران”(Dabigatran) می‌تواند مانند داروی “وارفارین”(Warfarin)، به پیشگیری از زوال شناختی در افراد مسنی که به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا هستند، کمک کند.

فیبریلاسیون دهلیزی، شایع‌ترین نوع آریتمی قلبی در افراد مسن به شمار می‌رود و با افزایش خطر سکته مغزی، اختلالات شناختی و زوال عقل همراه است. زمانی که لخته خون جلوی رسیدن جریان خون به مغز را بگیرد، سکته رخ می‌دهد. داروهای خوراکی ضد انعقاد یا داروهایی مانند دابیگاتران و وارفارین که از تشکیل لخته‌های خون جلوگیری می‌کنند، معمولا برای پیشگیری از سکته تجویز می‌شوند. مشخص شده است که دابیگاتران در پیشگیری از سکته مغزی، با وارفارین قابل مقایسه است و همچنین، خطر خونریزی کمتری دارد.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی که از داروی خوراکی ضد انعقاد استفاده می‌کنند، کمتر در معرض خطر زوال عقل قرار می‌گیرند. با وجود این، مکانیسمی که در این مزیت نقش دارد، ناشناخته مانده است و آزمایش‌های بالینی پیشین، پیامدهای اختلالات شناختی و عملکردی را در بیماران ارزیابی نکرده‌اند.

“برونو کاراملی”(Bruno Caramelli)، استادیار پزشکی “دانشگاه سائو پائولو”(USP) برزیل و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: این احتمال وجود دارد که زوال شناختی، به تشکیل لخته‌های خونی کوچک در مغز مربوط باشد که ممکن است با داروهای موثری که از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند مورد حمله قرار بگیرند. از آنجا که دابیگاتران وضعیت ضد انعقادی پایدارتری را ارائه می‌دهد، ما بررسی کردیم که آیا این دارو ممکن است برای پیشگیری از زوال شناختی در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی، موثرتر از وارفارین باشد یا خیر.

طی این پژوهش موسوم به “اختلال شناختی مرتبط با فیبریلاسیون دهلیزی”(GIRAF)، یک آزمایش تصادفی به مدت دو سال در برزیل انجام شد و اثرات دابیگاتران و وارفارین را بر اختلالات شناختی و عملکردی، خونریزی و عوارض مغزی در بیماران مسن مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی ارزیابی کرد.

این پژوهش، ۲۰۰ بزرگسال بالای ۷۰ سال مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی را بررسی کرد که حدود ۶۲ درصد از آنها مرد بودند. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به مدت دو سال، دابیگاتران یا وارفارین را مصرف کردند. هم در ابتدای آزمایش و هم پس از دو سال، ام‌آرآی مغز بیماران گرفته شد تا سکته‌های احتمالی شناسایی شود.

شرکت‌کنندگان، ارزیابی‌های ۹۰ دقیقه‌ای شناختی و عملکردی را در جلسات یک ساله و دو ساله بعدی تکمیل کردند. ام‌آرآی دیگری نیز در پایان دوره دو ساله انجام شد تا رخدادهای احتمالی مربوط به عروق مغزی شناسایی شوند.

پژوهشگران پس از دو سال، این نتایج را به دست آوردند؛

*هیچ شرکت‌کننده‌ای طی دوره آزمایشی به زوال عقل مبتلا نشد.

*تفاوتی کمتر از نیم امتیاز در حافظه، عملکردهای اجرایی، زبان و توجه شرکت‌کنندگانی که وارفارین یا دابیگاتران مصرف می‌کردند، وجود داشت که از نظر آماری قابل توجه نبود.

یافته‌های این پژوهش، اهمیت درمان ضد انعقادی را در کاهش زوال شناختی بیماران مسن مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی نشان می‌دهند. علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند که در میان بیماران مسن‌تر مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی که به اندازه کافی با وارفارین یا دابیگاتران درمان شده‌اند، هیچ تفاوتی در پیامدهای شناختی پس از دو سال درمان وجود ندارد.

کاراملی گفت: جنبه‌های شناختی برای بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی‌، مهم است و این نتایج می‌توانند به تصمیم‌گیری در مورد این که کدام داروی خوراکی ضد انعقاد باید تجویز شود، کمک کنند. برای کشف مفاهیم جدید در مورد پیشگیری بالقوه از زوال شناختی و مزایای احتمالی درمان برای بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی و خانواده‌های آنها، پژوهش‌ بیشتری مورد نیاز است.

منبع: ايسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

علمی پزشکی

اُمیکرون باعث کووید طولانی می شود؟

منتشر شده

در

توسط

با افزایش موارد ابتلا به کووید-۱۹ ناشی از گسترش سویه اُمیکرون در سراسر جهان، نگرانی‌هایی در مورد بازگشت علائم طولانی مدت این بیماری از جمله تنگی نفس، خستگی، مه مغزی، اضطراب و حتی افسردگی مطرح شده است.

 “آنتونی فائوچی”، متخصص بیماری‌های عفونی ایالات متحده، اخیرا در مصاحبه‌ای گفته است که عارضه “کووید طولانی” ممکن است بدون توجه به سویه ویروس ظاهر شود. این بدان معناست افرادی که تحت تاثیر موج فعلی بیماری قرار گرفته‌اند باید اقدامات لازم را برای مدیریت موثر علائم پس از ابتلا به کووید انجام دهند.

در این مرحله از همه گیری کووید-۱۹ که در آن تعداد موارد ابتلا به بیماری به دلیل شیوع سویه اُمیکرون افزایش یافته است، خطر ابتلا به کووید طولانی ناشی از این سویه به طور جدی همانند قبل ارزیابی نشده و ممکن است به دلیل نبود داده های مناسب باشد.

طبق گفته‌ی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده (CDC)، کووید طولانی با طیفی از علائم همراه است که می‌تواند هفته‌ها یا ماه‌ها پس از آلوده شدن به کروناویروس ادامه داشته باشد یا ممکن است هفته‌ها پس از عفونت ظاهر شود. همچنین کووید طولانی ممکن است برای هر بیمار مبتلا به کووید-۱۹ اتفاق بیفتد، حتی اگر بیماری خفیف باشد یا علائمی نداشته باشد.

علائم کووید طولانی 

اگر از بیماری کووید-۱۹ بهبود یافته اید اما هنوز برخی علائم را تجربه می کنید، ممکن است دچار کووید طولانی شده باشید. برخی از شایع ترین علائم آن شامل تنگی نفس، اختلال عملکرد شناختی (مه مغزی) و همچنین خستگی است.

علائم دیگری که ممکن است افراد تجربه کنند عبارتند از درد قفسه سینه، مشکل در صحبت کردن، اضطراب یا افسردگی، دردهای عضلانی، تب، از دست دادن بویایی، از دست دادن چشایی، سردرد، خستگی، اختلال خواب، مشکلات تمرکز و درد شکمی.

بیمار کووید-۱۹ حتی ممکن است بر اثر ابتلا به نوع خفیف بیماری نیز تا مدتها با علائم آن درگیر باشد. اینکه این علائم برای چه مدت زمانی ادامه پیدا می کند کاملا مشخص نیست. به گفته کارشناسان این عارضه می‌تواند سه ماه در برخی تا شش ماه و به طور بالقوه تا ۹ ماه هم طول بکشد.

به گزارش ایسنا به نقل از هندوستان تایمز، به منظور مصونیت از فرد در برابر بیماری و پیشگیری از بروز علائم کووید طولانی لازم است واکسیناسیون به موقع انجام شود، استفاده از ماسک فراموش نشود، فاصله اجتماعی رعایت شود و همچنین از حضور در اماکن شلوغ و مکان‌های با تهویه ضعیف خودداری شود.

 

ادامه مطلب

علمی پزشکی

تشخیص قرار گرفتن در معرض کروناویروس با یک دستگاه پوشیدنی

منتشر شده

در

توسط

مهندسان دانشگاه “ییل”(Yale) دستگاهی پوشیدنی ساخته‌اند که مشخص می‌کند آیا فرد در معرض ویروس سارس-کوو-۲(عامل بیماری کووید-۱۹) قرار گرفته است یا خیر.

 به نقل از نیواطلس، این دستگاه ارزان روی لباس فرد متصل شده و ذرات ویروس معلق در هوای محیط اطراف فرد را دریافت می‌کند.

از تست‌های سریع گرفته تا واکسن، بسیاری از نوآوری‌های خارق‌العاده به ما در کنترل این همه‌گیری کمک کرده‌اند. در حالی که راه‌های  زیادی برای تشخیص عفونت فرد به ویروس سارس-کوو-۲ وجود دارد اما تشخیص اینکه فرد چه زمانی و چگونه در معرض ویروس قرار گرفته است در حد حدس و گمان باقی مانده است.

امید می‌رود اختراع جدید محققان دانشگاه “ییل” این خلاء را پر کند. این دستگاه که “Fresh Air Clip” نام دارد، قیمت ارزانی داشته و به گونه‌ای طراحی شده که می‌توان آن را به یقه لباس متصل کرد تا ذرات ویروسی معلق در هوای اطراف دهان و بینی فرد را دریافت کند.

این گیره، ذرات ویروسی را روی یک سطح پلی‌دی‌متیل‌سیلوکسان(PDMS) جذب می‌کند و در پایان روز یا پس از چند روز، فرد آن را از گیره جدا کرده و به آزمایشگاه می‌فرستد تا با استفاده از آزمایش پی‌سی‌آر(PCR) وجود ویروس سارس-کوو-۲ مشخص شود.

مطالعه‌ای جدید در مورد چندین آزمایش انجام شده بر این دستگاه نشان می‌دهد که این گیره به طور موثری قادر به جذب ذرات ویروسی موجود در هوا است. در یک آزمایش این گیره‌ها در اختیار چندین داوطلب قرار گرفت تا طی پنج روز آنها را مورد استفاده قرار دهند. از ۶۲ دستگاه استفاده شده، پنج مورد در معرض ویروس سارس-کوو-۲ قرار گرفته بودند و نتیجه‌ی تست آنها مثبت بود.

این مطالعه نشان داد که از پنج گیره‌ای که آزمایش آنها مثبت شده بود، چهار مورد متعلق به کارمندان رستوران و یک مورد متعلق به کارمند پناهگاه بی‌خانمان‌ها بود. قابل ذکر است که دو مورد از موارد مثبت متعلق به رستوران‌های سرپوشیده بودند که در مقایسه با سایر نمونه‌ها بار ویروسی بیشتری داشتند. این موضوع نشان‌دهنده‌ی تماس نزدیک با یک یا چند فرد آلوده به ویروس است.

این دستگاه علاوه بر آن که قادر به اندازه‌گیری سطوح قابل تشخیص ذرات ویروس است، حساسیت کافی برای اندازه‌گیری دوزهای کمتر را دارد.  این موضوع نشان می‌دهد که دستگاه قادر به مشخص کردن میزان ذرات ویروسی است و تنها قرار گرفتن در معرض ویروس را مشخص نمی‌کند.

“کریستال پولیت”(Krystal Pollitt)، محققی که روی این دستگاه کار می‌کند می‌گوید که یکی از کاربردهای بالقوه جالب این دستگاه می‌تواند آزمایش اثربخشی دستگاه تهویه در اتاق بیماران مبتلا به کووید باشد. او در گفتگو با ییل نیوز گفته است که آثاری از سارس-کوو-۲ در اتاق‌هایی از بیمارستان که تصور می‌شد تهویه خوبی دارند یافت شده است.

در حال حاضر از این دستگاه پوشیدنی می‌توان به عنوان راهی برای نظارت محیط‌های داخلی و تعیین میزان پر خطر بودن آن‌ها استفاده کرد. “پولیت” در ایمیلی به نیواطلس گفت که از این دستگاه می‌توان برای تشخیص در معرض ویروس قرار گرفتن فرد، چندین روز پیش از بروز علائم استفاده کرد.

“پولیت” به نیواطلس گفت: “Fresh Air Clip” برای تشخیص زودهنگام برخورد با ویروس برای اقدام فوری کارآمد است. افرادی که در معرض ویروس قرار گرفته‌اند می‌توانند تست بدهند یا خود را برای جلوگیری از انتقال احتمالی بیماری قرنطینه کنند.

گام بزرگ بعدی برای توسعه این دستگاه، ایجاد راه‌هایی است که این دستگاه بتواند در لحظه وجود ویروس در محیط را اعلام کند مشابه کاری که نوارهای تشعشع انجام می‌دهند و وجود تشعشعات گاما و ایکس را بلافاصله به فرد هشدار می‌دهند.

 

ادامه مطلب

بین الملل

“امیکرون” می‌تواند آخرین سویه نگران کننده باشد

منتشر شده

در

توسط

یکی از دانشمندان دانشگاه “کمبریج” می‌گوید ممکن است سویه‌های بیشتری از ویروس کووید-۱۹ را در آینده ببینیم، اما سویه “امیکرون” می‌تواند آخرین سویه نگران‌کننده آن باشد.

 به نقل از آی‌ای، “بن کریشنا”(Ben Krishna) محقق فوق دکترای ایمونولوژی و ویروس شناسی از دانشگاه کمبریج در مقاله‌ای می‌نویسد: اگرچه موجود زنده انگاشتن ویروس‌ها هنوز در مجامع علمی محل بحث است، اما ویروس‌ها همانند همه موجودات زنده فرگشت می‌یابند. این واقعیت در طول همه‌گیری بیماری کرونا به وضوح برای مردم آشکار شده است، زیرا انواع جدیدی از سویه‌های این ویروس هر چند ماه یک‌بار ظاهر می‌شوند.

برخی از این گونه‌ها در انتشار از فردی به فرد دیگر بهتر عمل می‌کنند و در واقع قدرت سرایت بیشتری دارند و در نهایت در رقابت با سویه‌های کمتر سرایت‌پذیر، به سویه غالب تبدیل می‌شوند. این توانایی انتشار و سرایت بهبود یافته به جهش در پروتئین سنبله که به برآمدگی‌های قارچی شکل روی سطح ویروس گفته می‌شود، نسبت داده شده است که به آن اجازه می‌دهد به شکل قوی‌تری به گیرنده‌های “ACE۲” متصل شود. “ACE۲” گیرنده‌هایی روی سطح سلول‌های ما هستند که ویروس به آنها می‌چسبد تا بتواند وارد سلول شود و شروع به تکثیر کند.

این جهش‌ها به نوع “آلفا” و سپس واریانت “دلتا” اجازه دادند تا در سطح جهانی غالب شوند و دانشمندان انتظار دارند همین اتفاق در مورد “امیکرون”(omicron) نیز رخ دهد.

با این حال، ویروس نمی‌تواند به شکل نامحدود، بهبود یابد. قوانین بیوشیمی اینگونه می‌گوید که ویروس در نهایت به یک پروتئین سنبله فرگشت می‌یابد که تا حد امکان با قدرت به گیرنده “ACE۲” متصل می‌شود. در آن مرحله، توانایی ویروس برای انتشار بین افراد محدود به میزان چسبیدن ویروس به خارج سلول‌ها نخواهد بود. عوامل دیگری مانند سرعت تکثیر ژنوم، سرعت ورود ویروس از طریق پروتئین “TMPRSS۲” به سلول و میزان ویروسی که انسان آلوده می‌تواند منتشر کند، انتشار ویروس را محدود می‌کند. در اصل، همه اینها باید در نهایت به اوج عملکردی خود برسند.

حالا سوال اینجاست که آیا “امیکرون” به این نقطه اوج رسیده است؟ دلیل روشنی وجود ندارد که فرض کنیم چنین است. مطالعاتی که به بررسی جهش‌هایی که ویروس کرونا با نام علمی “SARS-CoV-۲” برای انتشار مؤثرتر نیاز دارد، جهش‌های زیادی را شناسایی کرده است که توانایی پروتئین سنبله را برای اتصال به سلول‌های انسانی که امیکرون آنها را ندارد، بهبود می‌بخشد. علاوه بر این، همانطور که در بالا ذکر شد، می‌تواند در سایر جنبه‌های چرخه زندگی ویروس مانند تکثیر ژنوم، بهبودهایی نیز ایجاد شود.

اما بیایید برای لحظه‌ای فرض کنیم که امیکرون سویه‌ای با حداکثر توانایی سرایت است. اما لزوما امیکرون خطرناک‌تر نمی‌شود، زیرا با احتمالات ژنتیکی محدود شده است. همانطور که گورخرها برای دوری از شکارچیان، در پشت سرشان چشم تکامل نیافته است، قابل قبول است که ویروس کرونا نیز نتواند جهش‌های لازم برای رسیدن به حداکثر قابلیت خود از نظر تئوری را انجام دهد، زیرا این جهش‌ها باید همگی باهم رخ دهند و این خیلی بعید است.

حتی در سناریویی که امیکرون بهترین سویه برای انتشار بین انسان‌ها باشد، سویه‌های جدیدی برای کنترل سیستم ایمنی بدن انسان ظاهر می‌شوند.

پس از ابتلای عفونی با هر ویروسی، سیستم ایمنی بدن با ساخت آنتی بادی‌هایی که به ویروس می‌چسبند تا آن را خنثی کنند و سلول‌های T کشنده که سلول‌های آلوده را از بین می‌برند، سازگار می‌شود. آنتی بادی‌ها قطعاتی از پروتئین هستند که به شکل مولکولی خاص به ویروس می‌چسبند و سلول‌های T کشنده نیز سلول‌های آلوده را از طریق شکل مولکولی آنها تشخیص می‌دهند. بنابراین ویروس “SARS-CoV-۲” می‌تواند با جهش به شکلی که شکل مولکولی آن فراتر از تشخیص سیستم ایمنی باشد، از سیستم ایمنی فرار کند.

به همین دلیل است که امیکرون ظاهراً در آلوده کردن افراد دارای ایمنی قبلی، چه با واکسن و چه با ابتلا به انواع دیگر ویروس، بسیار موفق است. جهش‌هایی که اجازه می‌دهند سنبله به شکل قوی‌تر به گیرنده “ACE۲” متصل شود، همچنین توانایی آنتی‌بادی‌ها برای اتصال به ویروس و خنثی کردن آن را کاهش می‌دهند. داده‌های شرکت “فایزر” نشان می‌دهد که سلول‌های T باید مانند سویه‌های قبلی به امیکرون واکنش نشان دهند. این داده‌ها با مشاهده این که امیکرون در آفریقای جنوبی، جایی که بیشتر مردم آن مصونیت دارند، میزان مرگ و میر پایین‌تری دارد، مطابقت دارد.

آنچه برای بشریت بسیار مهم است، این است که به نظر می‌رسد ابتلا به سویه‌های پیشین کووید-۱۹ همچنان از انسان در برابر ابتلای شدید به امیکرون و مرگ ناشی از آن محافظت می‌کند و ما را در حالتی قرار می‌دهد که در آن ویروس می‌تواند در بدن ما تکثیر شود و دوباره به دیگران سرایت کند، اما ما به شدت بار اول بیمار نمی‌شویم.

محتمل‌ترین آینده برای این ویروس این است که حتی اگر مانند یک بازیگر حرفه‌ای رفتار کند و در نهایت تمام آمار خود را به حداکثر برساند، دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم توسط سیستم ایمنی کنترل و پاکسازی نمی‌شود. جهش‌هایی که توانایی سرایت آن را بهبود می‌بخشند، آمار مرگ و میر را تا حد زیادی افزایش نمی‌دهند. ضمن اینکه این ویروس به شکل تصادفی جهش می‌یابد و در طول زمان به اندازه‌ای تغییر می‌کند که برای سیستم دفاعی سازگار شده غیرقابل تشخیص است و امواجی از عفونت مجدد را امکان‌پذیر می‌کند.

ممکن است هر زمستان، فصل شیوع کووید را به همان روشی که اکنون “فصل آنفلوانزا” داریم، داشته باشیم. ویروس‌های آنفلوانزا همچنین می‌توانند الگوی مشابهی از جهش را در طول زمان داشته باشند که به عنوان “جریان آنتی‌ژنیک” شناخته می‌شود و منجر به عفونت مجدد می‌شود. ویروس‌های آنفلوانزای جدید هر سال لزوما خطرناک‌تر از سال گذشته نیستند، فقط به اندازه کافی متفاوت هستند. شاید بهترین شاهد برای پیش‌بینی کووید در آینده، همین ویروس آنفلوانزا باشد.

بنابراین سویه امیکرون، سویه نهایی نخواهد بود، اما ممکن است آخرین سویه نگران کننده از کووید-۱۹ باشد. اگر خوش شانس باشیم و روند این همه‌گیری طبق پیش‌بینی پیش برود، احتمالا ویروس “SARS-CoV-۲” به یک ویروس بومی تبدیل می‌شود که به آرامی در طول زمان جهش می‌یابد.

این بیماری ممکن است به احتمال زیاد خفیف باشد، زیرا مواجهه قبلی با آن باعث ایجاد ایمنی می‌شود که احتمال بستری شدن در بیمارستان و مرگ را کاهش می‌دهد. اکثر مردم اولین بار در کودکی آلوده می‌شوند که ممکن است قبل یا بعد از واکسن رخ دهد و عفونت مجدد بعدی چندان قابل توجه نخواهد بود. تنها گروه کوچکی از دانشمندان تغییرات ژنتیکی “SARS-CoV-۲” را در طول زمان ردیابی خواهند کرد و نگرانی‌ها حداقل تا زمانی که یک ویروس جدید ظاهر شود، به تاریخ خواهد پیوست.

در پی نوشت این مقاله آمده است: “بن کریشنا” برای هیچ شرکت یا سازمانی که از این مقاله منتفع می‌شود، کار نمی‌کند، مشاوره نمی‌دهد، سهامش را در اختیار ندارد یا از آن کمک مالی دریافت نمی‌کند و هرگونه وابستگی مرتبط را فراتر از جایگاه علمی خود رد می‌کند.

 

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها