با ما همراه باشید

ورزشی

پیکاسو نه، قهرمان این داستان مودیلیانی بود!

منتشر شده

در

 ایتالیا به دراماتیک ترین شکل ممکن موفق به فتح یورو 2020 شد. بعد از سپری کردن یک دهه رقت انگیز، حالا آتزوری با هدایت روبرتو مانچینی قهرمانی اروپا را از آن خود کرد و امضای این سرمربی پای این اثر هنری به وضوح خودنمایی می کند.

حتما در ایتالیا نیز یکی مثل من پیدا می شود که هر مسابقه فوتبالی را با یک اثر هنری هم‌طراز کند. بین این همه نام های بزرگ و اساطیری، شاید حالا ژورنالیست های ایتالیایی علاقمند به گره زدن سرنوشت روبرتو مانچینی با یک هنرپیشه، نقاش یا مجسمه ساز بوده و به دنبال یک تیتر به یادماندنی بعد از این افتخارآفرینی بزرگ هستند. آدم ماندگار و بزرگ در سینما، نقاشی، مجسمه سازی و … در این سرزمین به وفور یافت می شود، اما سرنوشت مانچو شاید بیشتر از همه با آمدئو مودیلیانی، نقاش نه چندان مشهور کشورش گره خورده باشد.

به ترتیب از چپ؛ مودیلیانی، پیکاسو و آندره سالمون در مقابل کافه روتونده در شهر پاریس. عکس از ژان کوکتو در سال 1916.

معمولا سناریوی افرادی که علیرغم شایستگی کمتر دیده می شوند، سوژه مناسبی برای ساختن یک فیلم، نوشتن یک رمان یا نمایشنامه است. شاید با شنیدن این جملات، اولین نامی که در ذهن متبادر می شود، ونسان ون گوگ، نقاش “گوش به دست” هلندی باشد.

چه ایتالیا و زندگی ایتالیایی را دوست داشته باشیم و چه نه (تعصب بی منطق روی محتویات پیتزا را می گویم)، این کشور را باید مهد رنسانس در همه ابعاد هنر دانست. پس بعد از کمی جست و جو، پیدا کردن یکی مثل ونسان ون گوگ در تاریخ هنر این کشور چندان هم دشوار نیست. همین یکصد سال پیش، آمدئو مودیلیانی نیز همین مسیر را طی کرد. نقاش عیاش ایتالیایی که در دوران حیات خود دیده نشد و در 35 سالگی نیز با زندگی وداع کرد.

هم عصر بودن با پیکاسو نقطه عطف زندگی آمدئو مودیلیانی بود. آثار این نقاش ایتالیایی در دوران حیات چندان مورد توجه قرار نگرفته و او زیر سایه دیگر هنرمندان مولف عصر خود قرار داشت. اما حالا و بعد از یک قرن هنوز هم نام مودیلیانی هم طراز با نقاشی مهم ترین نام های این عرصه دیده می شود. البته پیکاسو ابتدا رابطه خوبی با مودیلیانی داشت، اما در ادامه میگساری های این نقاش باعث خستگی پیکاسو از این رابطه شده و دوستی آنها نیز رو به زوال رفت.

معنی ندارد در این نوشته بیشتر از این به مودیلیانی بپردازم، شما هم اگر به او علاقه پیدا کردید تنها به تماشایی یک فیلم دیدنی با هنرنمایی اندی گارسیا و خواندن چند مطلب اکتفا نکنید، اما از مودیلیانی همین بس که روی سنگ قبر او نوشتند؛ مردی که آثار خود را در رستوران فقط با یک وده غذا عوض می کرد.

این سرنوشت شاید شباهتی به داستان زندگی روبرتو مانچینی هم داشته باشد. او در دوران بازی خود نیز آنقدرها که باید دیده نشد. دو سه دهه قبل مثل الان نبود که یکی مانند چیرو ایموبیله با یک فصل درخشش و چند فصل معمولی، یک تورنمنت تمام در ترکیب اصلی آتزوری جای بگیرد.

در ترکیب آتزوری روزگاری در جام جهانی به الکس دل پیرو و فرانچسکو توتی هم بازی نرسیده و روبرتو باجو علیرغم آمادگی دعوت نمی شد. مانچینی در یورو 88 در ترکیب ثابت ایتالیا جای داشت و حضور در نیمه نهایی را تجربه کرد، اما در جام 90 و در خانه حتی یک دقیقه هم به میدان نرفت و پشت خط ماند.

همین دو سه سال پیش شرایط فوتبال ایتالیا آنقدر وخیم بود که کارش برای صعود در دیدار برگشت مرحله پلی آف کشید. اما درام- کمدی اصلی آنجایی رقم خورد که دنیله ده روسی، هافبک باتجربه ایتالیایی روی نیمکت فرمان سرمربی برای ورود به میدان را نقض کرده و مدعی شد در این شرایط حضور لورنزو اینسینیه در ترکیب برابر سوئد اثربخش خواهد بود.

حالا همان ایتالیای مستاصل و شلخته با غلبه بر تک تک مدعیان قهرمان اروپا شده و بی تردید امضای روبرتو مانچینی پای این اثر هنری دیده می شود. دو دهه قبل و در روزهایی که اسون گوران اریکسون فاش کرد خجالت می کشیده مانچینی را 90 دقیقه نیمکت نشین کند و به همین علت دقایقی در ترکیب لاتزیو به او میدان می داده، ستاره خوش تیپ ایتالیایی وارد عرصه مربیگری شد.

لاتزیوی تحت هدایت او به قدری تماشایی بازی می کرد که ماسیمو موراتی برای غلبه بر تابوی یوونتوس، هدایت اینتر را به دست مانچینی سپرد. اما ایده های تاکتیکی این سرمربی جوان نیز برای فتح اسکودتو کافی نبود و یوونتوس پرستاره با هدایت فابیو کاپلو همچنان پبشتازی می کرد.

“کالچوپولی” باعث شد مانچو خیلی زود اولین قهرمانی در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا را تجربه کند و در ادامه و با سقوط هیمنه رقبای همیشگی، اینتر با او تبدیل به قدرت اول فوتبال ایتالیا شده بود. اما منتقدان برچسب “بازنده نبردهای بزرگ” را به مانچو الصاق کرده و عدم موفقیت در لیگ قهرمانان را نشانی از ناتوانی او می دانستند.

بعدها مانچینی برای اثبات توانایی های خود حضور در لیگ برتر و نیمکت منچسترسیتی را انتخاب کرد تا این بار با سرالکس فرگوین سرشاخ شود. در روز فریاد به یادماندنی “آگوئرووووووووووو”، مانچو روی نیمکت سیتیزن ها قهرمانی در لیگ برتر را نیز تجربه کرد، اما هنوز هم دیده نمی شد.

پروژه “بازگشت اینتر” با مانچینی خوب پیش نرفت و اوضاع بقدری وخیم بود که بازگشت این سرمربی نیز دردی را در مه آتزا دوا نکرد. اما بازسازی ایتالیایی تخریب شده دیگر محصول مستقیم توانایی های مانچو است؛ بعد از دو دهه موفق، حالا دیگر نام او به تالار مشاهیر سرمربیان موفق ایتالیایی راه یافته است.

اینکه از بین آلگری، کونته، اینزاگی، آنچلوتی، رانیری، دی زربی، پیولی و … هدایت تیم ملی یک کشور به دست ونتورا سپرده شود را نمی دانم باید چه نامید، اما کابوس 2018 باعث شد ایتالیا با مانچینی به توافق برسد. تورنمنت های ملی همیشه حذفی بوده و شباهت زیادی به لیگ قهرمانان دارد. از همان بدو، ورود مانچو انگ “ناکام بازی های حذفی” به او زده شد و پر بیراه هم نبود. او یک دهه قبل با اینتر پرستاره در مقابل والنسیا و لیورپول حذف می شد و روی نیمکت سیتی نیز آورده خوبی در اروپا نداشت.

اما گذر از نام هایی چون ده روسی و بوفون و میدان دادن به بارلا، اسپیناتزولا، کیه زا و …. آن ایتالیای سرخورده و مخروب را تبدیل به قهرمان فوتبال اروپا کرده است. بعد از دو دهه، دیگر مانچینی از زیر سایه سرمربیان بزرگ کشور خود خارج شده و حالا ماموریتی را به سرانجام رسانده که برای نیم قرن در ایتالیا دیگر تبدیل به یک تابو شده بود.

جیجی دوناروما تورنمنت فوق العاده ای را پشت سر گذاشت و در نهایت به عنوان بهترین بازیکن جام نیز برگزیده شد. فدریکو کیه زا بعد از سپری کردن یک فصل متوسط در یوونتوس، در ترکیب ایتالیا درخشید و زوج بونوچی- کیه لینی نیز به قول ژوزه مورینیو همچنان در حال تدریس در هاروارد هستند، اما این قهرمانی به مانچینی تعلق دارد. بعد از دو دهه درخشش و دیده نشدن، حالا شاید وقتش رسیده نام او را برای همیشه در خاطر داشته باشیم.

قهرمان قصه آتزوری مثل مودیلیانی آنقدر بدشانش نبود که غرق در اعتیاد به الکل شده و در سن 35 سالگی و در گمنامی جان خود را از دست بدهد و مانچو حالا شاید حتی نامزد دریافت جایزه بهترین سرمربی دنیای فوتبال در سال 2021 باشد. اما حتی اگر این اتفاق هم رخ نداد، قهرمانی تاریخی او روی نیمکت ایتالیا مانند تابلوی “آنکا زبروسکا” اثر مودیلیانی، تا ابد در تاریخ این کشور دوست داشتنی ماندگار خواهد شد.

آریا فاطمی مقدم

منبع: ورزش سه

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورزشی

درخشش بانوی قایقران و تلخ‌ترین روز تکواندو در ادوار المپیک

منتشر شده

در

توسط

درخشش بانوی قایقران و تلخ‌ترین روز تکواندو در ادوار المپیک

دومین روز از بازی‌های المپیک توکیو در حالی بدون کسب مدال برای کاروان کشورمان به پایان رسید که این روز را می‌توان تلخ ترین روز تاریخ تکواندوی ایران نامید.

دومین روز رسمی از سی و دومین دوره بازی‌های المپیک امروز یکشنبه سوم مردادماه با حضور نمایندگان ایران در رشته‌های تکواندو، تیراندازی، بسکتبال و روئینگ در توکیو ادامه یافت.

دراین روز رقابت نازنین ملایی در مسابقات روئینگ برگزار شد. ملایی با رسیدن به مرحله نیمه نهایی رکورد بی نظیری برای قایقرانی ایران ثبت کرد اما می‌توان گفت امروز یکی از تلخ‌ترین روزهای ورزش تکواندوی ایران در ادوار المپیک بود چرا که تنها بانوی مدال آور ایران در بازی‌های المپیک به عنوان عضو تیم پناهندگان در مقابل نماینده تکواندوی ایران، دوست و مربی خود ایستاد!

تیر تیراندازان به هدف نخورد

در دومین روز از مسابقات رشته تیراندازی هانیه رستمیان پرچمدار کشورمان که یکی از شانس‌های مدال در این رشته بود به همراه مهیار صداقت به رقابت با حریفانشان پرداختند. هانیه رستمیان تنها نماینده زن کشورمان تپانچه ۱۰ متر بود که با امتیاز ۵۷۶.۱۹ در رده دهم ایستاد و از رسیدن به فینال بازماند. مهیار صداقت تنها نماینده مایران در تفنگ بادی ۱۰ متر مردان با رکورد ۶۲۹.۱ در رده نهم ایستاد و از رسیدن به فینال بازماند. در این ماده ۴۷ ورزشکار حضور داشتند.

درخشش نازنین ملایی در آب‌های توکیو

مرحله یک چهارم نهایی قایقرانی روئینگ بازی‌های المپیک توکیو برگزار شد و نازنین ملایی به مرحله نیمه نهایی A و B صعود کرد. ملایی در یک چهارم نهایی با پنج قایقران دیگر به رقابت پرداخت و با زمان ۸ دقیقه و ۷ ثانیه سوم شد و صعود کرد. به این ترتیب ملایی حتی در بدترین حالت می‌تواند در جایگاه دوازدهم المپیک بایستد.

درخشش بانوی قایقران و تلخ‌ترین روز تکواندو در ادوار المپیک

یک بازی خوب از تیم ملی بسکتبال

تیم ملی بسکتبال ایران امروز به مصاف تیم جمهوری چک رفت که در پایان با نتیجه ۸۴ – ۷۸ شکست خورد. تیم چک در کوارتر اول ۲۵ – ۱۹، در کوارتر دوم ۲۱ – ۱۱ و در کوارتر سوم ۲۱ – ۱۶ برنده شد و در کوارتر جهارم ۱۷ – ۳۲ ایران به برد رسید. تلاش ایران برای جبران نتیجه حتی تمجید فدراسیون جهانی بسکتبال را در پی داشت.

درخشش بانوی قایقران و تلخ‌ترین روز تکواندو در ادوار المپیک

تلخ‌ترین روز تکواندو در المپیک

در نخستین دیدار دومین روز رقابت‌های تکواندو المپیک ناهید کیانی از ایران در وزن ۵۷- کیلوگرم به مصاف کیمیا علیزاده دیگر ایرانی از تیم پناهندگان المپیک رفت و در پایان این دیدار با نتیجه ۱۸ بر ۹ با پیروزی علیزاده به پایان رسید. پس از پایان مبارزه، کیمیا علیزاده به سراغ مهرو کمرانی مربی سابق خود و مربی ناهید کیانی رفت و او را در آغوش گرفت. می‌توان این رویارویی را برای تکواندوی ایران از تلخ‌ترین اتفاقات دانست.

درخشش بانوی قایقران و تلخ‌ترین روز تکواندو در ادوار المپیک

میرهاشم حسینی تکواندوکار وزن ۶۸- کیلوگرم دیگر نماینده ایران در این بازی‌ها بود. میرهاشم حسینی در مبارزه نخست خود با حساب ۱۵ – ۱۸ نماینده چین‌تایپه را شکست داده بود. وی در مرحله یک‌چهارم نهایی رقابت‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو مقابل ورزشکار ازبک ۳۴ – ۲۲ شکست خورد و از راهیابی به مرحله نیمه‌نهایی بازماند اما در نهایت با راهیابی نماینده ازبک به فینال وی دوباره به جدول بازی‌ها بازگشت.

حسینی برای کسب مدال برنز برابر ورزشکار کره جنوبی قرار گرفت اما با نتیجه ۳۰ بر ۲۱ نتیجه را واگذار کرد تا از راهیابی به دیدار رده بندی باز بماند و دستش از رسیدن به مدال برنز هم کوتاه بماند. به این ترتیب پرونده تیم تکواندوی ایران در بازی‌های المپیک بسته شد تا یکی از بدترین نتایج تاریخ این رشته در توکیو رقم بخورد. می‌توان دومین روز از سی و دومین دوره بازی‌های المپیک ژاپن را بدترین روز تاریخ تکواندوی ایران نامید!

ادامه حضور خوب داور المپیکی تنیس روی میز ایران

سیمین رضایی داور المپیکی تنیس روی میز ایران امروز، یکشنبه قضاوت بازی حساس مرحله یک چهارم نهایی میکس دوبل فرانزیسکا و سولیا از آلمان در مصاف با میزوتانی و میما ایتو از کشور میزبان را بر عهده داشت که این بازی حساس و نفس گیر به گیم سرنوشت ساز هفتم کشیده شد و در این گیم نتیجه با حساب ۱۶ بر ۱۴ به نفع نماینده ژاپن به اتمام رسید. با قضاوت‌های خوب رضایی در المپیک می‌توان شاهد حضور این داور بین المللی در مراحل نهایی رقابت‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو باشیم.

فروغی پاداش ۱۰ هزار یورویی پای سکو گرفت

پاداش ۱۰ هزار یورویی کمیته ملی المپیک به عنوان پاداش پای سکوی مدال آوران طلای المپیک ظهر امروز و در محل ایران در توکیو به جواد فروغی قهرمان المپیکی ایران در ماده تپانچه ۱۰ متر بادی اهدا شد. پیش ازاین روز گذشته هم فدراسیون تیراندازی به وی ۵ هزار یورو پاداش داده بود.

منبع:خبرگزاری مهر

ادامه مطلب

ورزشی

ناهید کیانی: کسی حواسش به من نبود/ دنبال مقصر نیستم

منتشر شده

در

توسط

ناهید کیانی: کسی حواسش به من نبود/ دنبال مقصر نیستم

بانوی ملی پوش تکواندو با تاکید بر جو نامناسبی که برای رقابت اولش در المپیک ایجاد شده بود، گفت: هیچکس حواسش به من نبود.

 ناهید کیانی که صبح امروز در بازی نخستش در رقابت‌های تکواندو المپیک شکست خورد، ساعتی بعد از اینکه مشخص شد دیگر شانسی برای برگشت به جدول مسابقات ندارد، در سالن حاضر شد تا مسابقه میرهاشم حسینی دیگر نماینده ایران را تماشا کند. این حضور فرصتی دست داد تا کیانی چند دقیقه درباره مسابقه اش صحبت کند.

تکواندوکار المپیکی ایران گفت: قرعه من از قبل مشخص بود و به لحاظ ذهنی آماده این مسابقه بودم اما اتفاقاتی که در یکی دو روز قبل از مسابقه افتاد، اذیتم کرد. من ارتباطم را با فضای مجازی قطع کرده بودم اما به گوشم می‌رسید که چه جوی برای این مسابقه راه افتاده است. در این شرایط انگار کسی حواسش به من نبود.

او ادامه داد: برای من فرقی نمی‌کرد مقابل چه حریفی بازی کنم اما به یکباره همه چیز طوری بهم ریخت که الان به این نتیجه رسیده‌ام که خواست خدا نبود من امروز پیروز باشم. از نظر بدنی خیلی خوب و تمرینات فوق العاده ای پشت سر گذاشته بودم اما امروز شرایطی رقم خورد که کارم سخت شد.

کیانی تصریح کرد: دنبال مقصر نمی‌گردم. هر اتفاقی هم افتاده باشد، در نهایت من باید مراقب خودم باشم و حواسم به برنامه‌هایم باشد.

تکواندوکار تیم ملی ایران در پایان گفت: زمان می‌برد تا دوباره به شرایط عادی برگردم اما سعی می‌کنم خیلی زود خودم را جمع و جور کنم و برای رویدادهای بعد آماده شوم.

منبع:خبرگزاری مهر

ادامه مطلب

ورزشی

ازبکستانی شگفتی ساز طلا گرفت/ نتایج روز دوم تکواندو

منتشر شده

در

توسط

ازبکستانی شگفتی ساز طلا گرفت/ نتایج روز دوم تکواندو

روز دوم از رقابت‌های تکواندو در بازیهای المپیک با قهرمانی تکواندوکاران ازبکستان و آمریکا به پایان رسید.

به گزارش خبرنگار اعزامی مهر به توکیو، امروز یکشنبه دوم خردادماه رقابتهای تکواندو المپیک در دو وزن ۵۷- کیلوگرم زنان و ۶۸- کیلوگرم مردان برگزار شد.

در وزن ۶۸- کیلوگرم مردان که ۱۷ تکواندوکار حضور داشتند، یک ازبکستانی ۱۹ ساله که در کارنامه خود فقط طلای المپیک نظامیان جهان را ثبت کرده بود، کاری کرد کارستان و با شکست بهترین‌های تکواندو جهان روی سکوی نخست ایستاد و طلا گرفت.

«اولوگ بیک رشیدوف» کار خود را پیروزی ۳۸ بر ۱۷ مقابل «فوفانا» از مالی آغاز کرد. وی در ادامه در مبارزه با «لی هون دائه» نفر یک رنکینگ جهانی از کره جنوبی که سه طلای جهان، نقره و برنز المپیک را در کارنامه داشت، به پیروزی دست یافت.

این ازبکستانی در سومین مبارزه میرهاشم حسینی از کشورمان را ۳۴ بر ۲۲ شکست داد و سپس با برتری ۲۸ بر ۵ مقابل «ندزاد ۳۴ هوسیک» از بوسنی به فینال رسید و در جدال برای کسب مدال طلا، «بردلی سیندن» قهرمان انگلیسی سال ۲۰۱۹ جهان را ۳۴ بر ۱۹ شکست داد تا روی سکوی نخست المپیک بایستد.

در این وزن انگلستان نقره گرفت. «شوای ژائو» دارنده طلای دوره قبل این وزن در المپیک به همراه «کاهان رسپر» از ترکیه به نشان برنز مشترک دست پیدا کردند.

در بخش زنان و در وزن ۵۷- کیلوگرم، «آناستاسیا زولتیک» از آمریکا به نشان طلا دست پیدا کرد. «تاتیانا کوداشوا» از روسیه نقره گرفت و «کبری ایلگون» از ترکیه به همراه «چیا لینگ لو» چین تایپه به نشان برنز دست پیدا کردند.

در جدول رده بندی توزیع مدال‌های تکواندو ایتالیا، تایلند، آمریکا و ازبکستان هر کدام با یک طلا، روسیه با یک نقره و یک برنز، اسپانیا، انگلستان، تونس و ترکیه با یک نقره، چین، کره، چین تایپه و کره جنوبی عرده های اول تا دهم را در اختیار دارند.

این مسابقات فردا دوشنبه با برگزاری مسابقات اوزان ۶۷- کیلوگرم زنان و ۸۰- کیلوگرم مردان پیگیری می‌شود.

منبع:خبرگزاری مهر

ادامه مطلب

برترین ها