با ما همراه باشید

ورزشی

چرا این بهترین قرعه ممکن برای ایران بود

منتشر شده

در

تیم ملی ایران حریفان خود در مرحله نهایی مقدماتی جام جهانی را شناخت و با این قرعه‌ای که نصیب ایران شد انتظار صعود به جام جهانی آن هم به صورت مستقیم انتظار زیادی از کادر فنی تیم ملی و بازیکنان نیست. نه اینکه این قرعه بهترین قرعه ممکن برای ما بود اما همین که از این بدتر نشده و تیمی مثل عربستان هم در گروه ما قرار نگرفته می‌توان آن را قرعه‌ای خوب توصیف کرد. حال می‌توان از جنبه‌های مختلف این قرعه را مورد بررسی قرار داد.

 

 

۱- همگروه نشدن با عربستان

قرار نگرفتن با عربستان در یک گروه مهمترین مزیت  قرعه ایران است.  از مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ که آنها در ورزشگاه آزادی ما را بردند تنها یک بار با عربستان در بازی‌های غرب آسیا و با تیم‌های دوم بازی کرده‌ایم. امارات قطعا رقیب ساده‌تری برای ما نسبت به عربستان است. هم اینکه آنها از نظر فنی به پای عربستان نمی‌رسند و هم اینکه دیگر مشکلات میزبانی که در سال‌های اخیر با تیم‌های باشگاهی عربستانی داشته‌ایم گریبان‌گیر ما در این دوره نخواهد شد.

 

 

هر چند شاید برخی دوست داشتند که برای انتقام از آن باخت تلخ مقابل عربستان در ۲۰۱۰، بلاخره جایی این تیم را ملاقات کنیم. اما وقتی با کی‌روش که در بردن تیم‌های غرب آسیا متخصص شده بود این رویارویی رخ داد دیگر سرمان برای رویارویی با یک عربستان قویتر شده نسبت به هشت سال اخیر درد نمی‌کند. پس همین که با عربستان مصاف نمی‌دهیم خودش پنجاه درصد ادعای قرعه خوب بودن را تایید می‌کند!

 

 

۲- همگروه شدن با فقط یک تیم شرق آسیایی

 

از  ۱۹۹۸ تا کنون، فقط یک بار در مراحل مقدماتی جام جهانی به تیم‌های شرق آسیا باخته‌ایم. آن یک بار هم به ژاپن در بازی آخر مقدماتی جام ۲۰۰۶ بود که با قطعی شدن صعود هر دو تیم حکم یک بازی تشریفاتی را داشت و ایران بدون لژیونرهایش در آن بازی حاضر شد. درست از زمانی که چین در دو بازی رفت و برگشت در مقدماتی ۱۹۹۸ هشت گل از ایران خورد، شرقی‌ها به نسبت غربی‌ها برای ما حریفان دردسرسازی نبوده‌اند. هر چند ژاپن در پلی‌آف ۹۸ ما را با گل طلایی برد اما آن بازی پلی‌آف بود و ما قبل از آن با سهل‌انگاری خود مقابل قطر و کویت کار را به آنجا کشانده بودیم.

 

 

ما حتی در ۲۰۱۰ که صعود نکردیم در چهار بازی مقابل کره‌ شمالی و جنوبی یک برد و سه تساوی کسب کردیم. پس از این نظر که ویتنام می‌توانست حریف بهتری نسبت به لبنان باشد شاید دچار بدشانسی شده باشیم. انتخاب بین چین و عراق هم ساده نیست اما با توجه به اینکه عراق را به تازگی برده‌ایم با برتری روحی مناسب به مصاف آنها خواهیم رفت و رنج سفر به چینی که دیگر آن تیم تسلیم چهار سال پیش در مقابل ایران نیست را هم به خود نخواهیم داد. با این حال این را نیز باید در نظر گرفت که در حال حاضر و با این قرعه فقط یک بار پرواز طولانی به شرق آسیا داشته‌ایم و از این نظر نیز این موضوع به نفع ماست.

 

 

۳- همگروه شدن با کره‌جنوبی

 

انتخاب بین کره‌جنوبی و استرالیا اگرچه سخت است. از طرفی کره از مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ در دوحه قطر هنوز نتوانسته ما را در مرحله نهایی مقدماتی ببرد. البته آنها در سه دوره با ما همگروه بوده‌اند و در شش بازی سه باخت و سه تساوی نصیب‌شان شده. پس انگیزه‌های‌شان برای بردن ایران زیاد است. از طرفی نمی‌توان در باد نتایجی که تیم کی‌روش مقابل کره‌جنوبی گرفت خوابید. خوب می‌دانیم که دو برد ما در مقدماتی ۲۰۱۴ در شرایط خاص و با چاشنی شانس بدست آمد اما در ۲۰۱۸ مقتدرانه آنها را شکست دادیم و ده نفره مقابل‌شان نباختیم. اما حالا شرایط عوض شده.

 

 

کره‌جنوبی به مراتب از تیم ۲۰۱۸ قویتر است. از آن طرف استرالیا نیز که پس از پلی‌اف ۱۹۹۸ با آنها بازی نکرده‌ایم نیز رقیبی بس قدرتمند برای فوتبال ایران می‌توانست باشد اما رقابت با تیمی که قبلا با آنها بازی کرده‌ایم و بازیکنان ما چم و خم بازی با آنها را بلدند بهتر از رقابت با تیمی است که نمی‌دانیم چگونه با انها روبرو شویم. هر چند که می‌دانیم کره ای ها برای انتقام می‌آیند اما بازی کردن با یک رقیب همیشگی بهتر از یک رقیب ناشناخته است.

 

۴- همگروهی با تیم‌های غرب آسیا

 

هر چقدر هم فوتبال آسیا حرفه‌ای شده باشد باز ما ته دل‌مان از دوستی کشورهای عرب با یکدیگر و تاثیر آن بر نوع بازی‌شان در زمین می‌ترسیم. تیم‌هایی همزبان و با فرهنگ تقریبا مشترک که در مقاطعی ما را به شک انداخته‌اند که نکند در مقاطع حساس برای فدا کردن تیم ملی ایران، پیمان نانوشته‌ای ببندند. ضمن اینکه شرایط میزبانی را هم باید در نظر گرفت. ما در کشورهای عربی شرایط سخت‌تری از نظر پذیرایی شدن نسبت به کشورهای دیگر داریم. از این نظر چه بسا باید منتظر اتفاقاتی نظیر آنچه در بازی رفت با بحرین در منامه افتاد، بود. اینجاست که نقش  فدراسیون در جنگیدن برای جلوگیری از هر نوع تضعیع حقوق تیم ملی ایران اشاره کرد.

 

 

همچنین نقش کادر فنی برای کنترل روحی و روانی بازیکنان و آماده کردن آنها برای شرایط سختی که در صورت حضور تماشاگران می‌تواند برای ما رخ دهد. در کنار آن باید باخت‌های غیرمنتظره مقابل همین تیم‌های غرب آسیا همچون لبنان در مقدماتی ۲۰۱۴، دو تساوی غیرمنتظره با سوریه در مقدماتی ۲۰۱۸، تساوی بدموقع مقابل امارات در ۲۰۱۰ را هم به یاد بازیکنان آورد تا از همین الان خود را مقابل این تیم‌ها برنده ندانند.

 

 

۵- روبرو نشدن با عمان و برانکو

 

روبرو نشدن با برانکو و تیمش هم می‌تواند جز اتفاقات خوب قرعه ایران محسوب شود. هر چند بازی‌های تیم ملی  ایران در مقابل عمان نسبت به بازی‌های مقابل سوریه کمی راحت‌تر و کم‌حاشیه‌تر بوده اما با شناختی که برانکو از فوتبال ایران دارد چه بسا راه مهار تاکتیکی ایران را بهتر از مربیان سوریه بلد باشد. از این نظر و با توجه به برد اخیر مقابل سوریه در بازی تدارکاتی، می‌توان سوریه را حریف بهتری نسبت به عمان دانست.

 

 

حجت شفیعی

منبع: ورزش سه

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورزشی

پایان کار ورزشکاران ایران در روز افتتاحیه المپیک + نتایج

منتشر شده

در

توسط

پایان کار ورزشکاران ایران در روز افتتاحیه المپیک + نتایج

در نخستین روز از رقابت ورزشکاران ایران در المپیک ۲۰۲۰ توکیو، نازنین ملایی به مرحله یک چهارم نهایی روئینگ تک نفره راه یافت و میلاد وزیری در مرحله مقدماتی ریکرو شصت و سوم شد.

 بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو بعد از یک وقفه یک‌ساله به دلیل شیوع ویروس کرونا، ساعت ۱۵:۳۰ به وقت تهران امروز با برگزاری مراسم افتتاحیه، رسما آغاز می‌شود.

اما در نخستین روز از رقابت ورزشکاران ایرانی، مسابقات نازنین ملایی قبل از شروع رسمی مسابقات در مرحله گروهی رویینگ تک نفره مسابقه داد که موفق به صعود به مرحله یک چهارم نهایی شد.

*قایقرانی:
نازنین ملایی به عنوان اولین نماینده ایران در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ در مرحله گروهی روئینگ یک نفره زنان پارو زد و در گروه خود سوم شد تا به مرحله یک چهارم نهایی راه یابد.

*تیروکمان:

میلاد وزیری نیز به عنوان تنها نماینده ایران در تیروکمان در مرحله مقدماتی ریکرو انفرادی مسابقه داد که از میان ۶۴ تیرانداز حاضر در این ماده در رده شصت و سوم قرار گرفت. او روز سه‌شنبه در مرحله حذفی مسابقه خواهد داد.

ایران در المپیک توکیو ۶۶ نماینده دارد که به تدریج به رقابت با حریفان خود می‌پردازند.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

ورزشی

محرومیت داور لیگ برتری از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت ۲۰روز

منتشر شده

در

توسط

محرومیت داور لیگ برتری از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت ۲۰روز

کمیته اخلاق از محرومیت داور دیدار ملوان بندرانزلی و بادران تهران به علت اشتباهات این داور در این دیدار خبر داد.

بعد از اشتباه محرز رضا کرمانشاهی در دیدار سرنوشت ساز ملوان و بادران، کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال او را از هر گونه فعالیت محروم کرد.

در بیانیه این کمیته آمده است: «مستنداً به مواد ٦٥ آئین نامه اخلاق و بند الف ماده ٧٣ مقررات انضباطی با توجه به گزارش واصله مبنی بر رفتارهای غیرحرفه ای داوری، رضا کرمانشاهی (داور دیدار ملوان بندرانزلی و بادران)، نظر به اینکه تمام اشخاص تابع اساسنامه فدراسیون فوتبال و مقررات آئین نامه اخلاق متعهد و مکلف هستند که از ارتکاب هرگونه رفتاری که به سلامت مسابقات لطمه وارد می‌کند خودداری نمایند، لذا رضا کرمانشاهی از کلیه فعالیتهای فوتبالی به مدت بیست روز محروم است. جلسه رسیدگی به تخلف وی متعاقبا اعلام می‌شود.»

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

ورزشی

دستمال کثیف، شیشه تمیز!

منتشر شده

در

توسط

دستمال کثیف، شیشه تمیز!

احضار و محرومیت چند بازیکن فقط مُسکن است، درمان نیست، برای این که متخلفان واقعاً احساس ناامنی کنند لازم است یک عزم ملی شکل بگیرد. نهادهای امنیتی و نظارتی و قضایی لازم است نه فقط مشارکت سلبی کنند بلکه به سمت فرهنگ‌سازی و پیشگیری بروند وگرنه گذاشتن تمام تخم مرغ‌های گندیده در سبد فدراسیون فوتبال نه منصفانه است و نه چاره کار.

در یادداشتی در عصر ایران به قلم احسان محمدی آمده است: «دو سال پیش مجری یک سلسله‌نشست در مورد مسائل اجتماعی بودم. در جلسه‌ای با حضور مقامی از قوه قضاییه و چهره‌ای دانشگاهی در خصوص لزوم حمایت از سوت‌زنان فساد حرف زدیم. سوت‌زن فساد کسی است که با محض آگاهی از شکل‌گیری یا رخ‌دادن فساد در هر حوزه‌ای مقامات قضایی را در جریان می‌گذارد. فارغ از مسئولیت اجتماعی بعضی اوقات نهادهای نظارتی مشوق‌های مالی هم برای این افراد در نظر می‌گیرند. مهمان برنامه بارها این جمله را تکرار کرد: با دستمال کثیف نمی‌توان شیشه را تمیز کرد.

مقصودش این بود که وقتی در یک ساختار افراد خودشان آلوده هستند انتظار این که بتوانند با فساد مبارزه کنند خیالپردازانه است. حرفش منطقی بود اما در پاسخ این سوال که نمی‌توانیم برای مبارزه با فساد فرشته استخدام کنیم و چطور افراد منزه را پیدا کرد وقتی ساختاری وجود دارد که در آن فساد تکثیر می‌شود جواب قانع‌کننده‌ای داشت. پاسخی که بتوان از آن به عنوان راهکاری «عملی» در شرایط حال حاضر کشور بهره گرفت.

این روزها بحث فساد در فوتبال و تبانی به‌ویژه در لیگ یک‌ و دو داغ است. تصاویری وجود دارد که اکثر بینندگان را متقاعد می‌کند که جز شرط‌بندی و تبانی هیچ عامل دیگری نمی‌تواند رقم‌زننده آن باشد. فشار زیادی بر فدراسیون فوتبال وارد است که هم جلوی رخ‌دادن این اتفاقات را بگیرد، هم آن را اثبات‌ و افشا کند و هم با متخلفان قاطعانه برخورد شود. رئیس فدراسیون فوتبال قول برخورد بدون تعارف داده است اما آیا می‌توان این کار را به‌تنهایی انجام داد؟ فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ قادر هستند ریشه این تخلفات را بخشکانند؟

برخی بازیکنان، مربیان و حتی داوران که زیست و ارتزاق‌شان از فوتبال است متهم‌ شده‌اند که در این فساد دخیل هستند. همان کسانی که انتظار می‌رود دستمال سفید پاک‌کننده شیشه کثیف باشند خودشان قسمتی از معضل هستند.

این اتفاق خاص ایران نیست. رسوایی کالچوپولی در ایتالیا یا حتی تبانی داوران در فوتبال آلمان به عنوان دو کشور ممتاز در فوتبال جهان که لیگ‌های باکیفیتی دارند نشان داد که هر جا پای‌ پول وسط بیاید آدم‌ها زانوهایشان سست می‌شود. نه از شعار برخورد قاطع می‌ترسند و نه آن قدر اهل زهد و تقوا هستند که از عذاب الهی خوف کنند. بازیکنی که قراردادش در یک لیگ ۶۰ میلیون تومان است وقتی پیشنهاد وسوسه‌انگیزی از سوی سایت‌های شرط‌بندی دریافت می‌کند که مثلا ۲۰ میلیون تومان بگیرد و در رقم‌خوردن یک‌ نتیجه سهیم باشد احتمالاً به ۲۰ میلیون تومان بیشتر از شعار بازی جوانمردانه فکر می‌کند. البته که همه از این قماش نیستند و بازیکنان و مربیان شریفی هستند که تحت هیچ شرایطی تن به این رفتارها نمی‌دهند.

این اتفاقات از قبل وجود داشته و حالا به مدد نظارت رسانه‌ها امکان علنی‌شدن آن فراهم آمده و هیچ فدراسیونی به‌تنهایی قادر به برگرداندن دیو فساد به شیشه نیست. مگر روسای قوه قضاییه و نهادهای نظارتی و حسابرسی توانستند ریشه اختلاس بانکی را بخشکانند؟ آنجا ورودی و خروجی به ریال مشخص است و این همه سوراخ دارد، در فوتبال که گاهی امکان اثبات این که دروازه‌بان لیز خورده یا عمداً به‌ توپ راه داده است که اثبات آن محال است، چطور می‌شود به‌راحتی این کار را کرد؟

وقتی اقتصاد یک کشور به هم ریخته شده، پول جای اخلاقیات را گرفته، نمودار مثل موشک در حال حرکت عمودی و آینده ناروشن است نمی‌توان با شعار جلوی فساد را گرفت. بنگاه‌های زیرزمینی شرط‌بندی همه جا ریشه دارند، بازیکنان‌ وحتی گاهی مربیان و داوران را آلوده‌ کرده‌اند و فدراسیون فوتبال اجازه‌ و اختیار برخورد با آنها را ندارد چطور می‌شود از مبارزه بنیادین با فساد در فوتبال حرف زد. احضار و محرومیت چند بازیکن فقط مُسکن است، درمان نیست، برای این که متخلفان واقعاً احساس ناامنی کنند لازم است یک عزم ملی شکل بگیرد. نهادهای امنیتی و نظارتی و قضایی لازم است نه فقط مشارکت سلبی کنند بلکه به سمت فرهنگ‌سازی و پیشگیری بروند وگرنه گذاشتن تمام تخم مرغ‌های گندیده در سبد فدراسیون فوتبال نه منصفانه است و نه چاره کار.»

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

برترین ها