با ما همراه باشید

استان ها

2700 زندانی “تکراری” داریم/ به سارقان سابقه‌دار “مرخصی کرونایی” نداده‌ایم

منتشر شده

در

2700 زندانی "تکراری" داریم/ به سارقان سابقه‌دار "مرخصی کرونایی" نداده‌ایم

 مدیر کل زندان‌های استان کرمانشاه با اشاره به مرخصی کرونایی 1500 زندانی گفت: عمده جرائم این افراد مالی و یا جرائم سبک در حوزه مواد مخدر است.

حمید رضا پوریانی به مناسبت هفته قوه قضاییه در نشست خبری امروز (اول تیرماه) در تشریح ویژگی های جمعیتی زندانیان استان، با اشاره به وجود 4900 زندانی در زندان های استان گفت: از این تعداد حدود 1500 نفر به دلیل کرونا در مرخصی به سر می برند.

وی افزود: 98 درصد زندانیان استان مرد و دو درصد آنها زن هستند و حدود 70 درصد زندانیان زیر 40 سال سن دارند.

پوریانی گفت: جوان بودن عمده زندانیان استان کرمانشاه که همه در سنین اشتغال هستند نشان می دهد که اگر برای جوانان استان کار مناسب فراهم شود، می تواند تاثیر چشمگیری در کاهش آمار زندانیان استان داشته باشد.

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه با اشاره به سطح پایین تحصیلات زندانیان استان گفت: 56 درصد زندانیان استان تحصیلات راهنمایی و پایین تر از آن دارند و تنها دو درصد آنها از تحصیلات لیسانس و بالاتر برخوردارند و همین امر نشان دهنده نقش مهم سواد و تحصیلات در کاهش جرائم استان است.

29 درصد زندانیان استان “سارق” هستند/ 2700 زندانی “تکراری” داریم

پوریانی درخصوص جرائم زندانیان استان گفت: حدود 29 درصد زندانیان استان با جرم سرقت روانه زندان شده اند و این درحالی است که در استان های دیگر عمده زندانیان مربوط به جرائم حوزه مواد مخدر است.

وی افزود: در رتبه بعدی و با سهم 25 درصدی زندانیان حوزه مواد مخدر قرار دارند و زندانیان جرائم مالی هم تعداد قابل توجهی هستند.

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه با بیان اینکه 85 درصد سارقانی که در زندان به سر می برند معتاد هستند، گفت: این امر نشان می دهد که اعتیاد چه نقش پررنگی در افزایش آمار سرقت در استان دارد.

وی در ادامه به وجود زندانیان تکراری در استان اشاره کرد وافزود: از مجموع زندانیان استان، 2700 مورد آنها “تکراری” هستند، یعنی پس از تحمل حبس آزاد شده و مجددا به چرخه وقوع جرم یا سرقت برگشته اند.

پوریانی یادآور شد: در مجموع جمعیت سارقان استان کمتر از سه هزار نفر است، اما این افراد پس از دستگیر شده و تحمل حبس، وقتی آزاد می شوند دوباره دست به سرقت می زنند.

ورودی زندان، نتیجه خروجی عملکرد مسئولان است/ “اپیدمی کرونا” در زندان های استان نداشته ایم

این مسئول در ادامه با اشاره به دید سیاه جامعه نسبت به زندان‌، گفت: اکثر افراد جامعه و رسانه ها دید سیاه و تیره ای نسبت به زندان ها دارند که گاهی شاید چندان بد نباشد، چون می تواند اثرات بازدارنده‌ای داشته و موجب شود افراد از ترس زندان مرتکب جرم نشوند، اما در واقعیت خدمات بسیار خوبی در زندان ها ارائه می شود.

وی افزود: ما زندانبان ها بر اساس قانون علاوه بر وظیفه نگهداری از زندانیان، وظیفه تعلیم و تربیت آنها را برعهده داریم و در این زمینه شاید کار برخی نهادها و دستگاه ها را به نحوی جبران می کنیم.

پوریانی گفت: وقتی یک زندانی جوان به دلیل بیکاری مرتکب جرم می شود، قصور از دستگاهی است که نتوانسته برای این جوان شغل ایجاد کند یا وقتی یک جوان به دلیل ترک تحصیل بزهکار شده قصور از دستگاهی است که شرایط تحصیل را برای او فراهم نکرده است.

وی افزود: بارها گفته ایم که ورودی زندان ها نتیجه خروجی عملکرد دستگاه‌ها و مسئولین است و اگر ما درست عمل کنیم قطعا ورودی زندان ها کم می شود.

پوریانی درخصوص خدمات ارائه شده در زندان های استان گفت: زمانی که یک زندانی در زندان پذیرش می شود در وهله اول افسرنگهبان با او مصاحبه کرده و مشخصات او را در سامانه ای ثبت می کند که در کل کشور قابل دسترسی است، در مرحله دوم یک پزشک زندانی را معاینه کرده و سلامت جسمانی و بیماری های احتمالی او را بررسی می کند و در مرحله آخر یک مددکار زندانی را به لحاظ سلامت روان مورد بررسی قرار می دهد.

این مسئول افزود: در حال حاضر با توجه به شیوع کرونا افراد به محض ورود به زندان باید قرنطینه شوند که این قرنطینه دو دسته است، یکی مخصوص افرادی که علائمی ندارند و این افراد 14 روز در قرنطینه مانده و سپس وارد جمع زندانیان می شوند، اما در خصوص افرادی که علائم کرونا دارند قرنطینه با شرایط خاص‌تر انجام و تا زمان بهبودی کامل زندانی در قرنطینه می ماند و با انجام این اقدامات خوشبختانه تاکنون اپیدمی کرونا در زندان های استان نداشته ایم.

پوریانی خاطرنشان کرد: در سالجاری تاکنون 1450 مورد تست کرونا از زندانیان استان گرفته شده و طی این مدت 18 هزار و 500 مورد تب سنجی انجام شده است.

وی افزود: طی امسال 47 مورد ابتلا به کرونا در زندان های استان داشته ایم که بحث قرنطینه و درمان آنها به خوبی انجام شده است.

وی افزود: باتوجه به اینکه تعداد بالایی از زندانیان معتاد هستند و درصورت عدم رسیدگی و درمان به موقع احتمال مرگ و میر آنها وجود دارد، بلافاصله روش های درمانی متادون درمانی و … برای آنها انجام شده و اختلالات روانی احتمالی آنها نیز تحت درمان قرار می گیرد.

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه از ارائه برنامه های فرهنگی، ورزشی و حمایتی در زندان های استان خبر داد وافزود: در همان بدو ورود، روحانیون در زندان ها حاضر شده و به زندانیان مشاوره می دهند و آنها بر حسب علاقه در کلاس های آموزشی و فرهنگی و ورزشی شرکت می کنند. بطور مثال در بحث کلاس های سواد آموزی امسال 54 نفر در کلاس سواد آموزی شرکت کرده، 39 نفر در کلاسهای تحکیم سواد( افرادی که از قبل سواد داشته اند و می خواهند قوی تر شوند) و 52 نفر نیز در کلاس  های انتقال که شامل رفتن از دوره راهنمایی به دبیرستان است، شرکت کرده اند.

وی افزود: همچنین دو نفر از زندانیان که در ایام زندان در کنکور قبول شده اند هم هم اکنون در حال تحصیل در دانشگاه هستند.

این مسئول تصریح کرد: در کنار اینها کلاس های مهارت های زندگی، احکام، در سایه نهج البلاغه و… هم برای زندانیان برگزار می شود و در مناسبت‌های مختلف و عزاداری ها و جشن ها برای آنها مراسم برپا می شود و نمازهای یومیه هم بصورت جماعت در زندان ها برگزار می شود.

پوریانی به فعالیت هفت کتابخانه عمومی در زندان های استان اشاره کرد وافزود: هم اکنون بیش از 32 هزار جلد کتاب در این کتابخانه برای استفاده زندانیان فراهم است.

وی به فعالیت هیات‌های مذهبی ثبت شده در زندانهای استان هم اشاره کرد وافزود: در حال حاضر بیش از 3500 نفر از زندانیان عضو این هیات های مذهبی هستند.

پوریانی اشاره ای هم به فعالیت های ورزشی زندانیان داشت و افزود: برنامه های ورزشی مثل کشتی، ورزش های زورخانه ای، دارت، فوتبال، بدنسازی، تنیس روی میز و … برای زندانیان استان فراهم شده که برحسب علاقه می توانند در این کلاس ها و برنامه ها شرکت کنند.

وی به خدمات حوزه درمان در زندان های استان هم اشاره کرد و اظهار کرد: در حال حاضر هم پزشکان عمومی و هم چندین متخصص با اداره کل زندان ها قرارداد دارند و بصرت دوره ای زندانیان را معاینه کرده و امورات درمانی آنها را پیگیری می کنند و در کنار اینها پزشکان جهادی هم هرچند وقت یکبار در زندان های استان حاضر شده و خدمات رسانی دارند.

امسال 80 درصد زندانیان مشغول به کار می شوند/ از کارآفرینان برای ایجاد اشتغال زندانیان حمایت می‌کنیم

مدیرکل زندانهای استان کرمانشاه در ادامه به تشریح برنامه های اشتغال زندانیان استان پرداخت و افزود: خوشبختانه تا پایان سال گذشته 50 درصد زندانیان استان مشغول به کار شدند و برنامه داریم تا شهریور 1400 این تعداد را به بیش از 80 درصد برسانیم.

وی افزود: در زندان سه نوع اشتغال داریم، یکی “اشتغال نشسته” است، به اینصورت که فرد زندانی در اتاق خودش کار انجام می دهد که این نوع اشتغال عمدتا شامل ساخت انواع صنایع دستی است و در حال حاضر 691 زندانی در استان به این روش مشغول به کار شده اند.

پوریانی گفت: نوع دوم اشتغال اعزام به کار است، در این نوع اشتغال با رایزنی صورت گرفته با برخی پیمانکاران، زندانیان با پرداخت حقوق به آنها در محل پروژه کارفرما حاضر شده و کار می کنند و شب ها هم می توانند نزد خانواده خود بمانند که در حال حاضر 87 نفر در استان از این طریق صاحب شغل شده اند و برنامه داریم تا پایان امسال این تعداد را به 500 نفر برسانیم.

وی افزود: در نوع سوم اشتغال هم کار در کارگاه های زندان را در دستور کار داریم که در این روش نیز زندانیان در کارگاه های خیاطی، کارگاه چرم، سنگ تراشی و جوشکاری و … مشغول به کار می شوند.

پوریانی گفت: در این روش هم تاکنون 625 زندانی در استان بکاری گیری شده اند و در همین هفته به مناسبت هفته قوه قضایی دو کارگاه بسته بندی گیاهان دارویی و کارگاه تولید سفره یکبار مصرف فعال می شوند که از این طریق 15 نفر دیگر از زندانیان مشغول به کار می شوند.

وی یادآور شد: ما در زندان های استان سوله های خالی بسیاری داریم و از بخش خصوصی دعوت می کنیم برای کارآفرینی برای زندانیان استان از این بسترها استفاده کنند و اعلام می کنیم با تمام توان در خدمت بخش خصوصی و کارآفرینان خواهیم بود.

وی افزود: همزمان با برنامه های اشتغال، کلاس های فنی و حرفه ای هم برای زندانیان برگزار می شود و سال گذشته 168 دوره در 45 رشته برگزار و بیش از 3250 گواهینامه از سوی سازمان فنی و حرفه ای و نیز جهاد کشاورزی استان به زندانیان اعطا شد.

پوریانی خاطرنشان کرد: کاربرد این گواهینامه ها این است که افراد زندانی پس از آزادی به ما مراجعه کرده و با نشان دادن این گواهینامه می توانند تقاضای دریافت تسهیلات کنند و ما نیز آنها را به بانک معرفی می کنیم.

فرهنگ کار در کرمانشاه ضعیف است/ بسیاری زندانیان از محل کار با حقوق مناسب هم فراری هستند

مدیر کل زندان های استان کرمانشاه به فرهنگ ضعیف کار در استان اشاره کرد وافزود: طی بررسی که بصورت خوداظهاری از زندانیان استان انجام داده ایم حدود هزار نفر آنها دریک مهارت از جمله بنایی، جوشکاری و … حرفه ای هستند، اما متاسفانه به جای انجام کار به سرقت و ارتکاب جرم روی آورده اند.

وی افزود: زندان چکیده هرجامعه است و متاسفانه این فرهنگ ضعیف کار موجب شده افراد به جای کار و تلاش دست به سرقت بزنند، بطور مثال همین حالا یک کارگاه خیاطی با حقوق مناسبت درخواست بکارگیری 15 خانم زندانی را داده اما هیچکدام نمی خواهند کار کنند و این ناامید کننده است.

پوریانی افزود: بارها مورد داشته ایم که با کارفرمایان صحبت کرده و زندانیان درپروژه ای با حقوق مناسبت مشغول به کار شده اند، اما فردای همان روز فرار کرده اند و این امر نشاندهنده فرهنگ ضعیف کار در آنها ست.

وی به بالا بودن آمار سرقت در شهرستان اسلام آبادغرب هم اشاره کرد و افزود: در حال حاضر بررسی ما نشان میدهد که عمده سرقت های این شهرستان توسط 200 سارق انجام می شود ودر حال برنامه ریزی هستیم تا با دراختیار قرار دادن زمین و ایجاد گلخانه بتوانیم این افراد را بکارگیری کرده و صاحب شغل کنیم تا دست از این کارها بردارند و امیدواریم مسئولین در این زمینه همکاری کنند.

پوریانی در ادامه به حمایت های صورت گرفته از خانواده های زندانیان هم اشاره کرد وافزود: در این راستا سامانه ای به نام “سامانه حمایت” راه اندازی شده که خانواده زندانیان در هر جای کشور که باشند می توانند وارد این سامانه شده و مشکلات خود را مطرح کنند که در اینصورت به سرعت با آنها تماس گرفته شده و این افراد تحت حمایت “انجمن حمایت” قرار می گیرند.

این مسئول افزود: در حال حاضر در مجموع 896 خانواده زندانیان استان تحت حمایت این انجمن قرار دارند.

پوریانی گفت: تاکنون 4000 بسته معیشتی میان این خانوارها عمدتا از سوی سپاه توزیع شده است و در کنار این 14 سری جهیزیه با کمک ستاد اجرایی فرمان امام (ره) برای دختران این خانواده ها خریداری شده است.

وی از پرداخت 380 فقره تسهیلات قرض الحسنه به خانواده زندانیان استان در سال جاری خبر داد وافزود: در حال حاضر کمیته امداد امام خمینی (ره) در قالب پرداخت وام ضروری پنج میلیون تومان تسهیلات قرض الحسنه به خانواده زندانیان اعطا می کند.

پیش بینی آزادی 1000 زندانی در مرحله دوم طرح “پایش”/ راه اندازی 16 شعبه “دادرسی الکترونیکی”

پوریانی در ادامه از اجرای طرح پایش از تابستان سال گذشته خبر داد وافزود: در این طرح که به دستور رییس قوه قضایی اجرایی شد پرونده تمام زندانیان مجددا بررسی شد و در مجموع 1157 نفر در این طرح پایش توانستند آزاد شوند.

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه ابراز امیدواری کرد، با اجرای مرحله دوم این طرح در تیرماه امسال حدود هزار نفر دیگر از زندانیان استان آزاد شوند.

پوریانی از طرح “دادرسی الکترونیکی” هم به عنوان یکی دیگر از طرح های قوه قضایی در مدت اخیر یاد کرد وافزود: برای زندانیان و خانواده های آنها بحث آبرو مهم است و حتی برخی زندانیان خانواده هایشان هم از جرم و زندانی شدن آنها اطلاع ندارند، برای همین طرح دادرسی الکترونیکی راه اندازی شد تا زندانی بدون نیاز به حضور در دادگاه از طریق مجازی بتواند با قاضی صحبت کند.

وی افزود: درحال حاضر 16 شعبه دادرسی الکترونیکی در زندان های استان راه اندازی شده و تاکنون 1154 دادرسی الکترونیکی داشته ایم.

پوریانی به استقبال زندانیان از طرح “پابند الکترونیکی” هم اشاره کرد و افزود: هم اکنون 13 زندانی تحت نظارت پابند هستند و می توانند درمحدوده مشخص خارج از استان تردد داشته باشند.

انتقال “زندان مرکزی” کرمانشاه 5 سال زمان می برد/ به “سارقانِ حرفه ای” و زندانیان جرائم سنگین و خشن مرخصی کرونایی ندادیم

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه در ادامه از طرح انتقال زندان مرکزی کرمانشاه و زندان شهرستان پاوه خبر داد وافزود: برنامه این است که زندان ها را به خارج از شهر منتقل کنیم، اما این انتقال نباید چندان زیاد باشد که خانواده زندانیان برای ملاقات دچار مشکل شوند.

وی افزود: در حال حاضر در خصوص انتقال زندان شهرستان پاوه هم اکنون مکان آن در خارج از شهر مشخص شده و پیگیر هستیم تا بتوانیم زمین را از منابع طبیعی بگیریم.

این مسئول افزود: در خصوص زندان مرکزی کرمانشاه هم شهر ماهیدشت پیشنهاد شد که مخالف هستیم، چرا که دور است و خانواده زندانیان دچار مشکل می شوند و پیگیر هستیم زمینی در شرق شهر کرمانشاه برای این کار پیدا کنیم.

پوریانی گفت: زندان مرکزی کرمانشاه پنج هزار نفره خواهد بودد و در فاز اول ظرفیت سه هزار نفر در نظر گرفته شده است.

وی افزود: پیگیر هستیم این طرح را بامشارکت بخش خصوصی یا دولتی پیش ببریم و حدود چهار تا پنج سال راه اندازی آن زمان خواهد برد.

این مسئول در ادامه در خصوص هزینه روزانه زندانیان استان گفت: این هزینه ها شامل بسته های غذایی، بهداشتی و هزینه برق و آب و …. است که در مجموع برای هر زندانی روزانه 29 هزار تومان می شود.

مدیرکل زندان های استان کرمانشاه در پاسخ به سوال خبرنگاران در خصوص مرخصی زندانیان در ایام شیوع کرونا و افزایش آمار سرقت ها هم گفت: در این ایام به زندانیان با سابقه جرائم خشن و سنگین و نیز زندانیانی که دو بار سابقه سرقت دارند، مرخصی داده نشده و عمده کسانی که به مرخصی رفته اند، جرائم مالی و یا جرائم سبک در حوزه مواد مخدر داشته اند.

منبع:ايسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اجتماعی

جادویی که عصاسفیدها را درگیر دنیای دیگری می‌کند

منتشر شده

در

توسط

جادویی که عصاسفیدها را درگیر دنیای دیگری می‌کند

 شاید یکی از مهمترین دلخوشی‌ها و تفریح‌های عصا سفیدان نابینا و کم بینا، موسیقی باشد و یادگیری سازهای مختلف و آواز خواندن نیز امیدی برای برقراری ارتباط با دنیای بینایان را برایشان فراهم کند. موسیقی، جادویی است که عصاسفیدان را درگیر دنیای دیگر و ورای ذهنیت‌های ترحم آمیز می‌کند

مشکلات زندگی شهرنشینی برای نابینایان و کم بینایان در شهر اولین‌ها تمامی ندارد. از عدم مناسب سازی محیط شهر گرفته تا نحوه برخورد و رفتار ترحم آمیز مردم با این قشر، تنها گوشه‌ای از محدودیت‌های تردد در سطح شهر و زندگی بین مردم بینا را برای عصا سفیدان شامل می‌شود.
در کنار این موارد اما می‌توان گفت که وجود حتی یک مرکزی برای حمایت از نابینایان و کم بینایان، الزامی است که نیازمند حمایت بی دریغ مسئولانه است.
تنها موسسه‌ای که فقط در تبریز اقدام به حمایت‌های آموزشی، تحصیلی و معیشتی و برگزاری انواع کلاس‌های هنری و به خصوص موسیقی بدون دریافت حتی ریالی می‌کند، بصیر است. از اساتید توانمند دانشگاهی گرفته تا اساتید مطرح ساز و آواز، علم و دانش خود را در اختیار نابینایان و کم بینایان قرار می‌دهند.
اما این موسسه که تنها از طریق کمک‌های مردمی فعالیت می‌کند و در تلاش است تا تمامی حمایت‌های لازم را از نابینایان و کم بینایان انجام دهد، نور امیدی برای شکوفایی استعدادهای آن‌ها شده است، از مشکا ساختاری رنج می‌برد.
هر نابینایی که از نقاط مختلف استان نیاز به حمایت برای تحصیل و پیشرفت داشته باشد، به این موسسه سر می‌زند و حتی به گفته‌ی مدیرعامل این موسسه، دختر نابینایی از نقاط محروم استان که حتی تا سن ۲۰ سالگی اندک سوادی نداشته اما با حمایت مالی این موسسه توانسته بدون پرداخت هزینه‌ای تحصیلش را آغاز کند و امسال بتواند در کنکور سراسری قبول شود. این دختر حتی اکنون به شعر و شاعری روی آورده و در فکر چاپ کتابی برای خود است.
ساختمان موسسه بصیر در مکان مناسبی واقع شده و از طریق مسیر اتوبوس و بی آر تی  دسترسی به آن خوب است، اما خود این ساختمان، متراژ مناسبی جهت حضور تعداد بالای نابینایان را ندارد. به طوری که حتی گروه ۲۰ نفره نقاره زنی نابینایان نمی‌توانند همزمان در یک روز تمرین کنند. از طرفی حضور در میان منازل مسکونی، باعث رنجش همسایگان از صداهای تمرینات موسیقی در این موسسه شده است.
کودکان، نوجوانان و جوانانی که در این موسسه درس موسیقی فرا می‌گیرند و سایر افرادی که در کلاس‌های مختلف دیگری شرکت می‌کنند، اکنون تنها یک خواسته دارند و می‌خواهند مکان بهتری برایشان فراهم شود.
تنها مکان بزرگ برای برگزاری کلاس‌های نابینایان این موسسه، طبقه زیرزمین ساختمان است که در آن هم نهایت ۱۰ نفر بتوانند به سختی حضور داشته باشند. در این طبقه زیر زمین، کلاس‌های موسیقی، چرم دوزی، صنایع دستی و سایر کلاس‌ها برای نابینایان برگزار می‌شود و می‌توان گفت که متاسفانه شرایط فیزیکی این محل نه تنها برای نابینایان مناسب نیست بلکه برای حضور افراد بینا نیز مشکل دارد.

رامین خدابخش یکی  از کم بینایان متولد ۸۰ این موسسه است که با استعداد خارق العاده خود، در حال طی کردن مسیر موسیقی و آواز است. او اکنون دانشجوی ترم سه رشته موسیقی بوده و کم بینایی‌اش از سال ۸۴ آغاز شده است.
می‌گوید: ما به عنوان افرادی که مشکل بینایی داریم، قطعا با برخی محدودیت‌ها در زندگی روبه رو می‌شویم. نمی‌توانیم همانند سایر افراد در سطح شهر تردد کنیم یا از خدمات مختلف به راحتی استفاده کنیم.
او ادامه می‌دهد: چگونگی خروج از این محدودیت‌ها و حصارهایی که دور یک فرد نابینا و کم بینا وجود دارد، اعتماد به نفس است. این‌که یک نابینا از این محدودیت‌ها چگونه عبور کند و با سختی‌ها مجادله کند، به اعتماد به نفسش باز می‌گردد.
رامین می‌افزاید: من این پشتکار را در وجود خود می‌بینم و تلاش و مجادله‌ای که در گذر از محدودیت‌هایم صرف کردم را هیچگاه فراموش نمی‌کنم.
او با تاکید بر این‌که تاکنون هیچ محدودیتی از بابت تحصیلات نداشتم، اظهار می‌کند: تا کلاس چهارم ابتدایی در مدرسه عادی تحصیل کردم و بعد از آن وارد مدرسه استثنایی شدم. شاید تنها سختی من در این دوران به یادگیری خط بریل برمی‌گردد.
او با بیان این‌که دلیل ورودش به عرصه موسیقی، علاقه بی حد و اندازه‌ به این حوزه است، می‌افزاید: از کودکی و از زمانی که به یاد داشتم با موسیقی بزرگ شدم. تنها زمانی که موسیقی گوش می‌کردم وارد دنیای دیگری می‌شدم که پر از نور بود.
دید خودم را در موسیقی پیدا کردم
این هنرمند کم بینای جوان می‌گوید: من با موسیقی زندگی می‌کنم و به عنوان یک کم بینا، دید خودم را در موسیقی پیدا کردم.
او با بیان این‌که موسیقی غذای روح است و برای یک کم بینا و نابینایی که دید ندارد، حس و حال دیگری را می‌بخشد، ادامه می‌دهد: موسیقی برایم، دلیل زندگی و امید به آینده شده است و اصلا قابل توضیح نیست که در زمان غرق شدن در این جادو چه احساسی پیدا می‌کنم.
اصلی ترین رقیب انسان، خودش است
او می‌گوید: اصلی ترین رقیب هر انسان، حتی انسان نابینا، خودش است. می‌دانم محدودیت‌هایی که امروز مسیر زندگی من را در رسیدن به اهداف بزرگ سد کرده است، بعد از ۱۰ سال به آوانتاژی تبدیل می‌شود و نتیجه تلاش من را نشان خواهد داد. ۱۰ سال دیگر خودم را هنرمند وطنم می‌بینم که در جامعه خواهم توانست به هم نوعانم انجام وظیفه کنم.
رامین خاطرنشان می‌کند: اگر اکنون بخواهم چیزی را در دنیا تغییر دهم، دیدگاه مردم نسبت به کم بینایان و نابینایان است. مردم عادی، بسیار جزئی با این افراد برخورد می‌کنند و بیشتر حس ترحم و دلسوزی از خود نشان می‌دهند چرا که احساس می‌کنند یک نابینا فقط در محدودیت و رنج قرار دارد، اما این تفکر اشتباه است و هر نابینایی، استعداد و توانایی خاصی دارد.
او در خاتمه با اشاره به کمک‌ها و حمایت‌هایی که موسسه  بصیر از نابینایان و کم بینایان داشته، می‌گوید: ما در تمرین خود با کمبود جا مواجه هستیم. حیف است که با پتانسیلی که در این موسسه وجود دارد، در مضیقه مکان باشیم‌.

محمد جاوید نیز یکی از دانش آموزان پایه دهم عضو این موسسه است که علاوه بر استعداد و توانایی خاصی که در حوزه تحصیل دارد، در زمینه موسیقی و خوانندگی و به خصوص تلاوت و قرائت قرآن، فعالیت جدی دارد.
علاقه وصف ناپذیری به موسیقی و قرآن دارم/این دو تنها راه ارتباطی با دنیای اطرافم است
او در گفت‌وگو با ایسنا، می‌گوید: علاقه‌ای وصف ناپذیری به عرصه موسیقی و قرآنی دارد به طوری که از هیچکدام نمی‌توانم دست بکشم.
او ادامه می‌دهد: حس و حال عجیب و بسیار خوبی در زمان آواز خواندن متون موسیقی برایم ایجاد می‌شود که قابل توضیح نیست. موسیقی و قرآن هم‌چون طنابی تنها راه ارتباط با دنیای اطرافم شده است.
بصیر، تنها مرکز در تبریز که بدون چشمداشتی به نابینایان خدمات می‌دهد
مادر محمد در این راستا در خصوص این موسسه، اظهار می‌کند:  موسسه بصیر، تنها مرکز در تبریز است که به نابینایان بدون چشمداشتی خدمات می‌دهد. هر زمانی که یک فرد نابینا یا کم بینا در زمینه‌های مختلف تحصیلی و آموزشی به مشکل بربخورد یا نیازمند تفریح و برخی کلاس‌های دیگر باشد، موسسه بصیر تمامی نیازهای او را بدون دریافت هزینه و گاه تقبل پول به فرد نابینای نیازمند برطرف می‌کند.
او با بیان این‌که شاید اغراق به نظر برسد اما واقعا این موسسه، تنها مکانی است که پسرم بدون مشکل می‌تواند در کلاس‌هایش شرکت داشته باشد، خاطرنشان می‌کند: تنها مشکل ما در این زمینه، محدودیت در اجرای کلاس و برنامه‌ها است. به خاطر کمبود فضا، کلاس‌ها با تعداد اندکی برگزار می‌شود و در واقع زمان برای تدریس نیز در این راستا کم می‌آید.
او می‌گوید: در آموزشگاه‌های عادی سطح شهر به خصوص حوزه آموزشی، وقتی می‌فهمند پسرم شاگرد اول کلاسش است، مشتاق حضور فرزندم در کلاس‌هایشان می‌شوند اما وقتی می‌بینند محمد نابینا است، می‌گویند بروید بعدا تماس می‌گیریم و بعدا دیگر سراغی نمی‌گیرند. این موسسه در تبریز تنها مرکزی است که نابینایان را با اشتیاق قبول می‌کند و خدمات رایگان ارائه می‌دهد.

مهدی رفعتی، معلم روشندل مدرسه نابینایان مردانی آذر تبریز و مدیرعامل موسسه بصیر که خود هنرمند عرصه پیانو است، به ایسنا می‌گوید: ما در موسسه بصیر فضا برای تدریس نداریم. بزرگترین محیطمان جهت تدریس، تنها زیرزمین ساختمان است  که آن هم باز گنجایش زیادی ندارد و تمرین موسیقی در این محل نیز صحیح نیست زیرا صدای صحیح درنمی‌آید.
مسئولان، صدای نابینایان را نمی‌شنوند
او می‌افزاید: وجود این موسسه فعال هنری برای نابینایان بهتر از نبودن است، ولی متاسفانه هیچ گونه حمایت یه خصوص معنوی از سوی ارگان‌های مختلف از این موسسه انجام نمی‌گیرد و مسئولان صدای نابینایان را نمی‌شنوند و به بهانه‌های مختلف از زیر بار در می‌روند.
او در ادامه با اشاره به موفقیت‌های این موسسه در عرصه موسیقی، اظهار می‌کند: یک گروه نقاره زنی و ریتم توازی آذری متشکل از ۲۰ نابینا به همراه تعدادی افراد دیگر که هماهنگی آن‌ها در نوع خود بی نظیر است، با مدیریت ایوب پاشنگ، از موسیقی‌دانان بزرگ و مطرح به صورت کاملا رایگان و فداکارانه آموزش می‌بینند.
رفعتی خاطرنشان می‌کند: به دلیل نبود فضا برای تمرین، پیش از کرونا، مکانی را اجاره کردیم اما در طول دو سال گذشته به خاطر محدودیت‌های کرونایی، مجوزی برای ما داده نمی‌شود و الان نیز مجبوریم برای رعایت فاصله گذاری اجتماعی در گروه‌های کوچک تمرین کنیم.

او با بیان این‌که مشکل اصلی دیگرشان، اذیت کردن صداهای تمرین موسیقی برای همسایگان است، می‌گوید: کلاس ویالن نوازی با هشت نفر از نابینایان توسط استاد امیر مصور به صورت تک نوازی تشکیل می‌شود. استاد مصور نیز به صورت افتخاری در این موسسه تدریس می‌کنند و علاوه بر درس موسیقی، مهندس مکانیک و صنعتگر هستند.
او با اشاره به تشکیل گروه همخوانی نابینایان زیر ۱۰ سال زیر نظر استاد سعیدی در این موسسه، می‌افزاید: گروه همخوانی کر نیز برای نابینایان علاقه مند به آواز در این موسسه تشکیل شده و بنده رهبری آن را برعهده دارم.
این معلم روشندل ادامه می‌دهد: کلاس‌های متفرقه‌ نیز برای سازهای گیتار، پیانو و ارگ برای علاقه مندان عزیز تشکیل می‌شود. با یک آکادمی موسیقی نیز ارتباط داریم که تعدادی از نابینایان تحت پوشش آن قرار گرفته و به صورت افتخاری، درس آواز به کودکان تدریس می‌کنند.
او که خود در حوزه پیانو و آواز فعالیت دارد، می‌گوید: موسیقی، عشق، زندگی و حیات و جریان است. یک فرد نابینا نمی‌تواند زیبایی دیداری را درک نکند اما هر چقدر که بتوانیم روح و روان او را بیشتر نوازش دهیم و زیبایی‌ها را القا و انتقال دهیم، می‌توانیم به موفقیتش کمک کنیم.
شهرداری تبریز در حق نابینایان کوتاهی می‌کند
او در ادامه با بیان این‌که شهرداری تبریز در حق نابینایان کوتاهی می‌کند، تاکید می‌کند: عاجزانه از  مسئولان شهری خواهشمندیم که یک مکان مناسب برای نابینایان این موسسه ترتیب دهند. چرا که تنها مرکز فعال شهر تبریز برای نابینایان، موسسه بصیر است. مسئولان شهری چندین بار قول دادند تا در این راستا به ما کمک کنند اما تاکنون اجرایی نشده است.
مدیرعامل این موسسه با گلایه مندی از بی توجهی نهادهای اجرایی به خواسته‌های نابینایان به خصوص در اجرای قانون جامع حمایت از حقوق معلولان، می‌افزاید: برخی علاقه مند به پیشرفت نابینایان نیستند و بر سر راه آن‌ها سنگ اندازی می‌کنند و ارگان‌های مختلف بدون هیچگونه توجه به مجموعه‌ی نابینایان، کار خود را انجام می‌دهند.
باید جلوی موانع پیشرفت نابینایان گرفته شود
او با تاکید بر این‌که باید جلوی سد و موانع پیشرفت نابینایان گرفته شود، ادامه می‌دهد: در اصفهان بالغ بر ۹ مجموعه برای نابینایان وجود دارد که همگی آن‌ها از امکانات کافی برخوردار هستند، در حالی که در تبریز فقط گفته می‌شود یک تشکل نابینایان می‌تواند خدمات دریافت کند که آن هم از سالی به سال دیگر، هیچ فایده‌ای به جز از لحاظ معیشتی برای نابینایان ندارد.
او می‌افزاید: اولین مدرسه نابینایان کشور در تبریز بنا شده اما امروز عقب مانده ترین شهر از بابت حمایت‌های دولتی و سازمانی برای نابینایان هستیم.
رفعتی متذکر می‌شود: اگر امروز نابینایان تبریزی و حتی سطح استان می‌توانند فعالیت کنند و موفق شوند، به جرئت می‌توان گفت که فقط موسسه بصیر است که برایشان از جزوات درسی گرفته تا کلاس‌های تقویتی و تفریحی برگزار می‌کند.
او با اشاره به تحصیل تعدادی از نابینایان تبریزی در سطح دکتری، می‌گوید: نباید بگذاریم که فرهیخته ترین قشر معلولان از تحصیل و پیشرفت باز بماند.
در ادامه هادی حیدری، از اعضای هیات مدیره این موسسه که امروز دانشجوی دکترای رشته حقوق در دانشگاه تهران است، به ایسنا می‌گوید: موسسه بصیر، تاثیر ۹۹ درصدی در تحصیل بنده داشته است.
او ادامه می‌دهد: اگر من در کنکور سراسری رتبه زیر ۱۰۰۰، در کنکور ارشد رتبه دو رقمی و در کنکور دکتری رتبهذتک رقمی کسب کردم، همگی زیر سایه کمک‌های بصیر بوده است. من و امثال من در این موسسه، از بهترین اساتید تحصیلی بهره مند می‌شویم و بستری که در اینجا فراهم است، شاید در شهرها و موسسات دیگری به سختی پیدا شود.
او می‌گوید: از ۹۰۰ نابینای عضو این موسسه، نزدیک به ۳۰۰ نفر دانش آموز و دانشجو هستند که تمامی نیازهای تحصیل و … آن‌ها در این موسسه برطرف می‌شود.
بر اساس این گزارش، اختصاص یک محیط مناسب برای خدمات دهی به قشر نابینا شاید تنها کمک بزرگی می‌تواند باشد که مسئولان شهری تبریز می‌توانند برای این افراد داشته باشند.
نباید به راحتی از پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های بزرگ خیران نیک اندیش شهر غافل شویم، بلکه باید با همکاری مسئولان و خیران از نابینایان شهرمان دستگیری کنیم تا آینده‌ای بهتر برای پیشرفت و شکوفایی استعدادهای آن‌ها رقم زنیم‌.


منبع: ايسنا

ادامه مطلب

اخبار

محیط‌زیست خرم‌دره و چالشی به نام کمبود محیط‌بان

منتشر شده

در

توسط

محیط‌زیست خرم‌دره و چالشی به نام کمبود محیط‌بان

 کارشناس پایش اداره حفاظت محیط‌زیست خرم‌دره گفت: این شهرستان با کمبود محیط‌بان برای حفاظت از محیط‌زیست مواجه است.

حسین کاظمی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به وسعت ۴۰۷ کیلومترمربعی خرم‌دره، اظهار کرد: این شهرستان دارای ۲۶ روستا است که از این تعداد پنج روستا فاقد سکنه بوده و دارای یک بخش، یک شهر و دو دهستان است.
وی با بیان اینکه میانگین فعال محیط‌بانان برای هر ۵۰۰۰ هکتار یک نفر آماده به خدمت طبق استانداردهای جهانی است، عنوان کرد: با توجه به وسعت خرم‌دره در این شهرستان باید هشت محیط‌بان آماده به خدمت فعال باشند که در حال حاضر پنج محیط‌بان در عرصه حفاظت از محیط‌زیست خرم‌دره مشغول به کار هستند.
این مسئول تاکید کرد: کمبود محیط‌بان در خرم‌دره در حالی است که این محیط‌بانان مناطق آزاد شهرستان و حتی قسمتی از منطقه شکار ممنوع خراسانلو را که بخشی از آن در روستاهایی مانند انجلین، ویستان، اسلام‌آباد، پلاس، الوند، خلیفه‌لو و آرانج واقع شده است را نیز پایش می‌کنند.
وی با اشاره به اینکه تقریباً یک پنجم منطقه شکارممنوع خراسانلو در خرم‌دره واقع شده است، ادامه داد: از مهم‌ترین گونه‌های شاخص حیات‌وحش در این مناطق می‌توان به خرس، آهو، پلنگ، گرگ، روباه، خرگوش و گراز اشاره کرد.
کاظمی با یادآوری اینکه از مهم‌ترین گونه‌های پرندگان منطقه نیز می‌توان به کبک، عقاب طلایی، ساری‌گپه، کرکس، قرقی، سیاه‌گوش و دلیچه اشاره کرد، یادآور شد: در حال حاضر در این منطقه ۱۳ نوع پستان‌دار و ۲۲ گونه پرندگان در حال زندگی هستند.
وی با اشاره به اینکه پوشش گیاهی مراتع خرم‌دره به علت چرای بی‌رویه دام‌ها مقداری فقیر شده است، تصریح کرد: از مهم‌ترین پوشش‌های گیاهی منطقه نیز می‌توان به چوبک، بومادران، گون، کلاه میرحسن و سیاه‌تلو اشاره کرد.
کاظمی با یادآوری اینکه این شهرستان فاقد واحد محیط‌بانی مستقل است، خاطرنشان کرد: یک واحد محیط‌بانی در منطقه شکارممنوع خراسانلو در حال فعالیت است که علی‌رغم تجهیزات و امکانات کم، این مناطق شبانه‌روزی پایش می‌شوند.
منبع: ايسنا

ادامه مطلب

اخبار

جهش تند مازندران در مسیر “خشکسالی”

منتشر شده

در

توسط

جهش تند مازندران در مسیر "خشکسالی"

 تصور کنید، روزی، دیگر، مازندران به دلیل خشکسالی شدید، کمبود آب و نبود زیرساخت‌های لازم، مقصد سفرهای مسافران نباشد یا اینکه به جای آب و هوای معتدل، با یک استان خشک و آلوده رو به رو ‌می‌شوید، این تصور آنچنان سخت و بعید به نظر می‌رسد که شاید در نگاه اول، بگویید “چقدر این نگاه سخت‌گیرانه و بدبینانه” است یا اینکه مگر می‌شود مازندران سرسبز، به یک ویرانه خشک تبدیل شود؟

موضوع اینجا است، هر کسی که یکبار آب و هوای مازندران را تجربه کرده باشد، به طور قطع، این تصور را رد می‌کند و با خود می‌گوید “مگر می‌شود جنگل‌های بکر هیرکانی، دریای خزر، کوه‌های زیبای کوهستانی و شالیزارهای بی‌نظیرش را داشت و خشک شد”.
متاسفانه بر اساس آمار و اطلاعات منتشر شده و اظهارات اساتید دانشگاه و مسئولان، باید گفت بله، مازندران در مسیر خشکسالی قرار دارد و نباید به چند قطره بارانش، به جنگل‌های در حال نابودی‌اش و به شالیزارهای در حال تغییر کاربری‌اش دل بست.
بنابر به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقه ای مازندران، میزان آورد رودخانه های مازندران، نسبت به دوره شاخص بلندمدت کاهش 24 درصدی را نشان می دهد و علت کاهش این رواناب ها در یک سال گذشته کاهش میزان بارندگی ها است.
طبق گزارش واحد مطالعات پایه منابع آب این شرکت، میزان بارندگی تجمعی حوزه آبریز رودخانه های استان از اول مهر سال ۹۹ تا ۳۱ شهریور ۱۴۰۰ که یک سال آبی را تشکیل می دهد ، ۵۵۹ میلی متر بود نسبت به سال آبی پیش از آن کاهش ۲۳ درصدی دارد. کاهش بارندگی در این بازه زمانی در مقایسه با دوره شاخص بلند مدت نیز ۱۲ درصد کاهش یافت.

واحد مطالعات شرکت اعلام کرده است که در پی کاهش بارندگی ها، حجم روان آب های هر هفت رودخانه دائمی و مهم استان شامل نکارود، تجن ، تالار ، بابلرود ، هراز ، چالوس و چشمه کیله ۲ هزارو ۱۷۸میلیون مترمکعب بوده است که نسبت به مدت مشابه سال آبی قبل ۴۵درصد کاهش داشته است.
بررسی آماری در سال آبی گذشته رودخانه های دائمی و مهم مازندران نشان می دهد که حجم آبدهی چهار رودخانه نکا رود،  تجن، تالار و هراز نسبت به مدت مشابه آبی گذشته نصف شده است به گونه ای که میزان روان آب نکارود با حجم آبدهی ۶۹ میلیون متر مکعب نسبت به سال گذشته ۶۰ درصد کاهش دارد، تجن با ۲۱۴ میلیون متر مکعب شاهد کاهش ۶۶ درصدی آبدهی بوده است. میزان کاهش روان آب تلار با ۱۹۸میلیون متر مکعب ۵۳ درصد و رودخانه هراز با حجم آبدهی ۶۰۴ میلیون متر مکعب حدود ۵۰ درصد بوده است.
حجم آبدهی رودخانه بابلرود در سال آبی گذشته ۳۳۱ میلیون مترمکعب بود که نسبت به یک سال قبل از آن کاهش ۳۴ درصدی نشان می دهد. رودخانه چالوس هم در سال آبی گذشته ۳۹۲میلیون متر مکعب آبی دهی داشت که کاهش ۳۸ درصدی نسبت به سال قبل از آن دارد و میزان روان آب چشمه کیله هم ۳۶۹ میلیون متر مکعب بود که کاهش ۱۱ درصدی را نسبت به یک ساله قبل نشان می دهد.
فرهاد خلردی مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقه ای مازندران با بیان اینکه سال آبی ۱۳۹۹- ۱۴۰۰ یکی از خشکسال ترین سال آبی استان طی یک دهه اخیر بوده، گفت: اگرچه بارندگی های امسال در زمان فعالیت های کشاورزی به عنوان بارش های به هنگام مورد استفاده قرار گرفت اما دلیل اصلی کاهش دبی آب، بارش ها غیر موثر بوده یعنی بارندگی در ارتفاعات که رودخانه ها باید از سرچشمه ها تغذیه شوند، کمتر بود.
وی یکی از راهکارهای برون رفت از مشکلات خشکسالی و مدیریت روان آب رودخانه ها را ایجاد سازه های تنظیم کننده بویژه ساخت سد دانست و افزود: ساخت سدهراز بر روی این روخانه به عنوان مهم ترین و بزرگ ترین حوزه آبریز در منطقه مرکزی استان بسیار مهم است.

وی با اظهار این که ساخت سد گلورد بر روی نکارود از اهمیت خاصی برای کشاورزی منطقه برخوردار است و تاثیر زیادی هم تاکنون داشته است ، بر ضرورت تکمیل طرح های جانبی این سد و آبگیری کامل آن تاکید کرد و گفت : با توسعه سازه های ذخیره آب، می توان روان آب های رودخانه ها را مدیریت و سفره‌های زیر زمینی را تقویت کرد.
مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقه ای مازندران ظرفیت ذخیره آب پشت ۱۱ سد بزرگ را ۴۴۲ میلیون متر مکعب برآورد کرد و اظهار داشت : در حال حاضر ۱۴۱ میلیون متر مکعب معادل ۳۲ درصد پشت این سد ها آب وجود دارد که این مقدار نسبت پایان سال آبی گذشته  حدود ۳۰ درصد کمتر است.
از سوی دیگر، کارشناسان معتقد هستند، مازندران به علت شرایط اقلیمی  و اراضی حاصلخیزش  قطب اصلی کشت برنج در کشور محسوب می‌شود اما به علت کاهش نزولات آسمانی و افزایش دمای هوا  در این سال‌ها با معضل جدی کمبود آب مواجه است و برخی از اراضی تحت کشت برنج به علت کمبود آب خشک شده و خساراتی برای کشاورزان مازندرانی به وجود آورده است.
همچنین این خشکسالی‌ها بروی زیستگاه پرندگان و موجودات آبزی نظیر آب بندان لپو زاغمرز بهشهر تاثیرات مخربی دارد.
ایجاد سدها در مسیل رودخانه ها از دیگر مشکلاتی است که مازندران با آن دست پنجه نرم می‌کند. سد گلورد منطقه هزار جریب بهشهر که از اهداف ساخت آن جبران کمبود آب در سال‌های خشک و همچنین مانع ایجاد سیلاب در منطقه بود، پس از سال‌ها به روی رودخانه نکارود ساخته شد اما نه تنها مشکل کم آبی منطقه را حل نکرد بلکه باعث  خشک شدن رودخانه‌ها و آب بندان‌های منتهی به رودخانه‌ها شده است مضاف به اینکه ساخت اینگونه سدها  مستلزم از بین بردن جنگل‌ها و یا روستاهای قدیمی  با اصالتی می‌شود که بعد از ساخت سد نه تنها هیچ‌ بهره‌ای از ساخت سد نبرده‌اند بلکه باعث از بین رفتن زمین‌های شالیزاری کنار رودخانه و یا چراگاهای دام‌هایشان شده است.

این کارشناسان به آب بندان لپو زاغمرز بهشهر به عنوان یکی از قربانیان سد گلورد نام می‌برند، آنها معتقد هستند با بسته شدن این سد و خشکی رودخانه نکارود موجب کاهش حجم ورودی آب به این آب بندان شده است.
این آب بندان سال‌ها قبل که وسعت بسیار کمتری داشت و زیستگاه پرندگان محسوب می‌شد توسط روستاییان منطقه  زاغمرز جهت مصارف کشاورزی وسعت بیشتری پیدا کرد.

آب بندان لپو تا قبل از احداث سد گلورد با مشکل کمبود آب مواجه نبود ولی در حال حاضر به علت کمبود آب در حال خشک‌شدن است  و اندک آب آن توسط کشاورزان جهت کشت برنج  زمین‌های همجوار آب‌بندان با استفاده از موتورهای آب تخلیه می‌شود و آسیب جدی به این آب بندان که یکی از زیستگاهای پرندگان و جانوارن آبزیست وارد کرده است.
در هر صورت، به نظر می‌رسد مازندران در مسیر خشکسالی با سرعت زیاد در حال حرکت است و اگر راهی درست و منطبق با نگاه کارشناسی و علمی برای خروج از این بحران دیده نشود، بعید نیست که سال‌های آینده، شاهد مازندرانی “خشک” باشیم.
منبع: ايسنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها