با ما همراه باشید

محیط زیست

بازگشت سایت زباله سراوان به طبیعت تا پایان سال ۱۴۰۱

منتشر شده

در

استاندار گیلان با اعلام تعهد شهرداری مبنی بر بازگشت سایت زباله سراوان به طبیعت تا پایان سال ۱۴۰۱ درباره روند ساماندهی زباله‌ها در این منطقه توضیحاتی را ارائه کرد.

“اسدالله عباسی” استاندار گیلان در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا درباره اقدامات صورت گرفته برای رفع  مشکلات چندین ساله منطقه سراوان در استان گیلان به دلیل دپوی زباله گفت: در منطقه سراوان از گذشته و در مدت ۳۸ سال زباله‌ها فقط دپو شده است و بیش از یک میلیون تن زباله دپو شده در این منطقه وجود دارد.

وی ادامه داد: از آبان ماه که مسئولیت استانداری را برعهده گرفتم، این موضوع را به عنوان مهمترین چالش استان گیلان در نظر گرفتیم و جلساتی را در همین خصوص با وزیر کشور برگزار کردیم و همچنین در سفر استانی رییس جمهور به این موضوع نیز اشاره کردیم و از این منطقه بازدید کردند.

استاندار گیلان با اشاره به ساماندهی منطقه سراوان تصریح کرد: تصمیم گرفته شد که یک کار علمی و اساسی در این منطقه انجام دهیم و این منطقه را دوباره به طبیعت بازگردانیم. در گذشته چندین قرارداد با پیمانکاران در این خصوص بسته شده بود که نیمه کاره رها شده و به سرانجام نرسیده بود. یکی از موضوعاتی که دنبال کردیم، خطوط پردازش زباله بود که می‌توانست زباله را دوباره بازیافت کند و بخشی از آن را به کود عالی تبدیل کند و بخشی دیگر را با زباله سوز بسوزاند یا دفن کند که در این شرایط مشکلی را برای محیط زیست ایجاد نمی‌کرد.

عباسی با بیان اینکه متولی اصلی ساماندهی این منطقه شهرداری است، گفت: متاسفانه در دوره‌های گذشته شهرداری به وظایف خود در این زمینه عمل نکرده بود و شهردار فعلی نیز از زمان انتخاب دو الی سه بار استیضاح شده بود و شهرداران قبلی نیز هر کدام مدت کوتاهی مسئولیت داشتند و بعد استیضاح شده و برکنار می‌شدند و وضعیت ثباتی در مدیریت شهری وجود نداشت.

وی با بیان اینکه در سفر اخیر دولت به استان گیلان ۶۰۰ میلیارد اعتبار برای ساماندهی این منطقه در نظر گرفته شد، خاطرنشان کرد: قراردادهای ناقص گذشته را در چارچوب قانون و مقررات انجام دادیم. با راه اندازی پردازش خط ۳ و ۴ و تعهدی که بین شهرداری و پیمانکار صورت گرفته، ظرف دو ماه باید این فاز آماده شود. در این صورت همه زباله‌هایی که به صورت روزانه هزار تن به این محل برده می‌شد پردازش و بازیافت می‌شود و بخشی از زباله‌ها نیز برای ریجکتیو باقی می‌ماند.

استاندار گیلان خاطرنشان کرد: در حال حاضر نیز مشاوران در حال بررسی هستند تا محل جدیدی برای دفن این نوع از زباله‌ها در نظر گرفته شود تا بتوانند در محل جدید زباله‌های ریجکتیو را با خاک و شن و… برای تثبیت بخش‌هایی از زمین منطقه سراوان انجام دهند و این کار تا تعیین محل جدید ادامه دارد. در خصوص شیرابه‌ها که به صورت روزانه به طبیعت سرازیر می‌شد، مقرر شده است که درباره سیستمی که در این منطقه از گذشته وجود داشته اما بلااستفاده و تعطیل بوده است دوباره با پیمانکار صحبت شود تا مدت یک ماه دوباره وارد چرخه شود و با استفاده از این سیستم نیز شیرابه‌ها تصفیه شده و به آب کشاورزی تبدیل شود و در بخش کشاورزی مورد استفاده قرار بگیرد و دیگر به این صورت در طبیعت رها نشود.

عباسی در پاسخ به این سوال که از چه زمانی اقدامات راه‌اندازی این سیستم‌ها در منطقه سراوان آغاز و تا چه مدت زمانی راه‌اندازی این پروژه‌ها به پایان خواهد رسید، گفت: ما در خصوص ساماندهی منطقه سراوان سه حلقه و زنجیره را باید تکمیل کنیم. حلقه اول تفکیک زباله از مبدا است که این موضوع توسط شهرداری‌ها در حال برنامه ریزی است و شهرداری‌ها مکلف شده‌اند در این زمینه سریعتر اقدامات لازم را انجام و یک برنامه مدون در این زمینه ارائه دهند.

وی با اشاره به حلقه دوم گفت: با تفکیک زباله از مبدا، زباله‌های تفکیک شده برای پردازش زباله‌ها به این منطقه ارسال می‌شود و اگر این دو خط ۳ و ۴ راه اندازی شود میزان زباله‌ها از روزانه هزار تن به ۳۰۰ تن کاهش پیدا می‌کند و این مقدار را نیز می‌توانیم دفن کرده و از نظر محیط زیست و بهداشت هم مشکلی ایجاد نمی‌شود.

استاندار گیلان خاطرنشان کرد: حلقه سوم بحث زباله سوز است که در حال حاضر ۱۰ الی ۲۰ درصد پیشرفت کرده و پیمانکار پای کار نیامده است. از آنجا که برای این موضوع مستقیما از سازمان شهرداری‌ها اقدام شده است از آن‌ها درخواست کرده‌ایم با توجه به اینکه مبلغی به پیمانکار در این خصوص پرداخت شده است سریعا وارد کار شوند.

عباسی درباره مبلغ در نظر گرفته شده برای ساماندهی منطقه سراوان گفت: مبلغ ۶۰۰ میلیارد تومان براساس مصوبه دولت در نظر گرفته شده است. در حال حاضر ۱۰۰ میلیارد تومان از این مبلغ برای شهرداری واریز شده است. از کل مبلغ در نظر گرفته شده برای ساماندهی این منطقه بخشی از این مبلغ برای ساماندهی منطقه سراوان انجام می‌شود و بخشی دیگر نیز برای محل جدید اختصاص پیدا می‌کند و بخش دیگری از این مبلغ نیز برای راه اندازی خطوط پردازش اختصاص می‌یابد.

وی با بیان اینکه ظرفیت زباله سوز نیز ۶۰۰ تن است، تصریح کرد: دستگاه زباله سوز نیز دو برابر ظرفیت فعلی در نظر گرفته شده که زباله‌های ریجکتیو شده سوزانده شده و تبدیل به انرژی شود. در این خصوص هم امیدواریم زودتر این مرحله نیز راه اندازی و آغاز به کار کند.

استاندار گیلان در پاسخ به این سوال که با توجه به اقداماتی که برای ساماندهی منطقه سراوان در دست انجام است آیا بازهم زباله‌ها به این منطقه روزانه ارسال می‌شود، گفت: زباله‌ها در پهنه‌های دیگری که در نظر گرفته شده انتقال پیدا می‌کند و در این منطقه سراوان بخشی از ریجکتیوها که از نظر محیط زیست مشکلی ندارد با خاک و شن مخلوط شده و برای تثبیت بخش‌هایی از این منطقه که در گذشته براثر دپوی زباله تخریب شده است، استفاده می‌شود.

عباسی خاطرنشان کرد: کارشناسان در حال بررسی دو الی سه محل دیگر نیز هستند تا بتوانند زباله‌های مربوط به کلانشهر رشت را در جای دیگری ساماندهی کنند البته نه به صورت زباله بلکه به صورت ریجکتیو زباله این اقدام انجام می‌شود. البته هنوز به صورت قطعی جایی برای این منظور در نظر گرفته نشده است.

وی تاکید کرد: براساس آنچه که شهرداری به ما قول داده و تعهد کرده است تا پایان سال ۱۴۰۱ سراوان را به طبیعت باز می‌گرداند تا در هفته درختکاری بتوانند در این منطقه کاشت درخت انجام دهند و شاهد بازگشت این پهنه به طبیعت باشیم.

منبع: ايلنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محیط زیست

مهارت اجرای سیاست‌های مترقی در حوزه آب را نداریم

منتشر شده

در

توسط

عضو سابق شورای جهانی آب گفت: با کمال تاسف مهارت اجرای سیاست‌های مترقی در حوزه آب نداریم که این موضوع باید آسیب‌شناسی شده و برای آن راهکاری ارائه شود.

“عباس قلی جهانی” کارشناس عرصه برنامه‌ریزی و مدیریت آب و عضو سابق شورای جهانی آب در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا درباره تاثیرات انتقال آب بین حوضه‌ای و همچنین انتقال آب از خلیج فارس و دریای عمان به مرکز کشور و پیامدهای زیست‌محیطی آن گفت: درباره موضوع انتقال آب بین حوضه‌ای و یا انتقال آب از خلیج فارس و دریای خرز و شیرین‌سازی آب به حوضه‌های آبریز درونی مقالات و نوشته‌های متعددی وجود دارد. کارشناسان نظرات خود را در این زمینه به طور مفصل اعلام کرده‌اند. به نظر من اگر مجموعه دیدگاه‌ها را در کنار هم قرار دهیم با دو دیدگاه مواجه می‌شویم یکی از دیدگاه‌ها نظرات کارشناسان مستقل و کسانی است که معتقدند دوره مدیریت عرضه آب را پشت سر گذاشته‌ایم و راه چاره و رویکرد ما بیشتر باید به مدیریت تقاضای آب باشد.

وی ادامه داد: گروه دیگر هم معتقدند که هنوز هم آب برای عرضه وجود دارد و می‌توانیم از حوضه‌های آب ریز و بین حوضه‌ای آب را منتقل کنیم و همچنین می‌توانیم آب را شیرین‌سازی کرده و منتقل کنیم. البته دیدگاه دوم یعنی دیدگاهی که معتقد است، آب همچنان برای عرضه وجود دارد بیشتر در میان دولتمردان رایج است و متاسفانه چون افرادی که به دنبال مدیریت عرضه آب هستند در قدرت هم هستند و توان و پیشبرد تصمیمات‌شان بیشتر است، موضوع انتقال پیش می‌رود، اما مسئله کارشناسان که روی مدیریت تقاضا تاکید دارند، کمتر شنیده و کمتر توجه می‌شود.

عضو سابق شورای جهانی آب با بیان اینکه معتقدم آب یک موجود زنده است، تصریح کرد: بنابراین مدیریت آب هم یک دوره تکوین و تکامل دارد و اگر می‌خواهیم به درستی تصمیمات‌مان در بستر صحیح و منطقی باشد باید به این تاریخ تکامل مدیریت آب توجه کنیم. در یک دوره‌ای در تاریخ تکوین مدیریت آب، عرضه بیشتر آب می‌توانست راهکار و چاره‌ساز باشد، اما وقتی که ما به سقف‌ها و ظرفیت‌های توسعه منابع آب با دیدگاه پایداری رسیده‌ایم و همچنین مسئله پایداری حفاظت محیط زیست نیز مطرح است، دیگر از مرحله عرضه گذشته‌ایم. ضمن اینکه باید توجه داشته باشیم که از منابع موجود آب در دسترس هم به طور منطقی استفاده نمی‌کنیم.

جهانی تاکید کرد: چه در بخش‌های غیرکشاورزی و چه در بخش کشاورزی هنوز ما نه راندمان‌های آبیاری‌مان به شکل مطلوبی جلو رفته است و نه بهره‌وری آب‌مان مطلوب شده است. در آب شهری هدررفت بسیار زیادی داریم. در شهر تهران براساس گفته خود مدیران و مقامات مسئول در وزارت نیرو به صورت رسمی حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد آب به حساب نیامده داریم؛ یعنی اگر مصرف آب را در تهران به طور مثال یک میلیارد و دویست میلیون مترمکعب در نظر بگیریم، این سی الی سی و پنج درصد حدود ۳۰۰ میلیون مترمکعب می‌شود که می‌توان برای ۵ الی ۶ میلیون نفر دیگر هم آب تامین کرد. استاندارد جهانی آب به حساب نیامده در محیط‌های شهری کمتر از ۱۰ درصد است، اما ما حدود بیش از ۳۰ درصد آب بحساب نیامده داریم.

وی با بیان اینکه وقتی از یک طرف به سقف‌های توسعه رسیدیم و ظرفیت‌های آبی‌مان اجازه عرضه آب بیشتر را نمی‌دهد و همچنین از طرف دیگر از منابع موجود هم به نحو درستی استفاده نمی‌کنیم، رویکرد به سمت اجرای پروژه‌های انتقال آب بین حوضه‌ای می‌رود، گفت: طبیعتا چون به ظرفیت‌ها رسیده‌ایم، اگر آب را از حوضه‌ای انتقال دهیم قطعا در مبدأ تخریب ایجاد می‌کنیم و در حوضه مقصد هم ایجاد تقاضای بیشتر می‌کنیم، بنابراین این انتقال آب به سرعت کارکرد خود را از دست می‌دهد و این چرخه باطل به حرکت در می‌آید. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان باید رویکرد اصلی ما جنبه‌های مدیریت تقاضا و کنترل مصرف و اصلاح بهره‌وری باشد و اگر از این طریق پیش برویم قطعا با این هزینه‌های اجتماعی و زیست محیطی در انتقالات بین حوضه‌ای مواجه نخواهیم شد.

عضو سابق شورای جهانی آب خاطرنشان کرد: این مسائل پوشیده‌ای نیست و وجود دارد به طور مثال می‌گویند ضایعات کشاورزی نزدیک به ۲۵ تا ۳۰ درصد است، یعنی اگر بتوانیم این ضایعات را کنترل کنیم، توانستیم آب بیشتری به دست بیاوریم. موضوع مدیریت تقاضا کار سختی است، چراکه که در مدیریت تقاضا نیازمند مشارکت افرادی هستیم که در نهایت آب را آن‌ها مصرف می‌کنند یعنی آحاد جامعه باید در این زمینه مشارکت داشته باشند و همکاری کنند و باید آن‌ها را جدی بگیریم نه به صورت ظاهری و صوری بلکه آن‌ها در تصمیم گیری مشارکت داشته باشند تا احساس کنند این اعتماد وحود دارد و همکاری کنند، اما در مدیریت عرضه چنین چیزی وجود ندارد و اگر پول باشد و تکنولوژی هم باشد به راحتی می‌توان از آن سر دنیا آب را منتقل کرد و مشکلی از این بابت وجود ندارد، اما ما باید به سمت ایجاد مشارکت برویم و آن چیزی که از نظر تاریخی هم وجود دارد مسئله مدیریت تقاضا است که باید بر آن تمرکز کنیم.

جهانی در پاسخ به این سوال که طرح‌های انتقال تا چه میزان به محیط زیست مبدا و مقصد آسیب وارد می‌کند، گفت: در مورد انتقال آب از خلیج فارس و شیرین‌سازی به طور مسلم در جایی که ما می‌خواهیم آب را شیرین کنیم، نیازمند نمک‌زدایی از آب هستیم و این نمک‌زدایی باعث می‌شود غلظت آبی که به دریا و محیط زیست برمی گردد افزایش پیدا کند و به صورت غیرطبیعی در محیط زیست منطقه اثراتی ایجاد می‌کند از طرفی وقتی ما می‌خواهیم آب را منتقل کنیم در مسیر انتقال باید ساخت و سازهایی انجام بگیرد که قطعا تخریب محیط زیست را به همراه دارد و در برخی از مواقع تخریب محیط زیست در مسیر انتقال واقعا برگشت‌ناپذیر است. اگر بخواهیم آب دریای مازندران را منتقل کنیم باید از جنگل‌های هیرکانی عبور کرد که مشکلات جدی را برای محیط زیست ایجاد می‌کند.

وی ادامه داد: ما وقتی درباره انتقال صحبت می‌کنیم باید ببینیم انتقال و مبانی آن چیست و براساس مبانی انتقال آب نباید محیط زیست تخریب شود و نباید در حوضه مبدا مشکلات و تنش‌های اجتماعی ایجاد شود و همچنین در حوضه مقصد نیز نیاز واقعی به آب وجود داشته باشد نه اینکه نیاز مصنوعی ایجاد کنیم. اینها مبانی هستند که در دنیا وجود دارد و وقتی می‌خواهیم آب را منتقل کنیم باید این مبانی و چارچوب‌ها و ضوابط را رعایت کنیم؛ یعنی اگر به طور مثال برای تقاضای آب نتواستیم مشکل را برطرف کنیم و ناچار شدیم، آب را منتقل کنیم، این ناچاری هم ضوابط دارد و باید این ضوابط مورد توجه قرار گیرد و به طور دقیق ارزیابی شود یعنی واقعا در یک منطقه تقاضای واقعی برای آب شرب وجود دارد و هیچ راهی برای تامین آب در آن منطقه وجود ندارد.

او افزود:‌  یکی از وظایف حکومت‌ها در همه دنیا تامین نیازهای پایه از جمله تامین آب شرب برای مردم است. بنابراین در هر جای دنیا اگر حکومتی احساس کند که هیچ راه دیگری برای تامین این تقاضای پایه وجود ندارد انتقال آب اشکالی ندارد، البته باز هم مشروط است به اینکه مبانی و ضوابطی را که وجود دارد رعایت کند.

عضو سابق شورای جهانی آب درباره حفر چاه‌های عمیق و از استفاده بیش از حد از آب‌های زیرزمینی گفت: یکی از اثر، تبعات و عوارض رویکرد مدیریت عرضه آب هم موضوع فرونشست است. ما فکر می‌کنیم چون آب‌های زیرزمینی دیده نمی‌شوند و ما آن را به عینه مشاهده نمی‌کنیم هر مقدار که از آن استفاده کنیم به تامین نیازهای ما کمک می‌کند، اما واقعیت مسئله این است که استفاده زیاد از آب‌های زیرزمینی نیز از عوارض بد همان رویکرد مدیریت عرضه است و ما همانطور که در مورد آب‌های سطحی عمل کرده‌ایم و خارج از ظرفیت منابع آب بهره‌برداری کرده‌ایم و الان با ناپایداری مواجه هستیم در مورد آب‌های زیرزمینی نیز همین موضوع وجود دارد و از آنجا که آب زیرزمینی دیده نمی‌شود برخی‌ها فکر می‌کنند این منبع بی‌نهایت است و به شکل نامحدودی از آن استفاده می‌کنند. در حقیقت ظرفیت این آب‌ها مورد توجه واقع نشد و آثار و تبعاتش نیز این است که ملاحظه می‌کنید.

جهانی ادامه داد: وقتی ما بیش از اندازه از ظرفیت سفره‌های آب‌زیرزمینی استفاده می‌کنیم و تعادل برداشت و تغذیه آب‌های زیرزمینی را از بین می‌بریم و این قاعده را برهم می‌زنیم و برداشت بیش از جایگزینی آب در سفرهای زیرزمینی صورت می‌گیرد، ما شاهد نشست نامتقارن در برخی از مناطق هستیم و با کمال تاسف در بخش‌های مهمی از کشور و به ویژه در شهرهایی مانند اصفهان با این پدیده عجیب و غریب و بسیار تحریک کننده مواجه هستیم و این هم از عارضه برداشت بیش از حد از سفره‌های آب زیرزمینی است.

وی با اشاره به سیاست‌های آبی کشور گفت: اگر به سیاست‌های آب که در سال ۱۳۸۲ به تصویب هیات دولت رسیده است، دقت کنید متوجه می‌شوید که در مضمون این سیاست‌ها آمده است که باید بین برداشت آب از منابع به ویژه آب‌های زیرزمینی تعادل و توازن منطقی ایجاد شود و این جزیی از سیاست‌های آب است، اما در عمل می‌بینیم که این سیاست‌ها فراموش شده است و یکی از عوارض آن همین پدیده فرونشست است، البته عوارض دیگری هم دارد. ما سیاست‌های مترقی در مورد آب داریم اما با کمال تاسف مهارت تبدیل این سیاست‌های مترقی در عمل وجود نداشته و این فقط در مورد آب نیست بلکه در مورد سایر جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی نیز همین موضوع وجود دارد و روی کاغذ حرف‌های خوبی زده شده، اما در عمل مهارت تبدیل این سیاست‌ها به اجرا وجود ندارد و این موضوع باید آسیب‌شناسی شده و برای آن راهکاری ارائه شود.

منبع: ايلنا

ادامه مطلب

محیط زیست

دشت‌های گلستان در آستانه نابودی/ ضرورت ایمن سازی سریع برای بیش از ۶۰۰ روستای استان

منتشر شده

در

توسط

کارشناسان می‌گویند وضعیت دشت‌های گلستان بحرانی شده و پدیده فرونشست حتی از حد مجاز هم فراتر رفته است.

 پدیده فرونشست چندسالی است که گریبانگیر استان گلستان شده است، هرچند مسئولان این استان چیزی زیادی در این باره نمی‌گویند اما خطر از آنچه تصور می‌شود، جدی‌تر است.

این را رضا شهبازی، مدیرکل دفتر مخاطرات زیست محیطی و مهندسی سازمان زمین شناسی کشور  گفته است. به گفته این کارشناس گلستان در بین استان‌های شمالی نخستین موارد پدیده فرونشست در آن دیده و گزارش شده است.

مدیرکل دفتر مخاطرات زیست محیطی و مهندسی سازمان زمین شناسی کشور معتقد است برداشت‌های بی‌رویه منابع آب زیرزمینی در استان گلستان پدیده فرونشست را تشدید کرده و اولین موارد از این پدیده نیز حوالی سال ۹۵ در چندین پهنه کوچک در شرق گرگان مشاهده شد.

وی تاکید دارد که مطالعات سال گذشته نشان‌می‌دهد فرونشست در استان گلستان بسیار گسترده‌تر و فراتر از آن چیزی است که تصور می‌شد و امروز همه دشت‌های این استان دچار این پدیده شده است.

شهبازی با بیان اینکه فرونشست در استان گلستان از ۱۶ سانتی متر در سال متجاوز است، گفته باید کاری کرد تا به نقطه بدون بازگشت نرسیم و بتوانیم دوباره این دشت‌ها را احیا کنیم.

در همین باره سرپرست معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری گلستان هم به خبرنگار ایلنا گفته براساس نقشه‌های هوایی که از سوی کشور ارائه شده است پدیده فرونشست در نوار شمالی استان گلستان اتفاق افتاده و ما نیز در تلاش هستیم به گونه‌ای این پدیده را رصد کنیم که قابلیت پیشگیری و رعایت موارد فنی در آن لحاظ شود.

سیدالنگی گفته به نظر می‌رسد پدیده تغییر اقلیم و تخلیه بی رویه سفره‌های آب زیرزمینی سبب شده است تا فرونشست زمین در استان گلستان از حدمجاز فراتر برود. لازم است برخی دستگاه‌ها به ویژه محیط زیست، جهادکشاورزی، منابع طبیعی بررسی‌های جدی‌تری بر روی این پدیده داشته باشند.

هرچند سرپرست معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری گلستان آماری در این باره ارائه نداد اما تاکید دارد که میزان فرونشست در گلستان بیشتر از حد مجاز بوده و لازم است دستگاه‌های متولی اقدامات پیشگیرانه در این باره انجام‌ دهند.

وی البته به این موضوع اشاره کرده که گزارش‌های فرونشست زمین در نوار شمالی استان که اغلب بدون سکنه است گزارش شده، با اینحال لازم است در مواجهه با این مسئله مهم آینده‌نگری داشته باشیم.

در حالی سیدالنگی تلاش می‌کند تا حساسیت پدیده فرونشست زمین را در استان تخفیف دهد اما آمارهایی که مدیرکل بنیادمسکن گلستان از مخاطرات روستاهای استان ارائه کرده نشان می‌دهد برخلاف تصورات سرپرست معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری گلستان، پدیده فرونشست نه فقط شمال بلکه بخش‌هایی از جنوب استان که از قضا بیشترین سکونتگاه‌ها را در خود جای داده است نیز رخ داده است.

سیدمحمد حسینی در این باره گفته براساس مطالعاتی که در گذشته انجام شده ۳۰۹ روستای استان گلستان در معرض انواع مخاطرات از جمله فرونشست قرار دارند که تاکنون تنها ۱۱۰ روستا تثبیت و ایمن سازی شده است.

وی این را هم گفت که بیش از ۶۰۰ روستای استان نیز نیازمند مطالعات جدید هستند تا متناسب با نوع مخاطراتی که این نقاط جمعیتی را تهدید می‌کند برای ایمن سازی سریع  آنها برنامه ریزی کنیم.

مدیرکل بنیادمسکن گلستان به این موضوع اشاره کرد که پدیده غالب در شرق استان فروچاله، گالی و فرونشست است و در مناطق جنوبی استان نیز رانش و لغزش زمین و سنگ افتان را شاهد هستیم.

وی افزود: در حال حاضر به صورت جدی پیگیر اعتبارات برای اجرای پروژه‌های ایمن سازی روستاهای در معرض خطر هستیم. در سفر اخیر رئیس جمهور به استان نیز ۵۵ میلیارد تومان اعتبار برای رفع خطر و ایمن سازی این روستاها مصوب شد که تاکنون ۲۰ میلیارد تومان آن به استان اختصاص پیدا کرده است.

حسینی بیان کرد: شناسایی روستاهای در معرض خطر فرونشست در دستور کار بنیادمسکن قرار دارد و تلاش خواهیم‌کرد با تثبیت و ایمن سازی یا جابه جایی برخی روستاها از منطقه خطر، امنیت و آرامش روستاییان را تأمین کنیم.

اما این همه پیامدهای فرونشست زمین نیست، شاید از همه مهم‌تر از بین رفتن استخرهای ذخیره آب زیر زمین باشد که از میلیون‌ها و شاید پیش از آن وجود داشته و به عنوان دریاچه‌های طبیعی زیرزمین، آب موردنیاز مردم را تامین می‌کرد. با فرونشست زمین این سفره‌ها تحت فشار قرار گرفته و نابود خواهد شد و پس از آن، هرچقدر باران ببارد و سیل هم بیاید، جایی برای ذخیره آب وجود نخواهد داشت‌.از بین رفتن تاسیسات و خانه‌های شهری مانند آنچه در فراغی اتفاق افتاد یا در روستاهای مناطق شرقی و شمالی، نشانمی‌دهد گلستان با پدیده خطرناک و پیچیده‌ای دست به گریبان است که هرچقدر در مواجهه با آن دست روی دست بگذاریم، خسارت‌های آن تشدید خواهدشد.

 

منبع: ايلنا

ادامه مطلب

محیط زیست

واکنش سازمان جنگل‌ها به قطع درختان جنگل‌های هیرکانی

منتشر شده

در

توسط

معاون امور جنگل سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری کشور درباره قطع درختان جنگل‌های هیرکانی در استان گیلان توضیحاتی ارائه کرد.

“نقی شعبانیان” معاون امور جنگل سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری کشور در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا در واکنش به ویدئوی قطع درختان با اره در جنگل‌های هیرکانی در استان گیلان که اخیرا در فضای مجازی به اشتراک گذاشته شده است، گفت: یکی از وظایف اصلی سازمان، حفظ جنگل‌هاست و تمام تلاش خود را بکار می‌گیرد تا در حد اعتبارات و نیروهایش جنگل را حفظ کند. تمام این اقدامات نیز در حال انجام است. البته ما هم نباید انتظار این را داشته باشیم که این دست از اتفاقات نیفتد. این اتفاقات از سال‌های قدیم بوده و الان هم هست، اما در حال حاضر فضای مجازی این خبرها را بیشتر نشان می‌دهد و ما این را به فال نیک می‌گیریم چراکه فضای مجازی عملا به کمک ما آمده تا این مسائل بیشتر دیده شود و باعث می‌شود که سازمان در جریان قرار گرفته و اقدامات لازم را انجام دهد.

وی ادامه داد: ما در تمام بخش‌های جنگلی نیرو داریم به ویژه در جنگل‌های هیرکانی که از جنگل‌های باارزش و بااهمیتی است. در هفته گذشته در راستای انتشار همین تصاویر در فضای مجازی ما سفری به گیلان داشتیم و بررسی‌ها در خصوص این اقدام انجام شد. باید مشخص شود که این اقدامات سوءاستفاده مستقیم است یا سوءاستفاده غیرمستقیم و آیا با هدف مغرضانه صورت گرفته است؟ این مسائل باید مشخص شود و تاکید شود تا جلوی این اقدامات هرچه سریعتر گرفته شود.

معاون امور جنگل سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری کشور در پاسخ به این سوال که آیا افرادی که اقدام به این کار می‌کنند شناسایی شده‌اند، گفت: به صورت کلی گاهی ممکن است جوامع محلی درختان را خشک کرده و از بین ببرند برای اینکه علوفه در زمین زیاد شود. یا ممکن است با توجه به افزایش قیمت چوب، درختان را قطع کنند یا ممکن است قاچاقچیان چوب این اقدامات را انجام دهند. البته به شدت با این افراد برخورد می‌شود و در چندین مورد هم این افراد شناسایی و به دستگاه قضایی معرفی شده‌اند. البته نیروها در عرصه افزایش پیدا کرده و نیروهای حفاظت اقدامات خود را نیز افزایش داده‌اند.

شعبانیان در پاسخ به این سوال که آیا از ظرفیت جوامع محلی نیز برای برخورد با قاچاق چوب در جنگل‌ها استفاده می‌شود، خاطرنشان کرد: در این زمینه سازمان بسیار فعالانه وارد شده و با شوراها و افراد محلی وارد بحث شده و از کمک آن‌ها استفاده می‌شود البته جوامع محلی برای تامین نیازهای‌شان از جنگل استفاده می‌کنند اما گاهی اوقات نیز سوءاستفاده‌هایی صورت می‌گیرد و این نیاز به آگاهی‌رسانی در جوامع محلی دارد و سازمان در این بخش فعال شده و یکی از اقداماتی که سازمان برای کاهش تخریب جنگل دنبال می‌کند ترویج و آموزش و آگاهی دادن به جوامع محلی است.

وی با بیان اینکه حدود دو میلیون هکتار جنگل هیرکانی داریم که کارکردهای خود را دارد و اگر تجاوزی تاکنون به این جنگل‌ها شده، همه در حال بررسی است و موردی نیست که در این زمینه پیگیری نشده است، تصریح کرد: این دو میلیون هکتار براساس تعریف جنگل وجود دارد البته از نظر کیفیت ممکن است در برخی مناطق متفاوت باشد یعنی در برخی مناطق از کیفیت بالایی برخوردار باشند، چراکه دام‌ها در این مناطق کمتر حضور دارند و در نتیجه جنگل از کیفیت بهتری برخوردار است اما در ارتفاعات پایین‌تر به ویژه مناطق جلگه‌ای و ارتفاعات زیر ۲۰۰ الی ۳۰۰ متر که روستاها هم عمدتا در این مناطق مستقر هستند و همچنین ارتفاعات بالای جنگل در ارتفاع ۲۰۰۰ متری که روستاهای ییلاقی مستقر است طبیعتا تخریب بیشتر است و جنگل از کیفیت بخش میان‌بند دراین مناطق برخوردار نیست، اما این دو میلیون وجود دارد.

معاون امور جنگل سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری کشور درباره ویلاسازی در جنگل‌ها گفت: به نظر من کسی نمی‌آید در منابع طبیعی ویلاسازی کند در مواردی هم که برخی افراد اقدام به ساخت ویلا در این مناطق کرده بودند اگرچه هزینه‌های زیادی نیز برای آن شده بود اما در نهایت تخریب شد. اما بیشتر ویلاهایی که وجود دارد تغییر کاربری اراضی کشاورزی است و جزو مستثنیات و باغات مردم است و مردم مالک آن زمین هستند، اما کاربری زمین کشاورزی است این تغییر کاربری زمین‌های کشاورزی زیاد اتفاق افتاده است و مربوط به امور اراضی وزارت جهاد است و در آنجا باید بررسی شود.

منبع: ايلنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها