با ما همراه باشید

فرهنگی و هنری

الان زمان توجه به کنسرت‌ خیابانی است

منتشر شده

در

الان زمان توجه به کنسرت‌ خیابانی است

علیرضا نیکنام ـ مدیرعامل انجمن موسیقی ایران ـ شرایط فعلی را فرصتی مناسب برای توجه به کنسرت‌های خیابانی دانست و از پیگیری آن در مذاکره با دفتر موسیقی و معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خبر داد.

 به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، دهمین گفت‌وگوی برخط «آهنگ» از سری لایوهای حوزه موسیقی خانه هنرمندان ایران با موضوع «بررسی کنسرت‌های آنلاین در دوران پاندمی کرونا» چهارشنبه، ۳۰ تیر با حضور علی نیکنام مدیرعامل انجمن موسیقی ایران، نوشین پاسدار آهنگساز و نوازنده عود و سما بابایی مجری کارشناس در صفحه اینستاگرام خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

سما بابایی در ابتدای این لایو عنوان کرد که سابقه کنسرت‌های آنلاین تنها به دوران کرونا برنمی‌گردد و چند سال قبل علیرضا قربانی برای اولین بار در سامانه‌ای اجرای یک کنسرت آنلاین را برعهده داشت اما این روند به دلایلی ادامه نیافت.

وی سپس از نوشین پاسدار نوازنده عود و آهنگساز آلبوم «چله نشین» به خوانندگی حسین علیشاپور دعوت کرد تا درباره این اثر توضیح دهد.
پاسدار توضیح داد: این آلبوم در اسفند ۹۹ منتشر شد و خوشبختانه استقبال خوبی از آن صورت گرفت. «چله‌نشین» برای ساز عود و خواننده آوازی تنظیم شده است و عود نقش اصلی و محوریت در کار داشت.

وی در پاسخ به این سوال که چرا ایام کرونا را برای انتشار این آلبوم انتخاب کرده است، بیان کرد: اولین قطعه آلبوم در آبان ۹۸ پیش از کرونا، ساخته شد اما از اواخر آن سال که وارد دوران قرنطینه شدیم، چند ماهی استودیو و کارمان تعطیل شد و بعد از آن در سال ۹۹ به این فکر بودم که باید آلبوم بالاخره گردآوری شود و به هدفی که چند سالی در سر داشتم، تحقق ببخشم. خوشبختانه با همراهی دوستان آلبوم نهایی و منتشر شد. به لطف همکارانم در این آلبوم و حسین علیشاپور آلبوم به مرحله‌ای رسید که بتوانم هم خودم را باور کنم و هم یک اثر با محوریت ساز عود گردآوری و ارائه شود.

چرا عود کمتر مورد اقبال هنرمندان است؟

نوشین پاسدار درباره علت اقبال کمتر از ساز عود توسط نوازندگان پاسخ داد: اساتیدی نظیر استاد منصور نریمان از ۵۰ سال پیش آهنگ‌سازی برای ساز عود را شروع کرده‌اند. وقتی من در هنرستان موسیقی این ساز را فرا می‌گرفتم سازندگان و نوازندگان عود تعدادشان کم بود و به مرور اساتیدی نظیر حسین بهروزی نیا و محمد فیروزی فعالیت بیشتری در دهه ۷۰ درباره این ساز داشتند و در دهه ۸۰ رفته رفته جوانان به این ساز علاقه‌مند شدند. صدای عود بسیار درونی و آرام بخش است و ارتباط قلبی و احساسی با مخاطب و نوازنده برقرار می‌کند. ساز بسیار تاثیرگذاری است و در همه دنیا نوازندگان ماهری آن را می‌نوازند و با توجه به سابقه چند هزار ساله‌اش می‌تواند دوباره احیا شود و در ارکستر حضور داشته باشد.

نوازنده و آهنگساز آلبوم «چله‌نشین» درباره وضعیت فعلی موسیقی اصیل ایرانی ادامه داد: این نوع موسیقی در حال حاضر فرم و شکل به‌روزتری گرفته است. در بیش از ۲۰۰ سال اخیر نغماتی ثبت و جمع‌آوری شده است که هر یک از ما در نسل‌های جدید سعی کرده‌ایم به نوعی از آن‌ها بهره برده و موسیقی اصیل ایرانی را معرفی کنیم. حال اینکه ضربی شنیدن موسیقی بیشتر مورد استقبال قرار گرفته است، به نظرم یک مساله سلیقه‌ای است.

تفاوت کنسرت‌های آنلاین و حضوری؟

سما بابایی درباره تفاوت‌های برگزاری موسیقی آنلاین با کنسرت‌های حضوری از مهمان برنامه پرسید و پاسدار عنوان کرد: من در دو دوره از کنسرت‌های آنلاین حضور داشتم که باید از بنیاد رودکی برای این منظور تشکر کنم. به نظرم دوره جالبی بود و اگرچه شور و هیجان تماشاگران را به این شیوه حس نمی‌کنیم اما با توجه به شرایط امروز کنسرت‌های آنلاین حداقل توانستند هنرمندان را دور هم جمع کنند تا از فضای موسیقی دور نباشیم. اگر همین اجراها نباشد، دیدن اجرای هنرمندان در کنار شنیدن موسیقی، لذت از این هنر را برایمان رقم نمی‌زند.

وی با بیان این که کنسرت‌های آنلاین به امری روزمره در زندگی انسان‌ها تبدیل شود، خاطرنشان کرد: در دنیای امروز می‌توانیم از اپلیکیشن‌ها برای عرضه هنر هنرمندان استفاده و کم کم به این شیوه عادت کنیم. به نظرم نتیجه استفاده از فضای مجازی و آنلاین برای هنر نیز در همین مدت درگیری با کرونا بد نبوده است.

در ادامه پاسدار درباره تاثیر کرونا بر زندگی فردی و حرفه‌ای هنرمندان موسیقی توضیح داد: برگزاری کلاس‌های آموزشی آنلاین فاصله بین هنرجویان و اساتید موسیقی را دور کرده است. در کوک کردن سازها و جریان آموزش و نحوه دقیق آن دچار مشکل شده‌ایم و هنوز درگیر آن در آموزشگاه‌ها هستیم. امیدوارم اوضاع بهبود یابد و فرآیندی ایجاد شود تا به تدریج کنسرت‌ها به صورت حضوری با تعداد کمتر تماشاگران و رعایت اصول بهداشتی به جریان بیفتد.
سوال بعدی به فرهنگ‌سازی خرید بلیت کنسرت آنلاین مرتبط بود؛ پاسدار در پاسخ به این سوال که چه راهکارهایی را برای حمایت از موسیقی توسط مردم پیشنهاد می‌دهد، گفت: موزیسین‌ها برای ارتقای خود و کارشان هزینه کرده‌اند و از نظر مالی هم باید تامین شوند. کاش می‌شد در شرایط سخت کرونا از آن‌ها به نحوی حمایت کرد. به ویژه هنرمندانی که در حال حاضر اهل شهرهای دیگر هستند و دسترسی برای برگزاری کنسرت‌های آنلاین ندارند تا دیده شوند. کاش حمایت‌هایی به لحاظ مالی از هنرمندان موسیقی وجود داشت. زیرا کنسرت‌ها به کار هنرمندان پیش از این رونق می‌داد و اکنون شرایط برای هنرمندان موسیقی سخت شده است. می‌توانیم اسپانسرهای زیادی را برای حمایت از گروه‌های موسیقی تهران و شهرستان‌ها دعوت کنیم و ناگزیر به درآمدزایی برای تامین معیشت خود هستیم.

فرهنگ خرید بلیت کنسرت آنلاین هنوز جا نیافتاده است

علیرضا نیکنام، مدیرعامل انجمن موسیقی ایران مهمان بخش دوم گفت‌وگوی برخط بررسی کنسرت‌های آنلاین در دوران پاندمی کرونا بود. وی در پاسخ به سوالی درباره تجربه برگزاری و اهداف کنسرت آنلاین توسط انجمن موسیقی ایران بیان کرد: ویروس کرونا مساله‌ای جدی بود که به همه رشته‌های هنری به ویژه موسیقی آسیب‌های زیادی وارد کرد. انجمن موسیقی با حمایت دفتر موسیقی به دنبال راهکاری برای راه‌اندازی دوباره کنسرت‌های تعطیل شده به دنبال شیوع کرونا بود و به راهکار کنسرت‌های آنلاین رسید. این کنسرت‌ها از ۱۶ مرداد سال ۹۹ اولین دوره خود را در بنیاد رودکی آغاز کرد و ۲۳ مرداد دوره دوم به موسیقی نواحی اختصاص یافت و سومین دوره نیز در آذر ماه ۹۹ برگزار شد. به دنبال استقبال از این اتفاق فراخوانی را در اسفند ۹۹ منتشر کردیم که خرداد ماه امسال با عنوان «برخط ماه و نوا ۲» برگزار شد و بازتاب خوبی داشت. دوره دوم و سوم کنسرت‌های آنلاین امسال نیز ۲۹ و ۳۰ تیر برگزار شد.

نیکنام در پاسخ به این سوال که در صورت پایان همه‌گیری کرونا همچنان کنسرت‌های آنلاین برگزار خواهند شد یا نه، توضیح داد: هدف از برگزاری این کنسرت‌ها حمایت از جامعه موسیقی و استفاده از فضای مجازی برای تامین نیاز مخاطبان به شنیدن و تماشای اجراهای موسیقی است. امیدواریم با سرعت گرفتن روند واکسیناسیون بتوانیم در آبان و آذر کنسرت‌های حضوری را از سر بگیریم. زیرا لذت اصلی شنیدن و تماشای اجراها به حضور مخاطبان و هنرمندان در یک مکان است اما کنسرت‌های آنلاین هم با تصویر و با کیفیت در دسترس هستند و این بستر خوبی است. آمارهای تماشای آن‌ها هم بالغ بر دو هزار بازدید و بیش از ۱۳۰ نفر به صورت آنلاین و تماشای کامل آن‌ها در لحظه اجرا بوده است.

وی درباره علت پخش رایگان کنسرت‌های آنلاین نیز عنوان کرد: فعلا چاره‌ای نداریم و هنوز فرهنگ خرید بلیت کنسرت‌ها جا نیفتاده است. امیدواریم برنامه‌ریزی صورت بگیرد که مردم برای تماشای کنسرت‌های آنلاین هم هزینه و به این واسطه از هنرمندان این حوزه حمایت کنند. سعی می‌کنیم کنسرت‌های آنلاین در کنار کنسرت‌های حضوری ادامه‌دار باشد و بعد از رد شدن از پیک پنجم کرونا با رعایت پروتکل‌ها در سالن‌های بنیاد رودکی، تالار وحدت و سالن‌هایی که در اختیار داریم، کنسرت‌های حضوری را انشالله دنبال خواهیم کرد.

او در پاسخ به این سوال که آیا کنسرت‌های آنلاین در مرداد هم برگزار می‌شوند، بیان کرد: بله، سه دوره از این اجراها را در مرداد ماه شاهد خواهیم بود و به مناسبت ایام عزاداری محرم نیز کنسرت‌های آنلاین مذهبی را برگزار خواهیم کرد.

توضیحی درباره کنسرت‌های خیابانی

نیکنام درباره کنسرت‌های خیابانی نیز گفت: به دنبال گرفتن مجوزهای لازم برای برگزاری کنسرت‌های خیابانی هستیم که در تهران و سایر استان‌ها از آن استفاده کنیم. به نظرم شرایط فعلی فرصت خوبی برای این تجربه است و باید اجازه بدهیم که اتفاق بیفتد. با دوستانمان در دفتر موسیقی و معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صحبت خواهیم کرد که انشالله این اتفاق بیفتد.

وی درباره میزان حمایت انجمن موسیقی ایران از کنسرت‌های پاپ عنوان کرد: کنسرت‌های پاپ حمایت لازم را از مردم می‌گیرند و جای خود را پیدا کرده‌اند. سیاست انجمن موسیقی ایران در حمایت از موسیقی اصیل ایرانی و دستگاهی است. موسیقی کلاسیک را هم در دستور کار خود داریم اما در ارتباط با موسیقی پاپ آهسته‌تر حرکت می‌کنیم و نگاهمان بیشتر متوجه موسیقی سنتی و نواحی است.

مدیرعامل انجمن موسیقی ایران در پایان درباره انتشار آلبوم «ردیف میرزا عبدالله» به همت داریوش طلایی توسط انجمن توضیح داد: سال گذشته قراردادی با استاد داریوش طلایی منعقد کردیم و خوشبختانه ایشان پذیرفتند و طی حدود ۶ ماه این آلبوم جمع‌آوری شد و چند روز گذشته از آن رونمایی شد.

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فرهنگی و هنری

پیکر کفشچیان مقدم در خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد

منتشر شده

در

توسط

پیکر کفشچیان مقدم در خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد
تصویری از مراسم خاکسپاری مرحوم اصغر کفشچیان مقدم

مراسم تشییع پیکر اصغر کفشچیان مقدم ـ هنرمند و مدرس دانشگاه ـ که در روزهای گذشته به دلیل عوارض ناشی از ابتلاء به ویروس کرونا درگذشت، امروز برگزار شد.

 پیکر این هنرمند و پژوهشگر، چهارشنبه ـ بیست و یکم مهر ماه ـ در آرامگاه خواجه ربیع مشهد با حضور خانواده، دوستان و جمعی از مسئولان فرهنگی هنری و همکارانش به خاک سپرده شد.

این مراسم که طبق اعلام قبلی مهدی کفشچیان، فرزند آن هنرمند از ساعت ۱۰ صبح امروز در شهر مشهد شروع شد، ساعاتی قبل به پایان رسید.

مهدی کفشچیان در متنی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، ضمن تشکر از تمام افرادی که در این مدت برای پدرش دعا کرده‌اند، این چنین نوشته است: «امیدوارم بتوانم مثل پدرم قوی باشم و درست زندگی کنم.»

به گزارش ایسنا، اصغر کفشچیان مقدم، هنرمند و پژوهشگر معاصر بود که حضور پررنگی در فضای آکادمیک کشور داشت. این هنرمند که در سال ۱۳۴۲ در شهر مشهد متولد شده بود، به دنبال عوارض ناشی از ابتلاء به ویروس کرونا روز دوشنبه، نوزدهم مهر ماه درگذشت.

 

منبع: ايسنا

ادامه مطلب

فرهنگی و هنری

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

منتشر شده

در

توسط

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

در روزهای اخیر، افشاگری‌های یک خبرنگار در رابطه با استخدام‌های غیرقانونی در وزارت نفت، بار دیگر این پرسش را در ذهن برخی ایجاد کرده که آیا چنین افشاگری‌هایی اساسا جزو وظایف ذاتی یک خبرنگار محسوب می‌شود و در کل مرز میان پیگیری و طرح مطالبات مردمی و ورود به حریم خصوصی کجاست؟

 چندی پیش یک خبرنگار در صفحه توییتر خود اعلام کرد که به سبب افشاگری‌هایش در رابطه با استخدام‌های غیرقانونی در وزارت نفت، این وزارتخانه از او شکایت کرده است. موضوعی که به سرعت در رسانه‌ها منعکس شد و حمایت کتبی و شفاهی چند نماینده مجلس از این خبرنگار را نیز به دنبال داشت. در همین راستا نماینده اهواز در مجلس در توییتر خود نوشت: «نفس عمل شکایت از خبرنگاران آن هم کسانی که پیگیر مطالبه حقوق مردم و امر به‌ معروف هستند، ناپسندیده است. خبرنگاران چشم بینای مردم و مسئولان هستند و ما از این عزیزان حمایت می‌کنیم.»

و البته در ادامه مازیار هوشمند، رییس خانه مطبوعات با انتشار توییتی اعلام کرد وزارت نفت شکایت خود از خبرنگار خوزستانی و سایر شکایت‌ها از رسانه‌ها را پس گرفته است.

برای بررسی ابعاد این قضیه از دریچه علم روزنامه‌نگاری که سال‌هاست در مراکز علمی و آموزشی دنیا تدریس شده و کتاب‌ها و مقالات زیادی را به خود اختصاص داده است، با یکی از اساتید ارتباطات به گفت‌وگو نشستیم و از او خواستیم تا چهارچوب حرفه‌ای که برای یک خبرنگار جهت افشای حقایق و تخلفاتی که درون یک سازمان یا نهاد در جریان است و یا تخلفات فردی مسوولان و متولیان سازمان‌های مختلف کشور، ترسیم می‌شود را برایمان تبیین و تشریح کند.

امیدعلی مسعودی ـ استاد ارتباطات ـ  در ابتدا درباره حرفه خبرنگاری و مسوولیت این قشر از جامعه به ایسنا گفت: در دنیای امروز و از خیلی قبل‌تر از زمانی که در اروپا‍ انقلاب‌های رهایی بخش به ویژه انقلاب مشروطه انگلستان و بعد، انقلاب فرانسه اتفاق افتاد، بخش‌هایی از مطالبات مردم آزادی‌هایی بود که در سطح جامعه ایجاد شد. رسانه‌ها رکن چهارم آزادی هستند. ما قوه قضائیه، مقننه و مجریه را داریم معمولا رکن چهارمی هم هست که کارهایی که این سه قوه انجام می‌دهند را گزارش می‌کند یا درخواست‌های مردم را به آن‌ها منتقل می‌کنند. مطبوعات و خبرنگاران، همیشه پل ارتباطی میان مردم و مسوولان هستند؛ از طرفی نظرات مردم را به سمع و نظر مسوولان رسانده و از طرفی اقداماتی که مسوولان می‌خواهند انجام دهند را به گوش مردم می‌رسانند.

این استاد دانشگاه با طرح این پرسش که «حال اگر اقدامات مسوولان ما اشکال داشته باشد آیا رکن چهارم می‌تواند این مشکلات را مطرح کند؟» ادامه داد: قانون اساسی کشور ما گفته است مطبوعات در بیان مطالب آزاد هستند مگر اینکه مخالف حکم شرع و قانون باشد. وقتی که مشکلی در جامعه ایجاد می‌شود و این مشکل تکرار می‌شود، به طور طبیعی خبرنگار این حق را دارد که جلوی این تکرار را بگیرد؛ البته به صورتی که مستنداتش قوی و قابل استناد باشد.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

 

او یکی از مرزبندی‌هایی که برای خبرنگاران در افشای اخبار و اطلاعات وجود دارد را امنیت ملی و نظامی عنوان کرد و گفت: گاهی مواقع بعضی اطلاعات و اخبار به امنیت جامعه مربوط می‌شود؛ هم امنیت فکری هم امنیت نظامی. به جز این، مانع دیگری نداریم و اگر جایی تشخیص دادیم کسی خلاف کرده و اگر این خلاف ادامه پیدا کند و باعث ضرر و زیان به جامعه شود، اینجا دیگر وظیفه خبرنگار است که جلوی ضرر و زیان به جامعه را بگیرد. از طرفی هم باید مطمئن باشد، خبری نیست که اگر منتشر شود خدایی نکرده خطر امنیتی یا اخلاقی داشته باشد. بنابراین با حفظ محدودیت‌های قانونی، نقد و بررسی یا ارائه گزارش درباره اشکالاتی که در سه قوه دیگر هست، توسط خبرنگار، هیچ اشکالی ندارد. حضرت امام خمینی(ره) هم می‌گفتند اگر اشکالی هست به من بگویید؛ مقام معظم رهبری هم همیشه از نقد و انتقاد سازنده دفاع کرده‌اند. هر مطلبی که به آگاهی جامعه و اصلاح امور کمک کند، به نظر من عقلانی است که منتشر شود تا فرد خطاکار خودش را اصلاح کند و اگر مستحق مجازات باشد، مجازات شود. اما در بحث سیاسی و نظامی، باید محدوده‌های حفظ امنیت ملی را حتما مد نظر قرار دهیم.

مسعودی درباره حریم خصوصی و ضرورت رعایت این حریم توسط خبرنگاران توضیح داد: ما حق نداریم وارد حریم خصوصی اشخاص شویم. ولی وقتی شخصی از حریم خصوصی خودش به حریم دیگری تجاوز می‌کند، بحث فرق می‌کند. مثلا در یک اداره درست است که رییس هست، حراست هم هست، ولی میز و کشوی یک کارمند حریم خصوصی‌اش است و کسی به جز با حکم قانون حق ندارد آن را تفتیش کند. عکس‌های خصوصی که افراد در جایی منتشر نکرده و یا به صورت خصوصی منتشر کرده‌اند، بحث ازدواج و فرزند همه مصادیق حریم خصوصی است. اما اگر فرزندان یک شخص کار خلاف قانونی در سطح جامعه انجام دهند، آن دیگر حریم خصوصی نیست.

او نکته‌ای دیگری را هم به خبرنگاران گوشزد کرد و افزود: مسئله دیگری که خیلی مهم است این است که ما باید تفاوت میان متهم و مجرم را بشناسیم. متاسفانه بعضی از مطبوعات این فاصله را خیلی کم کرده‌اند. متهمِ پرونده ای که هنوز به آن رسیدگی نشده را نمی‌توانیم مجرم بنامیم.

مسعودی در ادامه با اشاره به افشاگری خبرنگار خوزستانی و اینکه خبرنگاران تا چه اندازه مجاز به افشاگری هایی از این دست هستند، توضیح داد: گاهی مسوولی خطایی می‌کند و آن خطا، خطای راهبردی و خلاف فرهنگ اسلامی و عرف جاری است. در مورد افشاگری خبرنگار خوزستانی، در شرایطی که مردم در تنگنا هستند و بسیاری از جوانان ما داوطلب هستند تا شغلی پیدا بکنند، ما می بینیم که به راحتی و بدون رعایت ضوابط و معیارها افرادی استخدام می‌شوند؛ در اینجا حق الناس از بین رفته است. البته خبرهایی که خبرنگار می‌دهد باید مستند باشد و درج اخبار کذب خودش خلاف قانون است. هر جایی خبرنگار اسناد و مدارکی از تخلفاتی را می بیند مجاز به افشاگری است اما محدودیت دیگری هم وجود دارد و آن محدودیت اخلاقی و محدودیت امنیتی است. گاهی نیز خلافی صورت می گیرد اما قبل از رفتن به دادگاه خبرنگار نباید آبروی شخص را ببرد و باید از طریق مراجع قضایی اقدام کند.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟

 

این استاد ارتباطات درباره شکایت احتمالی سازمان ها از خبرنگاران افشاگر، عنوان کرد: اشکالی ندارد می‌توانند شکایت کنند. وقتی دادگاه تشکیل می‌شود دادگاه هیئت منصفه دارد و مثل دادگاه‌های معمولی نیست. هیئت منصفه مدارک و مستندات خبرنگار را می‌بینند. باید به دو سوال جواب بدهند یکی اینکه آیا خبرنگار مجرم است؟ که اگر مستندات کامل باشد مجرم شناخته نمی‌شود؛ دوم اینکه اگر مجرم است آیا مستحق تخفیف است؟ اگر ببینند دفعه اولش است و مستنداتش کافی نبوده مستحق کاهش جرائم هم می‌شود و در نهایت جرائم سبکی برایش در نظر گرفته می‌شود.

او دلیل بروز چنین اتفاقاتی را ارتباط ضعیف روابط عمومی‌ها با خبرنگاران دانست و در این زمینه توضیح داد: خبرنگاران به جامعه آگاهی می‌دهند. ما نباید حرمت خبرنگار را بشکنیم. این مسایل باید میان روابط عمومی و رسانه ها حل شود. متاسفانه رابطه روابط عمومی ها با خبرنگاران ضعیف است و هر دو طرف به یکدیگر اعتماد ندارند. اگر این فضا را درست کنیم به طوری که روابط عمومی ها خبرنگاران را از خودشان بدانند و خبرنگاران هم به روابط عمومی ها به عنوان منابعی موثق اعتماد داشته باشند، ما دچار این مشکلات نمی شویم. مثلا خبرنگار خوزستانی می‌توانست به خود وزیر این مساله را اطلاع دهد تا وزیر بلافاصله مساله را اصلاح کند. البته ما الان نمی دانیم آیا در این مورد خاص، این مسیر طی شده است یا نه. ولی در کل خبرنگار، به عنوان یک شهروند مشکل را به اطلاع  آن سازمان یا نهاد می‌رساند و بعد به عنوان یک خبرنگار تعقیب و پیگیری می‌کند. ما گزارش های پیگیرانه هم داریم. خبرنگار خورستانی می‌توانست به روابط عمومی وزارت نفت مراجعه کند اگر جواب نمی دادند هم مستنداتش بیشتر می‌شد.

مسعودی پس گرفتن شکایت وزارت نفت از خبرنگار را اقدامی عاقلانه عنوان کرده و افزود: اینکه شکایت را پس گرفتند دو حالت دارد؛ یا شأن و جایگاه رسانه را محترم شمرده اند و یا اینکه فکر کرده اند که ممکن است خودشان محکوم و خبرنگار تبرئه شود. در هر صورت همین که شکایتشان را پس گرفته اند به نظرم آن اعتمادی که از دست داده بودند را می توانند به دست بیاورند.

او در پایان عنوان کرد: خبرنگاران مثل پزشکان، معلمان و حقوقدانان کار فکری می‌کنند؛ کارشان اطلاع رسانی است. باید شأن خبرنگار را حفظ کنیم بسیاری از خبرنگاران ما در جبهه های دفاع مقدس یا حین انجام وظیفه به شهادت رسیدند؛ بنابراین شأن و جایگاه بالایی در جامعه ما دارند و اهل قلم هستند. من امیدوارم که ارتباط بین رسانه‌ها و مسوولان نظام آنقدر قوی باشد که به یکدیگر کمک کنند. مطبوعات هم مشکلات خودشان را دارند و ان شاءالله که با همکاری یکدیگر مشکلات را حل کنند.

خبرنگار تا کجا اجازه افشاء دارد؟
امیدعلی مسعودی ـ استاد ارتباطات

منبع: ايسنا

ادامه مطلب

فرهنگی و هنری

خانه پدری فروغ فرخزاد به تملک شهرداری درآمد

منتشر شده

در

توسط

خانه پدری فروغ فرخزاد به تملک شهرداری درآمد

خانه پدری فروغ فرخزاد پس از چند سال کش و قوس سرانجام به تملک شهرداری درآمد و کارهای مرمت و بازسازی آن آغاز خواهد شد.

 دست کم از سال ۱۳۹۱ زمزمه‌های تخریب خانه پدری فروغ فرخزاد (شاعر معاصر متولد ۱۳۱۳ و درگذشته ۱۳۴۵) واقع در انتهای کوچه خادم آزاد در محله امیریه تهران توسط مالکان این خانه شنیده می‌شد که در سال ۱۳۹۷ بار دیگر قوت گرفت. در پی این موضوع شهرداری تهران  قول‌هایی برای حفظ این خانه  داد و سازمان وقت میراث فرهنگی هم مهرماه همان سال خبر داد که خانه به ثبت ملی رسیده است. اما وضعیت این خانه در یکی‌ دو سال اخیر نامشخص بود و پیگیری‌هایی برای حفظ آن وجود داشت تا این‌که سرانجام به تملک شهرداری درآمد.

دیانا قوقاسیان، همسر مهرداد فرخزاد (برادر فروغ فرخزاد) که پیگیر کارهای خانه پدری فروغ فرخزاد بوده است به ایسنا می‌گوید: کارهای تملک روز چهارشنبه (۲۲ مهرماه) به انجام رسید و توانستند خانه را بگیرند زیرا کسی که ساکن بود، سخت می‌خواست بلند شود. قبلا هم کارهای ثبت ملی این خانه انجام شده است و ان‌شاءالله از  هفته آینده کارهای مرمت خانه آغاز و به زودی به روی علاقه‌مندان باز می‌شود.

او می‌افزاید: قرار شد کارهای مرمت توسط سازمان زیباسازی شهرداری تهران و با نظارت من انجام شود، زیرا تقریبا آخرین کسی هستم که همه مسائل را می‌داند.  همسر من کوچک‌ترین فرد خانواده بود و دائم به آن خانه می‌رفتیم، توضیحات را داریم، از قبل هم نقشه اولیه را برای شهرداری آماده کرده‌ام و امیدوارم خانه هرچه زودتر به روز اول برگردد و موزه‌ای شود برای آیندگان.

عروس خانواده فرخزاد درباره جزئیات این خانه موزه و این‌که آیا اشیاء باقی‌مانده از فرخزادها در این خانه به نمایش گذاشته خواهد شد مانند اتفاقی که برای خانه موزه «سیمین و جلال» افتاد بیان می‌کند: تقریبا چیزی نمانده است.  این خانه شبیه خانه سیمین و جلال نخواهد شد و مقداری متفاوت‌تر خواهد بود. چیزی نمانده که به عنوان چیدمان منزل باشد؛ در حد عکس و مدارک خواهد بود.

کوی خادم آزاد در محله امیریه تهران متشکل از دو کوچه‌ به هم متصل است که یکی به خیابان مولوی امروز می‌رسد و دیگری به خیابان ولیعصر؛ «خیابان دراز لکه‌های سبز». خانه‌ پدری فروغ فرخزاد درست در نقطه‌ اتصال این دو کوچه قرار گرفته است.

«کوچه‌ای هست که قلب من آن را

از محله‌های کودکی‌ام دزدیده‌ست» (فروغ فرخزاد/ تولدی دیگر)

به گفته‌ پوران فرخزاد (شاعر و پژوهشگر فقید و خواهر فروغ فرخزاد)، سروان محمد فرخزاد، پدرشان (که بعد سرهنگ شد)، این خانه را سال‌ها پیش در میان باغی در این کوچه بنا کرده بود.

منبع: ايسنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها