با ما همراه باشید

اخبار 55

تمام شِکوه و دفاعیه ها از تندیس استاد شهریار

منتشر شده

در

تمام شِکوه و دفاعیه ها از تندیس استاد شهریار

بارها عنوان شده است که در بین آثار هنری شهری، پرتره‌های مشاهیر و خصوصا چهره‌های معاصر بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند و طبیعتا حساسیت‌ بیشتری هم نسبت به آنها وجود دارد. با این حال خصوصا در یک سال اخیر بارها شاهد ساخت تندیس و سردیس‌های حاشیه سازی بوده‌ایم که اغلب به دلیل شباهت نداشتن به شخصیت مورد نظر سر و صدای بسیاری هم به راه انداخته است.

به گزارش ایسنا، مدت زیادی از انتقادها نسبت به نصب سردیس‌های بدساخت از شهید سردار سلیمانی و برخی از شخصیت های فرهنگی همانند جمشید مشایخی، عباس کیارستمی و یادمان سعدی نمی‌گذرد، که این بار ساخت تندیسی از استاد شهریار (شاعر) و نصب آن در برج میلاد تهران، حاشیه ساز شده است.

منتقدان بر این باورند که این تندیس شباهتی به این شاعر فقید ندارد و البته شاید در نگاه اول از لحاظ ظاهری شباهت هایی با استاد شهریار داشته باشد ولی در چهره هیچ همسانی به چشم نمی‌خورد.

در راستای بازخوردها و سیل واکنش‌های منفی که روانه این تندیس شده است، معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری تبریز امروز اعلام کرد که با درخواست صورت گرفته و همراهی کمسیون فرهنگی اجتماعی کلانشهرها، تندیس نامأنوس استاد شهریار از محل برج میلاد تهران برچیده شد.

شهرداری تبریز همچنین برای نصب مجسمه‌ای شایسته از استاد شهریار در برج میلاد تهران در صورت درخواست این مجموعه اعلام آمادگی کرده است.

البته با وجود واکنش‌هایی که نسبت به این تندیس صورت گرفت، برج میلاد هم سکوت نکرد و بیانیه‌ای را در پاسخ به این واکنش‌ها صادر کرد که در آن به نوعی عکاسی را غیرحرفه‌ای و مقصر جلوه داده است.

در توضیح برج میلاد آمده است: «روز گذشته عکسی از مجسمه استاد شهریار واقع در موزه مشاهیر برج میلاد در فضای مجازی منتشر شده است که احساسات ایرانیان را نسبت به ساخت مجسمه  شاهیر بزرگی همچون استاد شهریار برانگیخته است. این در حالی است که با اندکی دقت می‌توان متوجه شد که زاویه عکس گرفته شده و کیفیت دوربین به صورت غیرحرفه‌ای انتخاب شده و کاملاً با مجسمه واقع شده در موزه مشاهیر برج میلاد متفاوت است.

علیرضا خاقانی، خالق مجسمه‌های موزه مشاهیر برج میلاد که در حال حاضر عضو انجمن مجسمه سازان کشور است، می گوید: این مجسمه به همراه ۱۵ مجسمه دیگر از مشاهیر ایران، هشت سال پیش از جنس سیلیکون ساخته و در خانه هنرمندان ایران با حضور مقامات و هنرمندان رونمایی شد و در همان زمان شهرداری تهران تصمیم گرفت که این مجسمه‌ها را به برج میلاد به عنوان یادمان ملی ایرانیان انتقال دهد تا شهروندان بتوانند به هنگام بازدید از برج میلاد، با این مشاهیر بیشتر آشنا شوند.

وی ادامه می‌دهد: من نمی دانم چرا یک عکس دفورمه شده از استاد شهریار در فضای مجازی منتشر شده است، در حالی که این مجسمه شباهت بسیار زیادی با استاد شهریار دارد و حتی یک بار هم شهردار تبریز پس از بازدید از موزه مشاهیر برج میلاد، از من خواست تا مشابه این مجسمه برای شهرداری تبریز ساخته شود که با آن مخالفت کردم.»

خبرنگار ایسنا در راستای این گزارش، در گفت وگویی با کامبیز صبری ـ مجسمه‌ساز ـ نظر او را نیز درباره این مساله و همچنین علت جدی نگرفتن هشدارها برای ساخت و مهمتر از آن نصب سردیس‌ها و تندیس های مشاهیر جویا شد.

او می‌گوید: ساخت سردیس و شباهت سازی باید نهادینه و دارای خاستگاه باشد. ساخت سردیس در یونان یا روم باستان از سه هزار سال پیش به صورت طبیعت‌وار و ساخت و ساز وجود داشته است. البته این مسئله پیش از آن هم از ده هزار سال پیش در ایران، بین‌النهرین، تمدن ایلامی و مصر وجود داشته است، منتهی چون در آن زمان تحت تأثیر آیین و مذاهب خاصی بودند خیلی به طبیعت‌سازی نزدیک نمی‌شدند. ولی یونان باستان مخصوصا عصر طلایی یونان، تناسبات سردیس سازی را به شکل علمی درآورد و در ادامه رومی‌ها به آن تکامل بخشیدند.

این هنرمند ادامه می‌دهد: این هنر چند قرن در دوران قرون وسطی متوقف شد ولی از قرن یازدهم میلادی و به خصوص در دوران رنسانس نسبت به پیشینیان با تکامل بیشتری بازگشت. این نهادینه بودن بعدها بنیانگذار کلیه ساخت و سازها و طبیعت‌سازی‌های آناتومی‌های دقیق در مجسمه‌های سردیس، تندیس، پیکره و فیگور شد.

او تصریح می‌کند: این طبیعت سازی در ایران به علت اعتقادها و باورهای مذهبی و فرهنگی برای سده‌های زیادی وجود نداشت. ولی پس از چند دهه، مخصوصا از اواخر دوران قاجار با تحصیل هنرمندان در غرب و بازگشت آنها به ایران، فرآیند طبیعت‌سازی در محدوده‌هایی آغاز شد که اکنون می‌توانید در کاخ گلستان تعدادی از آنها را ببینید. پس از آن نیز در دوران پهلوی دوم هزینه شد که هنرمندانی نظیر ابوالحسن صدیقی با تحصیل در ایتالیا مجسمه‌سازی را به صورت آکادمیک آموزش دیدند و وقتی به ایران بازگشتند شروع به ساخت آثاری همانند مجسمه فردوسی در میدان فردوسی، کردند.

صبری با بیان اینکه در آن دوره مجسمه‌سازان آثار خود را به درستی و با حفظ تناسبات ساختند، می‌گوید: از جمله کارهای فوق‌العاده‌ای که این هنرمندان علمش را داشتند این بود که وقتی اثر در ارتفاع قرار می‌گیرد، چگونه باید تناسبات کار تغییر کند و از حالت نرمال خارج شود تا فردی که مجسمه را از پایین یا فاصله خاصی نگاه می‌کند، به نظر طبیعی باشد؟

او ادامه می‌دهد: زمانی که به چند دهه اخیر می‌رسیم، این هنرمندان از دنیا رفته یا اینکه به علت کهولت سن توانایی تدریس در فضاهای آکادمیک را ندارند؛ مخصوصا در اوایل دهه ۷۰ که دانشکده هنرهای زیبا پس از چند سال بازگشایی شد، ساخت و تدریس سردیس و تندیس وجود نداشت تا اینکه در سال‌های اخیر ساخت پرتره از مشاهیر و چهره‌ها مورد توجه قرار گرفت.

این مجسمه‌ساز بیان می‌کند که «اساسا نصب یک تندیس، سردیس یا فیگور در فضای شهری باید از فیلتر کارشناسان سازمان زیباسازی تهران یا شهرستان‌ها عبور کند ولی متأسفانه هنوز هم رابطه حرف اول را می‌زند؛ البته داشتن رابطه بد نیست ولی زمانی که در بین آنها فرد متخصص وجود ندارد منجر به فاجعه می‌شود.»

او اضافه می‌کند: مجسمه به گونه‌ای نیست که به جسم انسان‌ها آسیب وارد کند بلکه به روح و روان آدم‌ها آسیب می‌زند؛ به همین علت خیلی مسئله چشم گیری به نظر نمی‌آید و رعایت نمی‌شود. گرچه که باعث تخریب فرهنگ ما می‌شود و آبروی کشور را تحت تاثیر قرار می دهد. مصداق این امر هم سردیس‌ها و تندیس‌های بدساختی است که اخیرا ساخته شده‌اند و با جست و جو در اینترنت متوجه می‌شویم که در جهان چگونه این آثار را به تمسخر گرفته‌اند. درواقع آنها اینگونه فکر می‌کنند که در ایران این آثار توسط متخصصین ساخته شده است و هنرمندی با مهارت کافی نداریم.

صبری تصریح می‌کند: آن فردی که دلسوز این سرزمین است هرگز نباید اجازه چنین اتفاقی را بدهد ولی چون عمق فاجعه را نمی‌دانند با ارتباط‌هایی که دارند در این حوزه‌ها نفوذ می‌کنند و نقطه نظر خود را با مسئولانی که شاید اطلاعات کافی نداشته باشند در میان می‌گذارند و آنها نیز می‌پذیرند و در نهایت منجر به چنین فجایعی می‌شود.

او تأکید می‌کند: تدریس ساخت تندیس یا سردیس باید به درستی در محیط‌های آکادمیک آموزش داده شود، سفارش دهنده باید به یک مرجع متخصص رجوع کند و سازمان زیباسازی نیز باید نظارت داشته باشد. همچنین زمانی که یک متخصص همانند مجتبی موسوی وارد زیباسازی می‌شود و طی ۱۵ سال که در کار خود جا می‌افتد و اقدامات بسیار مفیدی برای مجسمه‌سازی کشور انجام می‌دهد، نباید به یک باره با آغاز کار یک مدیر جدید با فرد دیگری جایگزین شود؛ تنها به این علت که فرد تازه کار حسن نیت دارد! مگر این ویژگی چه فایده‌ای دارد؟ مهم داشتن تخصص و تعهد توأمان است.

این هنرمند همچنین درباره نحوه درست انتخاب اساتید دانشگاه‌های هنری می‌گوید: برای انتخاب اساتید دانشگاه‌ها تنها نباید صرفا به مدرک تحصیلی توجه کرد، باید دید که مثلا آکادمی هنرهای زیبای میلان یا پاریس چه راهی را طی کرده‌اند و چه افرادی را برای تدیس در دانشگاه‌های خود انتخاب کرده‌اند  که ما نیز همان مسیر را طی کنیم. آنها از هنرمندان حرفه‌ای که قیمت آثارشان به صدها میلیون دلار رسیده و در دنیا شناخته شده‌اند برای تدریس در دانشگاه‌ها دعوت می‌کنند. ولی در اینجا فردی که در زندگی یک بار هم نمایشگاه انفرادی نداشته و تنها مدرک دارد، در دانشگاه‌ها تدریس می‌کند. کسی که در زندگی بازی‌های بزرگ نکرده است، نمی‌تواند به آدم‌ها بازی بزرگ یاد دهد.

این هنرمند در پایان عنوان می‌کند: آن چیزی که باعث شناخته شدن یک کشور در جهان می‌شود، بیشتر هنر است تا قوای نظامی. کشوری که هنر در آن قوی است، یک فضای امن و متمدن شمرده می‌شود. آیا گردشگران برای بازدید از ارتش فرانسه به آنجا می‌روند یا برای دیدن آثار باستانی و هنری؛ امروزه هنر در جهان میلیون‌ها دلار و یورو وارد کشورهایی همچون ایتالیا و فرانسه می‌کند.

انتهای پیام

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار 55

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه»گیری؟

منتشر شده

در

توسط

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه»گیری؟
عکس تزئینی است

آمارهای موجود کشوری بیانگر این واقعیت‌اند که گرچه طی چهار سال اخیر بخش اعظم طلاق‌ها به زندگی‌های مشترکی با طول مدت ازدواج یک تا پنج سال باز می‌گردند اما در عین حال همواره بین ۱۱ تا ۱۳.۵ درصد از طلاق‌های ثبت شده نیز معطوف به زندگی‌های مشترکِ ۲۰ ساله و بیشتر می‌شود. از سوی دیگر طی چهار سال اخیر آمار طلاق های ثبت شده با طول مدت ازدواج ۱۰ تا ۲۹ سال و در سال گذشته آمار طلاق با طول مدت ازدواج بیش از ۲۹ سال رو به افزایش رفته و این در حالی است که انتظار می‌رود زوجین پس از قریب به ۳۰ سال زندگی مشترک به یک پختگی در روابط خود رسیده باشند.

به گزارش ایسنا، بررسی آمارهای رسمی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد آمار «طلاق» که از سال ۹۶ تا ۹۸ با روند نزولی همراه بود، در سال ۹۹ با ثبت ۱۸۴ هزار و ۶۵۴ رویداد افزایش یافت و در واقع بیشترین آمار طلاق طی چهار سال اخیر، در سال گذشته به ثبت رسیده است.

میانگین «طول مدت ازدواج» قبل از اولین طلاق نیز از ۹ سال برای سالهای ۹۶ تا ۹۸، به ۱۰ سال در سال ۹۹ رسیده است.

در واقع طی سال گذشته ۵۱ هزار و ۶۵۳ طلاق برای زندگی‌های مشترک با طول مدت ازدواج یک تا پنج سال، ۴۴ هزار و ۴۹۶ طلاق برای زندگی های مشترکی با مدت ازدواج پنج تا ۱۰ سال و ۳۱ هزار و ۵۹۴ طلاق برای زندگی‌هایی با طول مدت ازدواج ۱۰ تا ۱۵ سال به ثبت رسیده است.

 

رشد ۱۶.۴ درصدی «طلاق» در بهار ۱۴۰۰ نسبت به سال گذشته

 

بنابراین اغلب طلاق‌ها در پنج سال نخست زندگی مشترک رخ می‌دهند که می‌توان بخشی از علت آن را به عدم شناخت کافی دختر و پسر از یکدیگر به هنگام ازدواج معطوف دانست.

همچنین ۴۱ هزار و ۷۵۷ رویداد طلاق در بهار ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است که این آمار در قیاس با آمار مشابه خود در بهار ۹۹ با رشد ۱۶.۴ درصدی همراه بوده است.

آمار طلاقها به تفکیک «طول مدت ازدواج» در بهار ۱۴۰۰ نیز نشان از افزایش طلاقهای ثبت شده در این فصل و در قیاس با آمار بهار ۹۹ می دهد.

 

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه»گیری؟

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه»گیری؟

 

در واقع بررسی آمارهای رسمی بین سالهای ۹۶ تا ۹۹ نشان می‌دهد که بیشترین طلاق‌های ثبت شده طی چهار سال اخیر معطوف به زندگی‌های مشترکی با طول مدت ازدواج یک تا پنج، پنج تا ۱۰ و ۱۰ تا ۱۵ سال می‌شود.

 

هشدار؛ افزایش آمار طلاق‌ افرادی که ۱۰ تا ۲۹ سال کنار یکدیگر زندگی کرده‌اند

 

همچنین مطابق با آمار منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران، درحالی طی سال ۹۶ تا ۹۹ آمار طلاق‌های ثبت شده در پنج‌ سال نخست زندگی مشترک رو به کاهش است اما در مقابل آمار طلاق‌ افرادی که ۱۰ تا ۲۹ سال در کنار یکدیگر زندگی مشترک داشته‌اند، رو به افزایش رفته و بیشترین آمار این طلاقها نیز در سال گذشته یعنی سال ۹۹ به ثبت رسیده‌ است، از سوی دیگر همواره طی این سالها ( چهار سال گذشته) حدود چهار درصد از آمار طلاق نیز به زندگی‌های مشترکی با طول مدت ازدواج بیش از ۲۹ سال باز می‌گردد.

با این حال گرچه شاید آمار چهار درصدی طلاق‌ زوجینی که بیش از ۲۹ سال با یکدیگر زندگی مشترک داشته‌اند در نگاه نخست ناچیز به نظر برسد اما به قدری قابل تامل است که کارشناسان از آن به عنوان «طلاق خاکستری» یاد کرده و نسبت به شیوع این پدیده در افراد بالای ۵۵ ساله هشدارهایی داده‌اند.

 

ثبت ۷۸۸۴ طلاق با «مدت ازدواج» بیشتر از ۲۹ سال در سال گذشته

 

از سوی دیگر با وجود نوسان‌هایی در افزایش و کاهش طلاق با طول مدت ازدواج ۲۹ سال و بیشتر طی سالهای ۹۷ و ۹۸، آمار این دسته از طلاقها در سال  ۹۹ افزایش داشته است، به طوری که بیشترین طلاق ثبت شده با مدت ازدواج بیشتر از ۲۹ سال طی چهار سال اخیر با ثبت ۷۸۸۴ طلاق، معطوف به سال ۹۹ می‌شود.

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه»گیری؟

به گزارش ایسنا، در واقع آمار طلاق‌های ثبت شده با طول مدت ازدواج بالای ۲۹ سال بیانگر طلاق افراد میانسال و یا سالمندی است که تا پیش از این سنین، ناکارآمدی زندگی مشترک را تجربه کرده‌ اما به دلایل مختلف از حل مشکلات خود سر باز زده‌، سعی در نادیده گرفتن یا انکار مشکلات داشته‌ و یا خود را با مسائلی دیگر از جمله تربیت و بزرگ کردن فرزندان مشغول کرده‌اند تا این واقعیت را نادیده بگیرند.

در عین حال نیز به این راحتی‌ نمی‌توان برچسب «سر پیری و معرکه‌گیری» به این افراد زد چراکه دلایل طلاق این زنان و مردان و عدم تحمل زندگی مشترکی با قدمت ۳۰ ساله و بیشتر، خود جای تامل دارد که درستی یا نادرستی آن بر عهده کارشناسان امر است.

چرا اغلب طلاق‌ها در پنج سال نخست زندگی مشترک رخ می‌دهند؟

دکتر ربابه نوری، عضو تیم تخصصی مهارت‌های زندگی در انجمن ازدواج و خانواده کشور در اینباره به ایسنا گفت: طبیعی است که تعارضات و اختلافات زوجین در سال‌های ابتدایی زندگی مشترک بیشتر مطرح شود چراکه شناخت زوجین نسبت به یکدیگر، بیشتر در معاشرت‌های قبل ازدواج و یا در دوران نامزدی ایجاد شده و از این رو خیلی شناخت کاملی در این دوره اتفاق نمی‌افتد.

به گفته این روانشناس، زوجین با شروع زندگی خود اطلاعاتی را درباره یکدیگر طی سال نخست زندگی مشترک کسب می‌کنند و در عین حال در فرآیند زندگی مشترک با مواردی روبرور می‌شوند که با یکدیگر اختلاف عقیده، سلیقه، اختلاف فرهنگی، قومیتی، شخصیتی و خانوادگی دارند. بنابراین در سالهای اولیه زندگی مشترک و به ویژه در سال نخست زندگی مشترک نمایان شدن اختلافات میان زوجین طبیعی است.

مشاوره پیش از ازدواج و تاثیر آن در عدم غافلگیری نسبت به ویژگی‌های همسر

این هیات علمی دانشگاه خوارزمی، ادامه داد: بعضا تا حدی شناخت‌ زوجین از یکدیگر پیش از ازدواج کم و ناچیز است که زوجین با آغاز سال اول و دوم زندگی مشترک خود احساس می‌کنند که همسرشان تا کنون ویژگی های خود را به خوبی نشان نداده و یا بعضی از مطالب و مسائل را درباره خود کتمان کرده در حالی که اینگونه نیست. چه بسا بعضا خود افراد هم نتوانسته‌اند خود را به خوبی بشناسند و در واقع ما همواره نمی‌توانیم به شناخت کاملی از طرف مقابل خود برسیم. از این رو به زوجین توصیه می کنیم پیش از آغاز زندگی مشترک از طریق مشاوره های پیش از ازدواج این اختلافات را پیدا کرده تا وقتی که وارد زندگی مشترک می‌شوند برای آن برنامه داشته باشند و غافلگیر نشوند.

وی معتقد است که در عین حال نقش خانواده‌های زوجین در بروز این اختلافات را نمی‌توان نادیده گرفت چراکه بعضا زوجین با یکدیگر مشکلات گسترده‌ای ندارند اما اینکه چطور با خانواده‌های یکدیگر ارتباط برقرار کرده، رفتار کنند و چگونه برنامه‌های خانوادگی را پیش ببرند همواره برایشان مورد بحث است و از این رو دچار اختلافاتی می‌شوند.

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ چرا؟

نوری در ادامه سخنان خود به بیان چرایی طلاق افراد در دوران میانسالی و یا سالمندی از منظر روانشناختی پرداخت و از جمله دلایل این طلاق‌ها پس از قریب به ۳۰ سال زندگی مشترک را «بحران میانسالی»، «آشیانه خالی»، تحمل اختلافات به قیمت بزرگ کردن فرزندان، امید به تغییر و بهبود این اختلافات با گذشت زمان و یا نبود شرایط لازم برای جدایی در ایام جوانی و امید به کمک مالی و اقتصادی فرزندان برای فراهم کردن امکانات زندگی مستقل پس از بزرگ شدن آنها عنوان کرد.

«بحران میانسالی»؛  احساس هدر رفتن عمر و «گیر» کردن در ازدواج

این روانشناس با بیان اینکه طلاق در دوران میانسالی و سالمندی، می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، درباره «بحران میانسالی» به عنوان یکی از این دلایل گفت: افرادی که خیلی خوب خود را نمی‌شناسند با ورود به ۴۰ و ۵۰ سالگی احساس می‌کنند که عمرشان هدر رفته و در عین حال در این ۴۰ یا ۵۰ سال، زندگی خیلی خوبی نداشته‌اند. از این رو تصور می کنند هم اکنون باید در زندگی خود تغییرات اساسی ایجاد کنند. بعضا فکر می‌کنند در ازدواج خود گیر کرده‌اند و نصف عمرشان رفته است. با این تصور که “مگر چقدر می‌خواهند زندگی کنند؟”، تصمیم می‌گیرند که باقی عمرشان را آنگونه که دلشان می‌خواهد زندگی کنند. در واقع افراد در بحران میانسالی احساس می‌کنند عمرشان از دست رفته و از این رو تلاش می‌کنند باقی زندگی را آنطور که خودشان فکر می‌کنند درست است در دست بگیرند.

وی معتقد است که همواره از جمله مواردی که می‌تواند منجر به طلاق در دوران میانسالی و سالمندی شود، توجه به فرزندان و نادیده گرفتن اختلافات زوجین به خاطر آنهاست.

به دنیا آمدن فرزندان، سرگرم شدن با بچه‌ها و زوجینی که «دلشان» نمی‌آید طلاق بگیرند

این هیات علمی دانشگاه تصریح کرد: زمانی که فرزندان به دنیا می آیند توجه والدین را به خود جلب کرده و پس از تولد فرزندان، زوجینی که دچار تنش و درگیری با یکدیگر بودند به اصطلاح “دلشان نمی آید” از یکدیگر طلاق بگیرند. علاوه بر آن نیز خانواده‌های زوجین با تولد نوه‌ها اجازه طلاق را به آنها نمی‌دهند و سعی در کنار هم نگه داشتن زوجین دارند. در واقع با تولد فرزندان سر زوجین با بزرگ کردن بچه‌ها گرم می‌شود و اینگونه متوجه اختلافات اساسی خود با یکدیگر نمی‌شوند.

فرزندانی که بزرگ شده و امکانات لازم برای طلاق مادر را فراهم می‌کنند

این دانشیار دانشگاه خوارزمی به بیان دلایل عدم طلاق زوجین پس از فرزندآوری پرداخت و تصریح کرد: در چنین شرایطی بعضا یکی از والدین مایل است طلاق بگیرد اما نگران فرزند خود و یا تصورات مردم درباره کودک طلاق و ناپدری و نا مادری است و از این رو سالها این اختلافات را تحمل می‌کند تا به فرزندان آسیبی نرسد و پس از بزرگ شدن بچه‌ها طلاق می‌گیرند. بعضا نیز زوجین به ویژه زنان مایل به طلاق هستند اما توان و شرایط اقتصادی ایجاد یک زندگی مستقل را ندارند. در این شرایط بعضا صبر می‌کنند تا فرزندان بزرگ شوند و بتوانند امکانات زندگی مستقل را برای مادر فراهم کنند و مادر بتواند طلاق بگیرد که متاسفانه این مورد از طلاق بسیار بسیار ناسالم است.

وی ادامه داد: بعضا در این شرایط والدین صبر می‌کنند بچه ها بزرگ شوند و بتوانند امکاناتی برای زندگی مستقل مادر یا پدر فراهم و یا خانه‌ای مستقل برای آنها اجاره کنند. این امر خیلی مخرب است چراکه بحران خانواده تنها بر روی یکی از فرزندان تخلیه می‌شود و می‌تواند مشکلات بسیار جدی را ایجاد کند. در واقع این امر جزو پدیده‌های مخرب خانوادگی است که والدین تا بزرگ شدن بچه‌ها صبر می‌کنند تا امنیتی به دست آورده و سپس طلاق بگیرند.

پدیده «آشیانه خالی» و زوجی که حرفی برای گفتن با یکدیگر ندارند

عضو تیم تخصصی مهارت‌های زندگی در انجمن ازدواج و خانواده کشور، به پدیده «آشیانه خالی» نیز اشاره کرد و افزود: بر این اساس وقتی فرزندان بزرگ می شوند و آخرین فرزند از خانواده بیرون می‌آید، پدیده آشیانه خالی رخ می دهد. در این حال زوجی که پیش از بچه دار شدن با هم اختلافات اساسی داشتند و به دلیل تولد فرزندان این اختلافات را تحمل می‌کردند؛ اکنون حرفی برای گفتن با یکدیگر و دلیلی برای زندگی کردن با هم ندارند چراکه تا کنون این فرزندان بودند که پدر و مادر را کنار یکدیگر نگه داشته بودند و اکنون با رفتن فرزندان از خانه پدری، زوجین احساس می‌کنند که دلیلی ندارد کنار هم باشند. در این میان در نبود فرزندان دوباره اختلافات قبلی باز می‌گردد و چون زوجین نمی‌توانند این اختلافات را حل کنند از یکدیگر طلاق می‌گیرند.

به گفته نوری، طبق تحقیقات چند دهه اخیر، زوجینی که رابطه سردی دارند و سردی عاطفی عمیقی بین آنها اتفاق افتاده، خوشی، شیطنت، صمیمت و علاقه‌ای بین آنها وجود ندارد، پس از مدت طولانی نظیر ۲۰ و یا ۳۰ سال زندگی مشترک از یکدیگر جدا می‌شوند.

اهمیت فعالیت‌های مشترک و شوق و نشاط در روابط زوجین

این روانشناس یادآور شد: بنابراین خیلی مهم است که زوجین با یکدیگر خوشی، ماجراجویی، هم کاری و برنامه ای مشترک داشته باشند. در واقع انجام فعالیتها و تجارب مشترک و داشتن شوق و نشاط در کنار یکدیگر می تواند از طلاق زوجین به ویژه در سالهای آخر زندگی جلوگیری کند. بعضا زمانی که میان زوجین هیچ شیطنت، گردش و گفتگویی وجود نداشته باشد این افراد بیان می‌کنند که نمی‌دانند دلشان به چه چیز همسر خوش باشد و از این رو تصمیم به طلاق می‌گیرند چراکه هیچ رابطه گرم و ذوق و شوقی بین آنها وجود ندارد.

نگذارید «معنای» زندگی مشترک از بین برود

مردانی که بدون طلاق گرفتن خانواده را رها کرده و به دنبال آسایش خود می‌روند

وی در بخش دیگر سخنان خود به اهمیت وجود «معنا» در زندگی مشترک اشاره و تاکید کرد: زوجین بسیاری از اختلافات را به دلایل ذکر شده تحمل می‌کنند اما وقتی وضع تغییر نمی‌کند ناامید شده و طلاق می‌گیرند چراکه معنای زندگی مشترک برایشان از بین رفته است.  وقتی معنای زندگی مشترک از بین می‌رود حتی ممکن است مرد خانواده با خودش فکر کند من آسایش اولیه‌ را برای خانواده خود فراهم می‌کنم و امکانات را در اختیار آنها می‌گذارم اما در عین حال باید به سراغ آسایش خودم بروم و اینگونه می‌شود که خانواده را ترک می‌کنند و حتی بی‌آنکه طلاق بگیرند زندگی جداگانه‌ای را تشکیل می‌دهد. در واقع در چنین شرایطی دلیل تحمل زندگی مشترک از بین می‌رود و یا اهمیت نگرانی‌های طلاق برای آدم‌ها رنگ می‌بازد. 

طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر «پیری» و «معرکه» گیری؟

 

این روانشناس در بخش دیگر سخنان خود در پاسخ به این سوال که بعضا دیدگاه مردم نسبت به طلاق پس از ۳۰ سال زندگی مشترک این است که زوجین در “سر پیری” به “معرکه‌گیری” رسیده‌اند  و این انتظار وجود دارد که افراد با افزایش سن و تجربه در زندگی مشترک به پختگی در روابط خود  رسیده باشند، تصریح کرد: ما انتظار داریم افراد با افزایش سن به خرد رسیده و به اصطلاح پیر خردمند و پیر فرزانه شوند، به یک جهان بینی رسیده و بتوانند مسائل شخصی خود را به خوبی مدیریت کنند اما واقعیت این است که علت این طلاق‌ها باید بررسی شود. طلاقهایی که با دلایلی نظیر “زندگی‌ام از دست رفته”، “عشق را تجربه نکرده‌ام و اکنون برای تجربه عشق طلاق می گیرم” انجام شده باشند خیلی پخته به نظر نمی‌رسند و از سوی دیگر اگر دلیل این طلاقها منطقی و رشد دهنده باشد می‌تواند اقدامی شجاعانه‌ نیز تلقی شود چراکه فرد صلاح زندگی خود را بر حرف و قضاوت مردم ترجیح داده است.

نوری با تاکید بر اهمیت سنجش علت طلاق‌ها و عدم قضاوت این افراد افزود که نمی‌توان تمام افرادی را که پس از ۳۰ سال زندگی مشترک طلاق گرفته‌اند را افرادی نابالغ در نظر گرفت بلکه برخی از این طلاق‌ها نیز اقدامی شجاعانه است چراکه ادامه دادن زندگی‌های بی‌کیفیت می‌تواند منجر به آسیب دیدن افراد شود و از سوی دیگر نیز هر طلاقی هم اقدام شجاعانه‌ای محسوب نمی‌شود بلکه باید دلایل طلاق سنجیده باشد.

این هیات علمی دانشگاه خوارزمی تاکید کرد: باید بدانیم زنان و مردانی که در این سن و پس از مدت طولانی زندگی مشترک طلاق گرفته‌اند افراد ناسازگار و ناسالمی نیستند و در مقابل نیز تمام افرادی که یک ازدواج بدون کیفیت را جلو می‌برد نیز افراد دارای مهارت حل مساله و توانمندی بالایی نیستند چه بسا بعضا بخاطر ترس از آبرو زندگی را پیش می‌برند.

رابطه «با کیفیت» و مهارت حل اختلاف

وی با اشاره به نقش «سطح برانگیختگی» در ارتباطات زوجین، تصریح کرد: زوجینی که زود دعوا کرده و زود عصبانی می شوند اگر یاد بگیرند این اختلافات را با آرامش حل کنند مسلما کار به طلاق در اواخر عمر کشیده نمی شود. زوجین باید مهارت حل اختلاف، شور و خوشی در کنار هم را بیاموزند تا زندگی مشترک را با کیفیت ادامه دهند نه اینکه تنها از طلاق جلوگیری کنند. در واقع رابطه بین زوجین باید با کیفیت باشد تا افراد دلشان به همدیگر خوش باشد. در واقع زوجین به‌ جای تحمل اختلافات باید این اختلافات را شناخته و با مصالحه آنها را مدیریت کنند.

 «عشق» فقط تا مرحله خاصی «بُرِش» دارد

عضو تیم تخصصی مهارت‌های زندگی در انجمن ازدواج و خانواده کشور، درباره مرز میان تحمل اختلافات در زندگی مشترک و عدم تحمل آنها، توضیح داد: باید درباره مشکلات گفتگو و راه حلی برای آن پیدا کرد که هر دو طرف نسبت به آن راضی باشند. تحمل صرف اختلافات نمی‌تواند کافی باشد چراکه عمر این صبرها تا مدتی بیش نیست و پس از مدتی از بین می‌رود. وقتی تحمل و شکیبایی از بین برود افراد پس از سال‌های زیاد زندگی در کنار یکدیگر به طلاق می‌رسند. در واقع تحمل زمان دارد و پس از مدتی طاقت طاق می‌شود. گاهی زوجین می گویند چون یکدیگر را دوست داریم اختلافات را تحمل می‌کنیم حال آنکه ابزار عشق برای حفظ رابطه تنها تا مرحله‌ای خاص بُرِش دارد. ما تمام مسائل سنگین و پیچیده در رابطه زوجی را بر مبنای عشق می‌گذاریم اما عشق در جایی می‌بُرد و تبدیل به نفرت، کینه و خصومت می‌شود. درست است زندگی مشترک صبر و تحمل، فداکاری و عشق می‌خواهد اما در عین حال زوجین باید مهارت حل مساله، حل اختلاف، مدیریت خشم و به ویژه همدلی و کنترل هیجان و گفتگو کردن را بلد باشند.

ازدواج «افسانه» و «رویا» نیست بلکه نیازمند بلوغ روانشناختی است

نوری در ادامه سخنان خود به تصورات رویایی جوانان از ازدواج و عدم دید واقع بینانه آنها نیز اشاره کرد و درباره نقش این امر در طلاق توضیح داد: بعضا افراد تصورات بسیار رویایی، آرمانی و ایده‌آلی از ازدواج دارند و پس از آنکه با تغییرات و سختی در زندگی مشترک روبرو می‌شوند تصورات ایده آل آنها بهم می ریزد. این افراد به نوعی تنها افسانه‌های ازدواج و نه واقعیت آن را شنیده‌اند. به ویژه در خانمها این تصور رویایی نسبت به ازدواج خیلی زیاد است. ازدواج یک دوباره سازگار شدن است. در واقع سازگاری با ازدواج سخت است چراکه نقش‌های جدیدی به افراد محول می شود و از همین رو است که افراد تصور می‌کنند آنطور که باید روند ازدواج پیش نمی رود. در این بین خشم خود را بروز می دهند و بعضا این خشم به توهین و انتقاد هم می انجامد و زوجین در روابط خود حالت تدافعی می‌گیرند.

وی معتقد است که افراد باید بدانند همسر کسی نیست که ما را به آرزوهایمان برساند بلکه قرار است با او مسیر زندگی را با همراهی طی کنیم. افرادی که پیش از ازدواج مشاوره می‌گیرند فکر می‌کنند پس از ازدواج و وقتی وارد زندگی مشترک می‌شوند دیگر نیازی به مشاوره نیست در حالی که سخت‌ترین مرحله ازدواج در سال‌های اولیه است چراکه هنوز اخلاق افراد دست هم نیامده است.

عضو تیم تخصصی مهارت‌های زندگی در انجمن ازدواج و خانواده کشور به جوانان توصیه کرد: یاد بگیرید مسائل را به درستی حل کنید، هنگام بروز اختلافات به یکدیگر توهین نکنید و انتقادات شما از یکدیگر منفی و مخرب نباشد. اگر زندگی را باکیفیت کنید، حالت دفاعی نسبت به یکدیگر نداشته باشید، تنها به فردیت توجه نکنید بلکه از “من” به “ما” برسید، راه های حل اختلاف را بیاموزید و تشکر و صمیمت و هیجان و شوق را چاشنی روابط خود کنید، از احتمال اختلاف و طلاق در سالمندی و میان سالی میان شما کاسته می‌شود. فراموش نکنید که برای ازدواج ابتدا باید خود را بشناسیم چراکه ازدواج نیازمند یک بلوغ روانشناختی است.

نوری در پایان سخنان خود تاکید کرد: ازدواج مقوله پیچیده‌ای و لازم است افراد وقتی سراغ ازدواج روند که بر روی خود کار کرده و خود را شناخته‌اند؛ این به معنای ازدواج دیرهنگام نیست اما باید خود را شناخته باشیم. بعضا افراد دیر زدواج می‌کنند اما هنوز “من” هستند و پس از ازدواج به “ما” شدن با همسر نمی رسند. اینها فکر می‌کنند فردی باید بیاید و آنها را به آرزو هایشان برساند درحالی که ازدواج “اسارت” نیست. زن و شوهر در ازدواج برای رشد مشترک تلاش می‌کنند و باید توانمندی خود را قبل ازدواج افزایش دهند و حرف زدن با هم را یاد بگیرند. بعضا افراد ازدواج می‌کنند تا مبادا از سن‌شان بگذرد و بدون همسر باقی بمانند در حالی که ازدواج با شتاب، بدون شناخت خود و بدون کسب مهارت‌های لازم خودش مشکل ساز خواهد شد.

انتهای پیام

ادامه مطلب

اخبار 55

در چهاردهمین نمایشگاه ایران پلاست چه گذشت؟

منتشر شده

در

توسط

در چهاردهمین نمایشگاه ایران پلاست چه گذشت؟

چهاردهمین نمایشگاه ایران پلاست با شعار «کسب‌وکار جهانی» در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران آغاز به‌کار کرد و در آن وزیر نیرو و مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی خبرهای خوشی از این صنعت دادند.

به گزارش ایسنا، هم‌زمان با برگزاری چهاردهمین نمایشگاه ایران پلاست، نخستین نمایشگاه مجازی در تاریخ نمایشگاهی ایران پلاست نیز به‌مدت سه هفته دایر است. این زمینه فرصت مناسبی برای جبران محدودیت‌هایی است که شرایط ویژه همه‌گیری کرونا در دنیا و البته در ایران، برای حضور در نمایشگاه ایران پلاست و مذاکرات رودرروی شرکت‌کنندگان و بازدیدکنندگان در نمایشگاه چهاردهم ایران پلاست ایجاد کرده است.

در چهاردهمین نمایشگاه ایران پلاست ۲۰۰ شرکت داخلی حضور دارند و ۲۵۰ بازرگان خارجی در دو گروه انفرادی و هیئت از کشورهای عراق، افغانستان، آذربایجان، کنیا، سوریه، ترکیه، اردن، هند، بوسنی و اقلیم کردستان از این نمایشگاه بازدید خواهند کرد.

در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه بهزاد محمدی – مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی به ظرفیت تولید ۹ میلیون تن انواع پلیمر در کشور اشاره کرد و گفت: این عدد با بهره‌برداری از طرح‌های در حال ساخت جهش سوم صنعت پتروشیمی با ۱۲۰ درصد افزایش به ۲۱ میلیون تن در سال ۱۴۰۴ می‌رسد.

وی با اشاره به اینکه مجموع ظرفیت تولید صنعت پتروشیمی با بهره‌برداری از ۱۰ طرحی که امسال محقق شد از ۶۵.۸ میلیون تن در ابتدای سال به ۸۰ میلیون تن افزایش یافته است، ادامه داد: هم‌اکنون ۴۰ میلیون تن خوراک معادل ۹۰۰ هزار بشکه در روز در ۶۰ مجتمع تولیدی کشور به مصرف می‌رسد. همچنین  هم‌اکنون ۳۵ میلیون تن محصول نهایی و قابل فروش در کشور تولید می‌شود که ۷۲ درصد صادر و ۲۸ درصد در داخل مصرف می‌شود،

به گفته وی رشد تقاضای جهانی محصولات پتروشیمی ۴.۵ در مقابل یک درصد فرآورده‌های نفتی استدر دهه‌های آتی، شیب مصرف فرآورده‌های نفتی کاهش می‌یابد، اما مصرف فرآورده‌های پتروشیمی با شیب خیره‌کننده‌ای رو به افزایش است، بنابراین لازم است در توسعه کلان کشور به توسعه صنعت پتروشیمی بیشتر و جدی‌تر توجه و تمرکز کرد.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی با اشاره به اینکه هم‌اکنون ۹ میلیون تن انوع پلیمر در کشور تولید می‌شود، گفت: این عدد با بهره‌برداری از طرح‌های جهش سوم که در حال ساخت هستند در سال ۲۰۲۵ به ۲۱ میلیون تن با ۱۲۰ درصد رشد می‌رسد. سهم ایران از تولید سالانه ۴۲۰ میلیون تنی پلیمرها در جهان ۲ درصد  است و تولید پلیمرها در جهان به ۵۳۰ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ خواهد رسید و سهم ایران از این سبد در سال ۱۴۰۴ به ۴ درصد افزایش می‌یابد.

۵۰ مجتمع پلیمری تا سال ۱۴۰۴

به گفته محمدی، اکنون ۲۷ مجتمع از ۶۰ مجتمع تولیدی فعال در کشور پلیمری هستند که در سال ۱۴۰۴ با تحقق جهش سوم صنعت پتروشیمی، مجموع مجتمع‌ها به ۱۱۳ مجتمع و شمار مجتمع‌های پلیمری به ۵۰ می‌رسد. فروش پلیمرها اکنون از ۹ میلیون تن ۵۴ درصد صادر و ۴۶ درصد در داخل مصرف می‌شود، در شرکت ملی صنایع پتروشیمی تلاش می‌شود افزایش تولید و متنوع‌سازی محصول محقق شود و در سمت وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) نیز باید بر تکمیل زنجیره ارزش در پایین‌دست و تکمیل زنجیره ارزش به‌منظور مصرف این مقدار از تولید تمرکز بیشتری شود.

وی با اشاره به اینکه در کل ۸۵ نوع کاتالیست به ارزش سالانه ۲۷۰ میلیون دلار در صنعت پتروشیمی مصرف می‌شود، گفت: سهم پلیمری‌ها از این سبد ۵۰ میلیون دلار است و تا امروز ۲۰ نوع را ایرانی‌سازی کردیم که معادل ۱۲۵ میلیون دلار در سال است و تا ۱۴۰۱، ۳۶ نوع دیگر بومی‌سازی می‌شود و این عدد به ۱۹۵ میلیون دلار می‌رسد. در پایان سال ۱۴۰۰، ۷۰ درصد کاتالیست‌های موردنیاز صنعت پتروشیمی داخلی‌سازی می‌شود، در مجموع در این صنعت ۶۵ دانش فنی فرآیند مصرف می‌شود که از این تعداد تا به امروز هفت دانش فنی بومی‌سازی شده است و تا سال ۱۴۰۰ این عدد به ۱۰ دانش فنی می‌رسد.

صادرات محصولات پتروشیمی ایران افزایش یافت

مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی در جمع خبرنگاران نیز از افزایش صادرات محصولات پتروشیمی خبر داد و گفت: تاکنون همه تعهدهای صنعت پتروشیمی به سامانه نیما انجام شده است. همچنین با هدف ایجاد تنوع در سبد محصولات پتروشیمی، ۳۰ طرح تعریف شده است که طرح‌های بسیار جذابی خواهد بود و تحولی در صنایع پایین دستی به همراه خواهد داشت.

به گفته وی صادرات محصولات پتروشیمی در حال انجام است و آمارها حاکی از رشد صادرات دارد و تاکنون همه تعهدهای صنعت پتروشیمی به سامانه نیما انجام شده است.

سیمای جهش چهارم پتروشیمی مشخص شده است؛ ۲ طرح را آغاز می‌کنیم

همچنین در این مراسم بیژن زنگنه – وزیر نفت با تأکید بر اینکه صنعت پتروشیمی امسال در طلایی‌ترین سال خود قرار دارد، گفت: سیمای جهش چهارم پتروشیمی مشخص شده است و تلاش می‌شود دو طرح مهم آن را در همین دولت آغاز کنیم، امسال ۱۷ طرح برای بهره‌برداری تعریف شده که تاکنون ۱۰ طرح آن به بهره‌برداری رسیده است و بقیه آن هم افتتاح می‌شود.

تأمین ۹۰۰ هزار بشکه خوراک برای صنایع پتروشیمی

وی با بیان اینکه تا سال ۱۴۰۰ ظرفیت ناخالص تولید پتروشیمی به ۱۰۰ میلیون تن به ارزش ۲۵ میلیارد دلار و در سال ۱۴۰۴ به ارزش ۳۳ میلیارد دلار به قیمت‌های سال ۹۵ می‌رسد، تصریح کرد: قرارمان این بود که امسال ۱۷ طرح پتروشیمی با ظرفیت ۲۵ میلیون تن افتتاح شود که تاکنون ۱۰ طرح افتتاح شده است و بقیه نیز در ماه‌های آینده به بهره‌برداری می‌رسد.

زنگنه با بیان اینکه دو طرح در سال ۱۴۰۰ به بهره‌برداری می‌رسد که اکثر آنها بیش از ۸۰ درصد پیشرفت دارند، گفت: وضع طرح‌هایی که در جهش سوم به بهره‌برداری می‌رسند مشخص است و بعضی از آنها پیشرفت ۶۰ درصدی دارند. با ظرفیت بیش از ۹۰۰ هزار بشکه معادل نفت خام، خوراک برای صنایع بالادستی پتروشیمی اعم از گاز، ان‌جی‌ال و هیدروکربورهای مایع تأمین می‌شود.

حمایت وزارت نفت از بخش خصوصی

وی همچنین کمک به توسعه صنایع پایین‌دستی و اشتغال را مورد توجه قرار داد و گفت: در این ارتباط بسیار فکر کردیم که چطور می‌توانیم به صنایع پایین‌دستی و فعال شدن آنها کمک کنیم از این رو اعلام کردیم در بخش‌هایی که خودمان دانش فنی داریم می‌توانیم آن را رایگان در اختیار بخش خصوصی قرار دهیم، همچنین سود تسهیلات را کاهش دهیم که این موضوع در بودجه دیده شده است. ضمن اینکه تضمین خوراک و خرید محصول را هم داده‌ایم تا سرمایه‌گذاران بتوانند سرمایه‌گذاری کنند و برای طرح‌های خود وام بگیرند.

تا روزی که مسئولیت داریم به وظیفه قانونی خود عمل می‌کنیم

وزیر نفت همچنین در جمع خبرنگاران درباره اینکه آیا با توجه به آینده نامعلوم سیاسی کشور و تحریم جهش چهارم صنعت پتروشیمی دست‌یافتنی است، اظهار کرد: صنعت پتروشیمی در جهش دوم و سوم هم با تحریم روبه‌رو بود، جهش چهارم هم در همین دوره آغاز می‌شود. سه مجتمع بزرگ در عسلویه تعریف شده که دو مجتمع در عسلویه و خوراک آن نیز ترکیبی است، ما به زندگی در شرایط تحریم عادت کردیم.

وزیر نفت درباره اینکه بارها عنوان شده صنعت پتروشیمی تحریم‌ناپذیر است آیا چنین موضوعی صحت دارد، افزود: این حرف‌ها بیشتر شعاری بوده و پتروشیمی تحریم‌پذیر است. آن دسته از افرادی که عنوان می‌کنند پتروشیمی تحریم‌ناپذیر است به این دلیل است که می‌خواهند فداکاری و زحمات افراد مجاهدی را که در این صنعت کار می‌کنند نادیده گیرند. همه موارد تحریم‌پذیر است، کارکنان و مدیران با مجاهدت و فداکاری تحریم را دور زدند. آمریکایی‌ها در هیچ بخشی برای ما کم نگذاشتند.

زنگنه در پاسخ به پرسشی درباره اینکه چه تضمینی وجود دارد دولت آینده طرح‌هایی را که عملیات اجرایی آنها در ماه‌های پایانی این دولت آغاز شده از جمله طرح پتروشیمی اسلام‌آباد غرب را انجام دهد، گفت: این طرح‌ها مصوب دولت و منابعش تأمین شده است. ما نمی‌توانیم با توجه به اینکه چند ماه از عمر دولت کنونی باقی مانده است کشور را تعطیل کنیم.

وی ادامه داد: ما تا آخرین روزی که مسئولیت داریم به وظیفه قانونی خود بدون هیچ کوتاهی و تنازلی عمل می‌کنیم. خطر واقعی این است که بگوییم با توجه به اینکه ماه‌های پایانی دولت است، کاری انجام ندهیم، کارمان را با قدرت انجام می‌دهیم و ان‌شاء‌الله دولت‌های آینده هم کار را ادامه می‌دهند.

وزیر نفت درباره اینکه چند درصد تجهیزات پتروشیمی در داخل کشور ساخته می‌شود، پاسخ داد: بیش از ۸۰ درصد تجهیزات ثابت صنعت پتروشیمی همانند بخش بالادستی صنعت نفت در داخل کشور ساخته می‌شود.

وی درباره اینکه شنیده شده است دولت طرحی را برای تخفیف قیمت خوراک پتروشیمی‌ها و پالایشی‌ها تدوین کرده است آیا آن را تأیید می‌کنید، افزود: هرگونه تخفیف اضافی برای خوراک پالایشگاه‌ها به مجوز قانونی نیاز دارد که این مجوز را هم مجلس شورای اسلامی باید صادر کند، از جانب دولت پیشنهادی مبنی بر تخفیف خوراک به مجلس ارائه نشده است.

وی درباره افزایش قیمت مواد اولیه خوراک صنایع پایین‌دستی هم گفت: هیچ دولتی نمی‌تواند در قیمت‌گذاری دخالت کند و تنها فساد و رانت به همراه دارد، وقتی قرار شد دولت در زنجیره  قیمت‌گذاری دخالت نکند، تا آخر هم نباید دخالت کند و آن را به قواعد بازار واگذار کند، فقط اینکه رقابت باشد و رانت نباشد.

هیچ عددی را در مورد افزایش صادرات تایید نمی کنم

وزیر نفت در پاسخ به پرسش خبرنگاران مبنی بر اینکه اعدادی را که درباره افزایش صادرات نفت ایران در مجلس شورای اسلامی اعلام شده است، تأیید می‌کنید، گفت: هیچ عددی را در این مورد تأیید نمی‌کنم.

نمایشگاه ایران‌پلاست با  شعار «کسب‌وکار جهانی» در چهار گروه مواد اولیه، ماشین‌آلات، کالای ساخته و نیمه‌ساخته و خدمات فنی و مهندسی از ۱۹ تا ۲۲ بهمن ماه از ساعت ۹ تا ۱۷ در محل دائمی نمایشگاه‌های تهران دایر است. گروه مواد اولیه در سالن‌های ۳۸، ۴۰ و A۴۰، گروه ماشین‌آلات و تجهیزات در سالن B۳۸ و گروه کالای ساخته و نیمه‌ساخته و خدمات در سالن‌های  A۴۱، ۴۴-۱ و ۲-۴۴ جانمایی شده‌اند.

انتهای پیام

منبع:ایسنا

ادامه مطلب

اخبار 55

عدالت اجتماعی یک اولویت در بودجه شهرداری شیراز است

منتشر شده

در

توسط

عدالت اجتماعی یک اولویت در بودجه شهرداری شیراز است

ایسنا/فارس رئیس شورای اسلامی شهر شیراز با بیان اینکه در لایحه بودجه سال آینده شهرداری پروژه‌های دارای اولویت را مصوب کرده‌ایم تا تمام تلاش شهرداری و نظارت شورا روی این پروژه‌ها متمرکز شود، عنوان کرد: در تنظیم بودجه، ضمن توجه به توسعه متوازن شهر توجه به عدالت اجتماعی را به عنوان یک اصل درنظر گرفته‌ایم.

سید عبدالرزاق موسوی یکشنبه ١٩ بهمن در نطق میان دستور خود در صحن علنی شورای شهر شیراز ضمن تبریک سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی با اشاره لایحه بودجه ١٤٠٠ شهرداری شیراز، افزود: بودجه سند اداره یک ساله شهرداری است. بنابراین بودجه باید بر مبنای یک برنامه بالادستی تنظیم و تدوین شود.

رئیس شورای شهر شیراز با بیان اینکه ما قبل از تنظیم بودجه ۹۷ رویکردهای شورای پنجم را مصوب کرده‌ایم، افزود: قبل از بررسی و تهیه بودجه ۹۸ ما برنامه پنج‌ ساله سوم را با تغییر اساسی مصوب کردیم. در برنامه پنجساله، ۳۶۰ شاخص را برای سنجش میزان پیشرفت و تحقق برنامه مصوب شد.

موسوی خاطرنشان کرد: بودجه سال ۹۸ برش سال اول برنامه سوم شد و بودجه سال ۹۹ هم برش سال دوم برنامه پنجساله بود. بودجه سال ۱۴۰۰ با حساسیت و دقتی مضاعف تهیه و پس از بررسی در کمیسیون‌های تخصصی در کمیسیون تلفیق بررسی و برای تصویب به صحن شورا تقدیم شده است.

او اضافه کرد: همچنین در این لایحه ضمن توجه به بهره وری موجبات نظارت و کنترل هزینه‌ها وافزایش سلامت مالی، توسعه شهرداری الکترونیک و کاهش دخالت عوامل انسانی و اعمال سلیقه به شدت مورد توجه قرار گرفته است.

به گفته رئیس شورای شهر شیراز، در تعیین تکالیف بودجه، صرفا تکالیفی پیش‌بینی شده است که ضامن کنترل اجرای دقیق بودجه و ارزیابی آن باشد.

رئیس شورای اسلامی شهر شیراز گفت: گزارش ۹ ماهه عملکرد  شهرداری در سال ۹۹ با تطبیق با شاخص‌ها و اهداف کمی برنامه پنج‌ساله تهیه، که تا پایان هفته منتشر خواهد شد.

موسوی همچنین به مصوبات این شورا در حوزه‌های مختلف هم اشاره و اضافه کرد: شورای شیراز در موضوع شفافیت، تعارض منافع و باغ‌های قصردشت مصوبات خوب و مهمی داشت. در موضوع اجرای این مصوبات به ویژه شفافیت تلاش‌های خوبی شد، اگرچه در مواردی اشکالاتی وجود دارد.

انتهای پیام

منبع:ایسنا

ادامه مطلب
تبلیغات

برترین ها